ENZaciągnij się

Bitwa pod Grunwaldem 1410: upadek zakonu krzyżackiego

Średniowiecze · 15 lipca 1410 · Polska-Litwa kontra zakon krzyżacki · ~7 min czytania · Aktualizacja: październik 2026

Najbliższa rocznica: 15 lipca 2027, 617. rocznica 15 lipca w historii ›

Polska i litewska jazda atakująca Krzyżaków pod Grunwaldem, 1410

Jan Matejko, 1878, przez Wikimedia Commons, domena publiczna.

W skrócie

Królestwo Polskie i LitwaWładysław II Jagiełło
kontra
Zakon KrzyżackiUlrich von Jungingen
Data
15 lipca 1410
Miejsce
Grunwald, Polska
Epoka
Średniowiecze
Wojna
Wielka wojna z zakonem krzyżackim
Rozstrzygnięcie
Zwycięstwo Polski i Litwy
W liczbach
StronaSiłyStratyZabici
Królestwo Polskie i Litwa~30 000 (szacunki od 16 000 do 39 000)nieznane; Jagiełło pisał o niewielkich stratachnieznane
Zakon Krzyżacki~20 000 (szacunki od 11 000 do 27 000)Bardzo ciężkie; kilka tysięcy jeńcówDo ~8000 (szacunek Nadolskiego; Rajman uważa go za zawyżony), w tym 203 braci zakonnych (nekrolog komandorii w Maastricht)

Zaokrąglone szacunki historyczne. Nieznane: źródła nie podają wiarygodnej liczby. Górna liczba, około 8000 zabitych Krzyżaków, to szacunek Andrzeja Nadolskiego (zabici i zmarli z ran po stronie Zakonu). Jerzy Rajman uważa ją za zawyżoną: współczesna wiadomość posłów węgierskich do króla Zygmunta o 8000 poległych obejmuje straty obu armii łącznie, więc straty samego Zakonu były mniejsze. Sylvain Gouguenheim także szacuje łączną liczbę poległych po obu stronach na około 8000.1

Układ sił

Królestwo Polskie i Litwa~30 000
Zakon Krzyżacki~20 000

Przybliżone siły; szacunki się różnią.

W skrócie

Kto wygrał bitwę pod Grunwaldem?

Bitwę pod Grunwaldem 15 lipca 1410 roku wygrała polsko-litewska armia króla Władysława II Jagiełły i wielkiego księcia Witolda. W około sześć godzin walki rozbiła armię polową zakonu krzyżackiego i zabiła jej wielkiego mistrza, Ulricha von Jungingena. Niemcy nazywają tę bitwę Tannenbergiem, a Litwini Žalgirisem.2

15 lipca 1410 roku, na falujących polach między wsiami Grunwald i Tannenberg, jedna z największych bitew średniowiecznej Europy w jedno popołudnie zniszczyła potęgę militarną zakonu krzyżackiego. Znana w Polsce jako Grunwald, na Litwie jako Žalgiris, a po niemiecku jako Tannenberg, to ten sam dzień pamiętany pod trzema nazwami. I wciąż tkwi głęboko w pamięci narodowej wszystkich trzech narodów.3

Bitwa z obu stron

Dwie perspektywy

Sprzymierzona armia króla Władysława Jagiełły i wielkiego księcia Witolda przybyła pod Grunwald, by złamać panowanie zakonu krzyżackiego nad Bałtykiem. Była jedną z największych sił średniowiecznej Europy: polskie rycerstwo, Litwini, Rusini, Tatarzy i inni. Gdy skrzydło litewskie ustąpiło, czy to rozbite, czy pozorujące odwrót, zakon rzucił rezerwy i stracił spójność, a polska linia utrzymała się i ruszyła naprzód. Wielki mistrz Ulrich von Jungingen i większość dowództwa zakonu zginęli. Zwycięstwo zdruzgotało potęgę militarną zakonu i uczyniło unię polsko-litewską dominującą siłą regionu, tryumf wciąż zajmujący centralne miejsce w polskiej pamięci narodowej.

