Bitwę pod San Jacinto stoczono 21 kwietnia 1836 roku i rozstrzygnęła ona rewolucję teksańską. Po tygodniach odwrotu, który nastąpił po upadku Alamo, generał Sam Houston zawrócił i po południu zaatakował odpoczywający obóz Santa Anny. Z okrzykami „Pamiętajcie o Alamo” i „Pamiętajcie o Goliad” Teksańczycy rozbili armię meksykańską w około 18 minut. Następnego dnia Santa Anna dostał się do niewoli i zgodził się wycofać swoje wojska, co otworzyło drogę do niepodległej Republiki Teksasu.3
Wiosną 1836 roku teksańskie powstanie wydawało się przegrane. Alamo padło, załogę w Goliad stracono, a niewielka armia Sama Houstona była w odwrocie. Wtedy, pewnego wiosennego popołudnia nad rzeką San Jacinto, Houston zawrócił i uderzył.4
Rewolucja w odwrocie
Po upadku Alamo w marcu 1836 roku generał Sam Houston poprowadził armię teksańską w długi odwrót na wschód, krytykowany przez wielu własnych żołnierzy, a Santa Anna ścigał ją z częścią swojej armii. Jeńców w Goliad stracono, gdy odwrót już trwał.5
Armia Houstona opuściła Gonzales 13 marca, dwa dni po tym, jak dowiedział się tam o upadku Alamo. Do 20 marca stanęła obozem nad rzeką Kolorado, w pobliżu dzisiejszego Columbus, i urosła do około 1200 ludzi, ale wiadomość o klęsce pod Goliad, która dotarła do obozu 25 marca, sprawiła, że wielu odeszło, by pomóc rodzinom w ucieczce. Osadnicy w całym Teksasie uciekali już na wschód, w exodusie nazwanym przez Teksańczyków Runaway Scrape, a odwrót armii zamienił go w masową ucieczkę. Od końca marca Houston przez mniej więcej dwa tygodnie stał na plantacji Jareda Groce'a nad rzeką Brazos i musztrował rekrutów, choć tymczasowy prezydent David G. Burnet rozkazał mu przerwać odwrót.6


Houston zawraca
Do kwietnia Santa Anna podzielił swoje siły. W pobliżu ujścia Buffalo Bayou do rzeki San Jacinto Houston stanął ze swoimi mniej więcej 900 ludźmi naprzeciw obozu meksykańskiego prezydenta, w którym było od około 1200 do 1300 żołnierzy, wzmocnionych tego ranka.7
Santa Anna wysforował się przed swoje główne kolumny. Według Handbook of Texas przekroczył Brazos koło dzisiejszego Richmond 11 kwietnia, 15 kwietnia dotarł z około 700 ludźmi do Harrisburga i spalił go, a potem pospieszył do New Washington, na próżno usiłując schwytać rząd Teksasu, który zdążył uciec na Galveston. Houston 17 kwietnia wybrał drogę na Harrisburg zamiast drogi na wschód, do Luizjany, i zostawił przy taborach około 248 chorych. Późnym wieczorem 19 kwietnia Teksańczycy przeprawili się przez Buffalo Bayou, a 20 kwietnia dotarli do przeprawy Lyncha, gdzie zdobyli łódź z zaopatrzeniem dla Meksykanów. Tego popołudnia potyczka kawalerii pod wodzą Sidneya Shermana o mało nie przerodziła się w bitwę, a szeregowiec Mirabeau B. Lamar wyróżnił się tak bardzo, że powierzono mu dowództwo kawalerii.8
Rankiem 21 kwietnia generał Martín Perfecto de Cos przeprowadził przez most Vince'a posiłki, według Handbook of Texas około 540 ludzi, co zwiększyło siły Santa Anny do mniej więcej 1200. Houston wysłał zwiadowcę Erastusa „Deafa” Smitha, by zniszczył most. Odcięło to Meksykanom dalsze posiłki, ale zamknęło też drogę odwrotu obu armiom.9

Osiemnaście minut
Po południu 21 kwietnia, gdy znaczna część meksykańskiego obozu odpoczywała, Teksańczycy ruszyli przez otwarty teren, osłonięci kępą drzew i wzniesieniem, z dwoma małymi działami zwanymi Bliźniaczymi Siostrami (Twin Sisters). Z okrzykami „Pamiętajcie o Alamo” i „Pamiętajcie o Goliad” opanowali obóz w około 18 minut. W pogromie, który nastąpił, zginęły setki meksykańskich żołnierzy.10
Houston ustawił szyk około 15.30, w porze meksykańskiej sjesty, a Bliźniacze Siostry wytoczono na pozycje. Handbook of Texas zauważa, że Santa Anna najwyraźniej nie wystawił czujek, i podaje, że pułk Edwarda Burlesona stanął w centrum, pułk Shermana na lewym skrzydle, a artyleria George'a W. Hockleya, piechota Henry'ego Millarda i kawaleria Lamara na prawym. Część żołnierzy krzyczała „Pamiętajcie o La Bahía”, jak dawniej po hiszpańsku nazywano Goliad. Gdy meksykańska linia pękła, Teksańczycy jeszcze długo po zakończeniu właściwej bitwy ścigali i zabijali uciekających. Sam Houston został trafiony kulą z muszkietu, która strzaskała mu kostkę.11

