30 marca 1844 roku wojska dominikańskie generała José Maríi Imberta obroniły Santiago de los Caballeros, na północy młodej Republiki Dominikańskiej, przed haitańską armią generała Jeana-Louisa Pierrota. Haitańczycy wycofali się następnego dnia. 30 marca 1814 roku armie sprzymierzonych zaatakowały Paryż, który tej nocy skapitulował.
Bitwa pod Santiago
30 marca 1844 · 182 lata temu
Najazd na młodą republikę
Niepodległość Republiki Dominikańskiej od Haiti proklamowano w Santo Domingo 27 lutego 1844 roku. Haiti odpowiedziało najazdem kilkoma kolumnami: na południu pod wodzą prezydenta Charles’a Hérarda, na północy pod wodzą generała Jeana-Louisa Pierrota, którego celem było Santiago. Na południu Dominikańczycy pobili Hérarda pod Azuą 19 marca.1
Na północy marsz Pierrota wywołał w Santiago popłoch. José María Imbert objął dowództwo obrony 27 marca. Rozbudował trzy forty na przedpolu miasta, nazwane Dios, Patria i Libertad (Bóg, Ojczyzna i Wolność), z rowami i jednym działem w każdym.2
Szturm za szturmem
30 marca Haitańczycy zaatakowali linie dominikańskie. Nacierali kolumnami na forty i okopy, najpierw na jedno skrzydło, potem na drugie, wreszcie na całą linię, i za każdym razem byli odrzucani z ciężkimi stratami. Haitańska jazda szybko wycofała się z walki. Magazyn Ministerstwa Obrony i historyk Héctor Luis Martínez wyróżniają kapitana Fernanda Valerio, który według magazynu poprowadził na koniec swoją kompanię do natarcia z maczetami.3
Około piątej po południu wyszedł haitański parlamentariusz i na noc ogień ustał.4
Odwrót
31 marca Pierrot zwinął obóz i odmaszerował. Przyczyny podaje się różnie. García pisze, że Dominikańczycy zaproponowali mu niezakłócony odwrót; raport Imberta mówi, że odszedł w nieładzie, zanim dostał odpowiedź, w obawie przed atakiem na swoje tyły. Inne relacje podają, że Dominikańczycy fałszywie powiedzieli mu, iż prezydent Hérard zginął pod Azuą.5
W odwrocie, między Guayubín a Talanquerą, Haitańczycy wpadli w zasadzki komendantów Francisca Caby i Bartola Mejíi.6
Imbert meldował, że armia haitańska liczyła około 4000 ludzi i straciła nie mniej niż 600 zabitych; są to liczby zwycięzcy. Martínez pisze, że marcowe zwycięstwa umocniły niepodległość Dominikany.7
Także 30 marca: bitwa o Paryż, 1814
30 marca 1814 roku armie sprzymierzonych zaatakowały Paryż, którego bronili marszałkowie Marmont i Mortier, Marmont na wzgórzach Belleville. Napoleona tam nie było: spieszył do stolicy i dotarł do stacji pocztowej La Cour-de-France na południe od Paryża, gdy dowiedział się, że bitwa jest przegrana. Tej nocy marszałkowie zgodzili się na kapitulację, a wojska francuskie opuściły miasto. O bitwie, która otworzyła sprzymierzonym drogę na Paryż, piszemy na stronie 25 marca.8
Także tego dnia
Bitwa na Lijevčkim Polu
30 marca 1945 · 81 lat temu
Na Lijevčkim Polu koło Banja Luki siły zbrojne Niepodległego Państwa Chorwackiego starły się z czarnogórskimi czetnikami Pavle Đurišicia, którzy próbowali przedostać się na zachód. Czetnicy nie przełamali linii przeciwnika, większość z nich się poddała, a Đurišić został później stracony.