Ciemna mapa lokalizacyjna ze złotą gwiazdką w świecącym kółku, która wskazuje przybliżone miejsce bitwy: Bitwa pod Grunwaldem, z wybrzeżami, rzekami i jeziorami regionu oraz małą wkładką z mapą świata, na której zaznaczono ten obszar
Bitwa pod Grunwaldem: gwiazdka wskazuje przybliżone miejsce bitwy, a wkładka pokazuje ten obszar na mapie świata. Mapa wykonana do tego artykułu na podstawie danych Natural Earth, bez współczesnych granic. Mapa lokalizacji: © Echoes of Battle (dane: Natural Earth, domena publiczna)

Krzyżacy stanęli naprzeciw sprzymierzonej armii pewni ciężkiej jazdy i dyscypliny, które uczyniły ich czołową potęgą militarną nad Bałtykiem. Wielki mistrz Ulrich von Jungingen dążył do rozstrzygającej bitwy w polu i wedle tradycji posłał królowi Jagielle i wielkiemu księciu Witoldowi dwa nagie miecze jako drwinę wzywającą do walki. Uderzenie zakonu odrzuciło skrzydło litewskie i zdawało się, że zakon zwycięża, ale gdy jego rycerze ruszyli w pościg, a potem rzucono ostatnie rezerwy, polska linia ich oskrzydliła. Wielki mistrz i większość starszyzny padli na polu. Choć stolica zakonu w Malborku wytrzymała późniejsze oblężenie, Grunwald rozpoczął upadek, którego zakon już nigdy nie powstrzymał.

Zakon i sojusz

Przez sto lat Krzyżacy, zakon rycerski przemieniony w nadbałtyckie państwo, rośli kosztem sąsiadów. Naprzeciw stanęła unia Korony Polskiej i Wielkiego Księstwa Litewskiego, przypieczętowana małżeństwem, które z litewskiego władcy Jagiełły uczyniło króla Polski Władysława II. Wraz ze swoim stryjecznym bratem, wielkim księciem Witoldem, zebrał niezwykłą armię: polskich rycerzy, litewskich i ruskich jeźdźców, tatarskich łuczników konnych i czeskich najemników.4

Średniowieczny fresk: król w koronie na białym koniu, nad nim anioł
Król Władysław II Jagiełło na koniu, fresk w kaplicy Świętej Trójcy na zamku w Lublinie, namalowany w 1418 roku, za jego panowania. Domena publiczna. Kaplica Trójcy Świętej na Zamku Lubelskim, 1418, przez Wikimedia Commons.

Droga pod Grunwald, 1409 do 1410

Wojna zaczęła się o Żmudź, litewskie pogranicze, do którego rościł sobie prawa Zakon. Gdy w 1409 roku Żmudzini powstali przeciw rycerzom przy poparciu Witolda, wielki mistrz Ulrich von Jungingen 6 sierpnia 1409 roku wypowiedział wojnę Jagielle i najechał ziemię dobrzyńską. Przez zimę obowiązywał rozejm, który sprzymierzeni wykorzystali, by zaplanować jedno uderzenie w serce państwa zakonnego, na jego stolicę w Malborku.5

Aby tam dotrzeć, musieli przejść Wisłę. Zimą w tajemnicy zbudowano most łyżwowy i sprowadzono go do Czerwińska, gdzie wojsko polskie przeprawiło się 30 czerwca 1410 roku; w pierwszych dniach lipca połączyło się z Litwinami Witolda, Mazowszanami i oddziałem tatarskim. Połączona armia ruszyła potem na północ, w głąb ziem zakonnych.6

Dwa nagie miecze

Wielki mistrz Ulrich von Jungingen ustawił swoich ciężkozbrojnych rycerzy i czekał. Gdy poranek mijał, a sprzymierzeni nie atakowali, posłał Jagielle drwinę, dwa nagie miecze, zaproszenie do walki, jeśli się odważy. Nie miał dożyć końca tego dnia.7

Posłali dwa miecze jako obelgę. Pod wieczór wielki mistrz leżał wśród poległych.