Ilu żołnierzy walczyło pod San Jacinto i ilu zginęło?
Pod San Jacinto walczyło około 900 Teksańczyków, według liczby samego Houstona 910, przeciwko mniej więcej 1200 do 1300 żołnierzom meksykańskim. Houston zameldował o 9 swoich ludziach zabitych lub śmiertelnie rannych i 30 rannych. Straty meksykańskie ocenił na 630 zabitych i 730 jeńców, co łącznie przekracza większość szacunków siły Santa Anny na polu bitwy.12
Armia Houstona była, jak opisuje ją Texas Historical Commission, wojskiem osadników, Tejanos, czyli teksańskich Meksykanów, i ochotników z zagranicy. Według Handbook of Texas zwycięzcy zdobyli też duże zapasy muszkietów, pistoletów, szabel, koni, mułów, prowiantu i namiotów, a do tego 12 000 dolarów w srebrze.13
Dlaczego Santa Anna przegrał pod San Jacinto?
Santa Anna przegrał, bo dał się zaskoczyć, mając przy sobie tylko część armii. Rozbił obóz nad bagnem, z rozlewiskiem za plecami, najwyraźniej nie wystawił czujek i pozwolił żołnierzom odpoczywać po południu. Teksańczycy podeszli niezauważeni, osłonięci drzewami i wzniesieniem, a po zniszczeniu mostu Vince'a nie było łatwej drogi ucieczki.14
Armia meksykańska w Teksasie była znacznie większa niż siły pod San Jacinto. Na początku kwietnia Santa Anna podzielił ją na trzy kolumny: północną pod generałem Antoniem Gaoną, środkową pod sobą i generałem Joaquínem Ramírezem y Sesmą oraz nadbrzeżną pod generałem José de Urreą. Pędząc, by schwytać rząd Teksasu, został z oddzielonym oddziałem daleko od reszty wojska, a na taką okazję Houston czekał.15
Prezydent w niewoli
Santa Anna uciekł z pola bitwy, ale następnego dnia złapano go przebranego za prostego żołnierza. Jako jeniec podpisał traktaty z Velasco, zgadzając się wycofać armię meksykańską za Rio Grande.16
Według Handbook of Texas rankiem 22 kwietnia patrol znalazł go ukrytego w trawie, przemoczonego i w mundurze prostego żołnierza, i nie wiedział, kogo pojmał, dopóki inni jeńcy nie powitali go słowami „el presidente”. Dwa traktaty z Velasco, podpisane przez Santa Annę i Burneta 14 maja 1836 roku, składały się z traktatu jawnego, który kończył działania wojenne i odsyłał armię meksykańską za Rio Grande, oraz tajnego, który obiecywał Santa Annie wolność w zamian za zabiegi o uznanie niepodległości Teksasu przez Meksyk. Generał Vicente Filisola zaczął wycofywać wojska 26 maja, ale rząd w mieście Meksyk uznał za nieważne wszystko, co Santa Anna podpisał w niewoli, a armia teksańska nie pozwoliła odesłać go do kraju. Żaden z rządów nie uznał traktatów, a Meksyk pogodził się z utratą Teksasu dopiero w traktacie z Guadalupe Hidalgo w 1848 roku.17

Dlaczego San Jacinto miało znaczenie
San Jacinto zapewniło niepodległość Republice Teksasu, która w 1845 roku przyłączyła się do Stanów Zjednoczonych. Uczyniło Sama Houstona bohaterem narodowym, a okrzyk „Pamiętajcie o Alamo” wszedł do amerykańskiej pamięci. Podobnie jak nazwiska obrońców Alamo, wśród nich człowieka pogranicza Davy'ego Crocketta.18
Biblioteka stanowa Teksasu pisze, że bitwa „przypieczętowała los trzech republik”. Meksyk nigdy nie odzyskał tych ziem, a przyłączenie Teksasu doprowadziło do wojny amerykańsko-meksykańskiej z lat 1846 do 1848, w której stoczono między innymi bitwę pod Chapultepec w 1847 roku i po której Stany Zjednoczone przejęły także meksykańskie ziemie na zachodzie. Jeden z napisów na pomniku San Jacinto głosi, że w efekcie zmieniła właściciela prawie jedna trzecia dzisiejszego terytorium USA. Bitwa znalazła się też w naszym zestawieniu największych bitew w historii Ameryki. Dla rodzin z Runaway Scrape wiadomość o zwycięstwie oznaczała, że mogą wracać, choć wiele z nich zastało swoje domy zniszczone.19
Czy można dziś odwiedzić pole bitwy pod San Jacinto?
Tak. Pole bitwy chroni San Jacinto Battleground State Historic Site w La Porte, nad kanałem żeglugowym Houston Ship Channel, około 20 mil (32 km) na wschód od Houston. Teren o powierzchni 1200 akrów (około 490 ha), od 2019 roku zarządzany przez Texas Historical Commission, obejmuje Muzeum San Jacinto i pomnik wysoki na 567 stóp (173 m). Wstęp na teren jest bezpłatny.20
Pomnik zbudowano w latach 1936 do 1939 na stulecie bitwy i poświęcono w kwietniu 1939 roku. Stowarzyszenie muzeum nazywa go najwyższym pomnikiem wojennym świata: ma 567,31 stopy, czyli więcej niż pomnik Waszyngtona, a wieńczy go 34-stopowa (około 10 m) gwiazda, samotna gwiazda Teksasu. Osiem rzeźbionych płyt wokół podstawy opowiada historię Teksasu, a jeden z napisów nazywa San Jacinto „jedną z rozstrzygających bitew świata”.21






