15 grudnia 1899 roku armia generała sir Redversa Bullera zaatakowała Burów Louisa Bothy nad rzeką Tugelą pod Colenso, w drodze do oblężonego Ladysmith. Irlandzka brygada utknęła w zakolu rzeki, a dwie baterie polowe zostały rozbite. Buller wycofał się, zostawiając dziesięć dział: była to trzecia klęska Brytyjczyków w Czarnym Tygodniu.
Bitwa pod Colenso
15 grudnia 1899 · 126 lat temu
Linia Tugeli
Buller miał około 20 tysięcy ludzi według C. J. Barnarda, piszącego w czasopiśmie Południowoafrykańskiego Towarzystwa Historii Wojskowej, a według Arthura Conana Doyle’a około 21 tysięcy, z silną artylerią, w tym działami marynarki. Burowie Bothy trzymali drugi brzeg Tugeli na froncie siedmiu mil lub dłuższym, tak dobrze ukryci, że Brytyjczycy nie widzieli ich śladu.1
Buller zaplanował natarcie w trzech miejscach. Irlandzka brygada Harta miała przejść bród na lewym skrzydle, brygada Hildyarda uderzyć w centrum na Colenso i most, a konna brygada Dundonalda zdobyć wzgórze Hlangwane na prawym skrzydle; brygady Lytteltona i Bartona miały je wspierać.2
Zakole i działa
Brygada Harta weszła w zakole rzeki, gdzie znalazła się pod ogniem z przodu i z boku i nie mogła znaleźć brodu; straciła około 550 ludzi. W centrum pułkownik Charles Long wysunął swoje dwie baterie polowe daleko przed piechotę i ustawił je blisko burskich okopów, według Doyle’a w odległości około tysiąca jardów, według Barnarda 1300. Pod gęstym ogniem karabinowym artylerzyści strzelali, aż zaczęło brakować amunicji, a potem schronili się, zostawiając działa na otwartym polu.3
Buller wezwał ochotników do ratowania dział i uratowali dwa z dwunastu. Był wśród nich porucznik Frederick Roberts, jedyny syn feldmarszałka lorda Robertsa; został śmiertelnie ranny i pośmiertnie otrzymał Krzyż Wiktorii, podobnie jak kapral George Nurse za tę samą akcję. Druga próba się nie udała i Buller kazał porzucić pozostałe dziesięć dział.4
Czarny Tydzień
Brytyjczycy stracili od 1140 do 1200 ludzi: Barnard podaje oficjalną liczbę 1139, w tym 143 zabitych, Doyle około 150 zabitych, a obaj około 250 zaginionych. Wielu zaginionych to artylerzyści i piechurzy, którzy schronili się przy działach i dostali się do niewoli. Straty burskie były niewielkie: Barnard podaje 38, w tym ośmiu zabitych, a Doyle wątpił, by przekroczyły sto.5
Colenso przyszło po klęskach pod Stormbergiem 10 grudnia i pod Magersfontein 11 grudnia, w tygodniu nazwanym Czarnym Tygodniem. Buller zasugerował generałowi White’owi w Ladysmith, by wystrzelał amunicję i wynegocjował jak najlepsze warunki, ale White się nie poddał. 18 grudnia rząd powierzył naczelne dowództwo w Afryce Południowej lordowi Robertsowi, z Kitchenerem jako szefem sztabu. Telegram z 17 grudnia przyniósł Robertsowi wiadomość o śmierci syna.6
Bitwa pod Kesselsdorfem 1745: ostatnie zwycięstwo Starego Dessauera
15 grudnia 1745 · 280 lat temu
Pod Kesselsdorfem koło Drezna pruska armia Leopolda von Anhalt-Dessau zaatakowała wojska saskie Fryderyka Augusta Rutowskiego w czasie drugiej wojny śląskiej, części wojny o sukcesję austriacką. Prusacy zwyciężyli, rozbijając sprzymierzonych z Austrią Sasów na ich własnej ziemi.
Pełna historia: Bitwa pod Kesselsdorfem 1745: ostatnie zwycięstwo Starego Dessauera ›