Odwrót, który odwrócił losy bitwy

Bitwa zaczęła się na sprzymierzonym prawym skrzydle, gdzie lżejsza jazda litewska i tatarska Witolda starła się z wrogiem, a potem się cofnęła. Historycy do dziś spierają się, czy była to prawdziwa ucieczka, czy zamierzony odwrót pozorowany na modłę stepową, ale skutek był ten sam: szeregi krzyżackich rycerzy wyszły z szyku, ruszając w pościg. Na lewym skrzydle polska ciężka jazda parła naprzód w długim, brutalnym starciu. Gdy zakon rzucił ostatnie odwody w natarciu, które zdawało się zmierzać ku samemu Jagielle, sojusznicza linia wytrzymała, okrążyła ich, a armia krzyżacka rozpadła się.8

Litewscy historycy widzą w tym odwrocie plan, a nie ucieczkę. Litewska encyklopedia narodowa opisuje go jako manewr przejęty od Tatarów, który wyciągnął rycerzy z szyku, po czym Litwini wrócili i uderzyli w bok rozproszonego nieprzyjaciela. Muzeum na polu bitwy zauważa, że Długosz nazywa to ucieczką, a współcześni historycy sugerują pozorowany odwrót.9

Długosz odnotowuje dwa momenty grozy. Wielka chorągiew królewska, którą niósł Marcin z Wrocimowic, upadła pod naporem wroga i natychmiast ją podniesiono. Potem niemiecki rycerz Diepold von Köckritz wyjechał z szeregów krzyżackich prosto na króla, aż Zbigniew Oleśnicki strącił go z konia złamaną kopią i rycerz zginął.10

Ilu zginęło pod Grunwaldem?

Wodzowie Zakonu zostali wybici. Ulrich von Jungingen zginął wraz z odwodami, które poprowadził do ostatniej szarży, a z nim polegli wielki marszałek, wielki komtur i niemal wszyscy wyżsi dostojnicy Zakonu obecni na polu. Muzeum Bitwy pod Grunwaldem liczy wśród poległych 203 z 250 braci zakonnych, którzy walczyli w bitwie, a litewska encyklopedia podaje około 200. Sprzymierzeni zdobyli 51 chorągwi krzyżackich, jak podaje Długosz.11

Łączna liczba zabitych jest znacznie mniej pewna. Muzeum przytacza szacunek Andrzeja Nadolskiego, około 8000 dla armii zakonnej, a twierdzenie Henryka von Plauena o 18 000 poległych uznaje za przesadzone, natomiast Jerzy Rajman uważa nawet 8000 za liczbę zbyt wysoką dla samego Zakonu. Straty całej armii Jagiełły, zdaniem muzeum, nie przekroczyły zapewne około 1000. Ciało wielkiego mistrza odnaleziono następnego dnia i z honorami odesłano do Malborka na pogrzeb, razem z ciałami innych dostojników Zakonu.12

Gdzie rozegrała się bitwa pod Grunwaldem?

Armie starły się na polach między trzema wsiami na terenie dzisiejszej północnej Polski: Grunwaldem, Stębarkiem, który Niemcy nazywali Tannenbergiem, i Łodwigowem. Litwini Witolda stali na prawym skrzydle, w pobliżu Stębarka, i również w pobliżu Stębarka zginął wielki mistrz. Dziś na polu bitwy w Stębarku stoi Muzeum Bitwy pod Grunwaldem, obok ruin kaplicy wzniesionej po bitwie, a co roku inscenizacja bitwy przyciąga tysiące rycerzy i dziesiątki tysięcy widzów.13

Co przesądził ten dzień

Wielki mistrz i znaczna część dowództwa zakonu polegli na polu. Zwycięstwa nie wykorzystano do końca: sprzymierzeni nie zdołali zdobyć wielkiej twierdzy w Malborku, a pokój toruński z 1411 roku przyniósł niewielkie zmiany terytorialne. Prysł jednak nimb potęgi zakonu. Grunwald na zawsze złamał reputację i siłę zaczepną zakonu krzyżackiego i na pokolenia przesunął równowagę sił w regionie na korzyść Polski i Litwy. Niewiele bitew znaczyło tak wiele dla tylu narodów naraz.14

Symbol, który przetrwał Zakon

Klęska nie zniszczyła zakonu krzyżackiego jednym ciosem, ale zapoczątkowała upadek, którego już nigdy nie odwrócił. Choć stolica zakonu w Malborku wytrzymała oblężenie, które nastąpiło, utrata tylu rycerzy i tak wielkiego prestiżu złamała jego panowanie nad regionem. W następnych dziesięcioleciach wyniszczył go głęboki kryzys polityczny i gospodarczy: z Zachodu przybywało coraz mniej rycerzy i pieniędzy, a podwyżki podatków, którymi zakon ratował się przed załamaniem finansowym, zwróciły przeciw niemu stany pruskie, aż na mocy pokoju toruńskiego z 1466 roku utracił rozległe ziemie i stał się lennikiem Korony Polskiej. Dla Polski i Litwy bitwa stała się czymś jeszcze większym, trwałym symbolem ich unii i zwycięstwa nad potężnym wrogiem, przywoływanym przez stulecia w sztuce, literaturze i pamięci narodowej. Pochód zakonu na wschód bywał już wcześniej powstrzymywany, między innymi w 1242 roku, gdy Rusini Aleksandra Newskiego pokonali armię rycerzy zakonnych nad jeziorem Pejpus.15

Tannenberg 1410 i Tannenberg 1914

Niemiecka nazwa dała bitwie drugie życie. W sierpniu 1914 roku niemiecka 8. Armia rozbiła armię rosyjską w Prusach Wschodnich, a Paul von Hindenburg, który znał historię 1410 roku, poprosił, by zwycięstwo nazwano od Tannenbergu. Niemiecka propaganda przedstawiała bitwę pod Tannenbergiem w 1914 roku jako rewanż za klęskę Zakonu, drugi Tannenberg w odwiecznej walce Germanów ze Słowianami, jak opisują to zarówno niemiecki historyk wojskowości Heiner Bröckermann, jak i polski portal historyczny dzieje.pl.16

Kolorowy fotochrom wielkiego ceglanego zamku nad rzeką
Malbork, stolica zakonu krzyżackiego, który obronił się przed polsko-litewskim oblężeniem po Grunwaldzie. Fotochrom z lat około 1890 do 1900. Domena publiczna

Najczęściej zadawane pytania

Dlaczego bitwę pod Grunwaldem w 1410 roku pamiętają trzy narody pod trzema nazwami?

Bitwa pod Grunwaldem w 1410 roku znana jest w Polsce jako Grunwald, na Litwie jako Žalgiris, a po niemiecku jako Tannenberg, jeden dzień pamiętany pod trzema nazwami. W jedno popołudnie zniszczyła potęgę militarną zakonu krzyżackiego i wciąż tkwi głęboko w pamięci narodowej wszystkich trzech narodów.

Jak sojusz polsko-litewski pokonał zakon krzyżacki pod Grunwaldem w 1410 roku?

Pod Grunwaldem w 1410 roku lżejsza jazda litewska i tatarska na prawym skrzydle starła się z wrogiem, a potem cofnęła, wyciągając krzyżackich rycerzy z szyku w pościg. Gdy zakon rzucił ostatnie odwody w natarciu, które zdawało się zmierzać ku samemu Jagielle, sojusznicza linia wytrzymała, okrążyła ich, a armia krzyżacka rozpadła się.

Czy odwrót Litwinów pod Grunwaldem w 1410 roku był prawdziwą klęską, czy zamierzonym podstępem?

Historycy do dziś spierają się, czy cofnięcie się jazdy litewskiej i tatarskiej w bitwie pod Grunwaldem w 1410 roku było prawdziwą ucieczką, czy zamierzonym odwrotem pozorowanym na modłę stepową. Tak czy inaczej skutek był ten sam: szeregi krzyżackich rycerzy wyszły z szyku, ruszając w pościg.

Dlaczego rozstrzygające zwycięstwo pod Grunwaldem w 1410 roku przyniosło skromne zdobycze terytorialne?

Po bitwie pod Grunwaldem w 1410 roku zwycięstwa nie wykorzystano do końca: sprzymierzeni nie zdołali zdobyć twierdzy w Malborku, a pokój toruński z 1411 roku przyniósł niewielkie zmiany terytorialne. Prysł jednak nimb potęgi zakonu, a jego reputacja i siła zaczepna zostały złamane na zawsze.

Co oznacza opowieść o dwóch nagich mieczach pod Grunwaldem w 1410 roku?

W bitwie pod Grunwaldem w 1410 roku wielki mistrz Ulrich von Jungingen posłał Jagielle dwa nagie miecze jako drwinę, zaproszenie do walki, jeśli się odważy. Nie dożył końca tego dnia, a pod wieczór leżał wśród poległych.

Dlaczego doszło do bitwy pod Grunwaldem?

Bitwa pod Grunwaldem w 1410 roku wyrosła z dziesięcioleci konfliktu zakonu krzyżackiego z sąsiadami, przede wszystkim o Żmudź i ekspansję zakonu nad Bałtykiem. Gdy powstanie na Żmudzi wciągnęło Polskę i Litwę, dawna rywalizacja przerodziła się w otwartą wojnę.

Jakie były skutki bitwy pod Grunwaldem?

Bitwa pod Grunwaldem w 1410 roku złamała potęgę militarną zakonu krzyżackiego, choć pokój toruński z 1411 roku przyniósł mu jedynie umiarkowane straty terytorialne. Prestiż zakonu już się nie odrodził, a układ sił w regionie przesunął się na trwałe ku unii polsko-litewskiej.

Jak wielka była bitwa pod Grunwaldem?

Grunwald był jedną z największych bitew średniowiecznej Europy. Armia polsko-litewska i sojusznicza licząca około 30 000 ludzi stanęła naprzeciw mniej więcej 20 000 żołnierzy Zakonu Krzyżackiego, choć szacunki znacznie się różnią. Armia polowa Zakonu została zniszczona, a jego wielki mistrz Ulrich von Jungingen zginął.17

Gdzie rozegrała się bitwa pod Grunwaldem?

Na polach między wsiami Grunwald, Stębark i Łodwigowo, na terenie dzisiejszej północnej Polski, wówczas na ziemiach zakonu krzyżackiego. Stębark nazywał się po niemiecku Tannenberg i dlatego niemieccy autorzy nazywają bitwę od niego. Na polu bitwy w Stębarku stoi dziś Muzeum Bitwy pod Grunwaldem.

Dlaczego bitwę pod Grunwaldem nazywa się też Tannenbergiem?

Tannenberg to niemiecka nazwa Stębarka, jednej ze wsi przy polu bitwy, więc niemieccy autorzy nazwali od niej bitwę z 1410 roku. W 1914 roku Hindenburg poprosił, by jego pobliskie zwycięstwo nad Rosjanami także nazwano Tannenbergiem, a niemiecka propaganda przedstawiała je jako rewanż za rok 1410.

Ilu Krzyżaków zginęło pod Grunwaldem?

Zginęło około 200 braci zakonnych, w tym wielki mistrz Ulrich von Jungingen, wielki marszałek i wielki komtur. Muzeum Bitwy pod Grunwaldem liczy 203 poległych z 250 braci obecnych na polu. Cała armia zakonna straciła znacznie więcej, według szacunku Andrzeja Nadolskiego do około 8000 ludzi, choć inni uważają to za zawyżone.

Przypisy

Numer w tekście odsyła do przypisu; przypis wskazuje prace, na których opiera się dany akapit, a ich pełne opisy są w części Źródła.

  1. Andrzej Nadolski, Grunwald 1410; Jerzy Rajman, „Czy duchowni kronikarze potrafili opisać 'wielkie starcie'? Uwagi o bitwie, liczebności i stratach obu armii w świetle źródeł i nowszej historiografii polskiej”; Sławomir Jóźwiak, recenzja książki Sylvaina Gouguenheima Tannenberg 15 juillet 1410. ↩
  2. Encyclopaedia Britannica, „Battle of Grunwald”; Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „Największa bitwa średniowiecza”; Muzeum Bitwy pod Grunwaldem w Stębarku, „Początek wojny”. ↩
  3. Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „Największa bitwa średniowiecza”. ↩
  4. Andrzej Nadolski, Grunwald 1410. ↩
  5. Visuotinė lietuvių enciklopedija, „Žalgirio mūšis”; Muzeum Bitwy pod Grunwaldem w Stębarku, „Początek wojny”; Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „Największa bitwa średniowiecza”. ↩
  6. Muzeum Bitwy pod Grunwaldem w Stębarku, „Początek wojny”; Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „Największa bitwa średniowiecza”; Visuotinė lietuvių enciklopedija, „Žalgirio mūšis”. ↩
  7. Jan Długosz, Roczniki czyli Kroniki sławnego Królestwa Polskiego. ↩
  8. Sven Ekdahl, Grunwald 1410. Studia nad tradycją i źródłami; Stephen Turnbull, Tannenberg 1410; Jan Długosz, Roczniki czyli Kroniki sławnego Królestwa Polskiego. ↩
  9. Visuotinė lietuvių enciklopedija, „Žalgirio mūšis”; Muzeum Bitwy pod Grunwaldem w Stębarku, „Początek wojny”. ↩
  10. Jan Długosz, Roczniki czyli Kroniki sławnego Królestwa Polskiego; Muzeum Bitwy pod Grunwaldem w Stębarku, „Początek wojny”. ↩
  11. Muzeum Bitwy pod Grunwaldem w Stębarku, „Początek wojny”; Visuotinė lietuvių enciklopedija, „Žalgirio mūšis”; Jan Długosz, Roczniki czyli Kroniki sławnego Królestwa Polskiego. ↩
  12. Muzeum Bitwy pod Grunwaldem w Stębarku, „Początek wojny”; Jerzy Rajman, „Czy duchowni kronikarze potrafili opisać 'wielkie starcie'? Uwagi o bitwie, liczebności i stratach obu armii w świetle źródeł i nowszej historiografii polskiej”; Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „Największa bitwa średniowiecza”. ↩
  13. Muzeum Bitwy pod Grunwaldem w Stębarku, „Początek wojny”; Visuotinė lietuvių enciklopedija, „Žalgirio mūšis”; Gość Niedzielny, „Nowy gmach Muzeum Bitwy pod Grunwaldem”. ↩
  14. Stefan M. Kuczyński, Wielka wojna z Zakonem Krzyżackim w latach 1409-1411; Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „Największa bitwa średniowiecza”; William Urban, Tannenberg and After. ↩
  15. History Today, „The Battle of Grunwald”; Zintegrowana Platforma Edukacyjna, „Wojna trzynastoletnia i jej skutki”; Internet Archive, „The Chronicle of Novgorod, 1016-1471” (1914), zapis pod rokiem 1242. ↩
  16. Heiner Bröckermann, „Hindenburg, Ludendorff, and the Battle of Tannenberg 1914”; dzieje.pl, „110 lat temu rozpoczęła się bitwa pod Tannenbergiem”. ↩
  17. Encyclopaedia Britannica, „Battle of Grunwald”. ↩

Źródła

Chwała oręża Twojej ojczyzny

Punkty zwrotne dziejów

Maraton, Gaugamela, Kanny, Konstantynopol, Waterloo, Stalingrad: dni, w których świat zmienił kurs.

Na podstawie kraju, którego nie zapisujemy · dlaczego? ·

Stań do walki pod Grunwaldem

Grunwald to jedna z 40 bitew w Echoes of Battle, opowiedziana scena po scenie (tryb taktyczny w czasie rzeczywistym jest w przygotowaniu), na prawdziwej ziemi, gdzie padł zakon.