ENZaciągnij się

Bitwa nad Talas 751: gdzie Chiny Tang spotkały kalifat

Wojny graniczne abbasydzko-tangowskie · 751 · Kalifat Abbasydów i sojusznicy Karlukowie kontra Chiny Tang · ~8 min czytania · Aktualizacja: październik 2026

Późnotangowskie malowidło ścienne z groty Mogao 156 w Dunhuangu przedstawiające kolumny opancerzonej jazdy z kopiami i sztandarami, ilustracja tangowskiej armii pogranicza z tej epoki

Malowidło w grocie Mogao 156, IX wiek, przez Wikimedia Commons, domena publiczna.

W skrócie

Kalifat Abbasydów i sojusznicy KarlukowieZijad ibn Salih
kontra
Chiny TangGao Xianzhi
Data
751
Miejsce
dolina rzeki Talas, Azja Środkowa (dziś pogranicze Kirgistanu i Kazachstanu)
Epoka
Wojny graniczne abbasydzko-tangowskie
Rozstrzygnięcie
Zwycięstwo Abbasydów
W liczbach
StronaSiłyStraty
Kalifat Abbasydów i KarlukowieKilkadziesiąt tysięcy (szac.; sporne)nieznane
Chiny Tang i sojusznicyKilkadziesiąt tysięcy (szac.; sporne)Ciężkie; większość armii Tang stracona

Liczby dla Talas są bardzo słabo udokumentowane i różnią się znacznie między źródłami chińskimi a arabskimi, dlatego nie podajemy tu dokładnych wartości. Nieznane: źródła nie podają wiarygodnej liczby.

W skrócie

Kto wygrał bitwę nad Talas?

Kalifat Abbasydów i sprzymierzeni z nim Karlukowie wygrali bitwę nad rzeką Talas w 751 roku, pokonując armię chińskiej dynastii Tang w Azji Środkowej, w jedynej bitwie, jaką stoczyły ze sobą imperia Tangów i Abbasydów. Klęska wyznaczyła zachodnią granicę potęgi Tangów, choć wpływy chińskie na zachód od Kotliny Tarymskiej zakończyła raczej rebelia An Lushana z 755 roku niż sama bitwa. Według spornej tradycji wzięci do niewoli jeńcy przenieśli też z Chin do świata islamu sztukę wyrobu papieru.1

Latem 751 roku, nad rzeką Talas w sercu Azji Środkowej, imperia Tangów i Abbasydów starły się w bitwie jedyny raz w dziejach. Chińska armia Tang, która zapuściła się daleko na zachód, zderzyła się z arabską armią Abbasydów nadciągającą z przeciwnego kierunku.2

Dwa imperia docierają do tej samej granicy

W VIII wieku dynastia Tang była u szczytu potęgi, a jej wpływy sięgały głęboko w Azję Środkową przez państwa zależne i garnizony. Od zachodu na ten sam region napierał młody Kalifat Abbasydów, dziedzic arabskich podbojów, które zaczęły się od zwycięstw takich jak bitwa nad Jarmukiem, a potem objęły Persję i Transoksanię. Między nimi leżała mozaika ludów tureckich i środkowoazjatyckich, których spory wciągnęły obie potęgi, aż ich siły w końcu spotkały się nad rzeką Talas.

Ciemna mapa lokalizacyjna ze złotą gwiazdką w świecącym kółku, która wskazuje przybliżone miejsce bitwy: Bitwa nad Talas, z wybrzeżami, rzekami i jeziorami regionu oraz małą wkładką z mapą świata, na której zaznaczono ten obszar
Bitwa nad Talas: gwiazdka wskazuje przybliżone miejsce bitwy, a wkładka pokazuje ten obszar na mapie świata. Mapa wykonana do tego artykułu na podstawie danych Natural Earth, bez współczesnych granic. Mapa lokalizacji: © Echoes of Battle (dane: Natural Earth, domena publiczna)
Kolorowa mapa z atlasu historycznego ukazująca kalifat od Hiszpanii po Azję Środkową około 750 roku
Kalifat około 750 roku, gdy władzę przejęli Abbasydzi, z granicą wschodnią przesuniętą przez Persję aż do Transoksanii, w stronę doliny Talas. Mapa z Atlasu historycznego Williama R. Shepherda. Domena publiczna

Gdzie stoczono bitwę nad Talas?

Bitwę stoczono w dolinie rzeki Talas, w pobliżu średniowiecznego miasta Talas, na pograniczu dzisiejszego Kazachstanu i Kirgistanu. Dokładne miejsce starcia nie jest znane. Niepewne jest nawet położenie samego średniowiecznego Talas: Barry Hoberman uznał, że leżało ono raczej bliżej kazachskiego Tarazu (w czasach radzieckich Dżambuł) niż dzisiejszego kirgiskiego miasteczka Talas.3

Sam Taraz leży nad rzeką Talas, dlatego wiele współczesnych opracowań umieszcza bitwę w południowym Kazachstanie, a inne mówią po prostu o dolinie Talas na pograniczu kazachsko-kirgiskim.4

Armie nad Talas

Tangowski wódz Gao Xianzhi prowadził armię, w której skład wchodzili chińscy żołnierze i środkowoazjatyccy sojusznicy, w tym kontyngent Karluków. Naprzeciw stanęły siły Abbasydów dowodzone przez Zijada ibn Saliha, wraz z własnymi lokalnymi sojusznikami. Dokładne liczby są słabo udokumentowane i sporne, ale obie strony wystawiły znaczne armie z dala od swoich rdzennych ziem.5

Chiny Tangów i Kalifat Abbasydów starły się tylko raz, a to starcie zmieniło mapę kontynentu.

Ilu żołnierzy walczyło nad Talas?

Nie wiadomo tego na pewno. Relacje chińskie podają, że armia Gao Xianzhiego, złożona z Chińczyków i oddziałów z Fergany, liczyła około 30 000 ludzi, a relacje arabskie mówią o 100 000. Według Adama Alego strona chińska przypisywała z kolei Abbasydom 200 000 żołnierzy; uważa on wszystkie te liczby za zawyżone i szacuje siły każdej ze stron na 30 000 do 50 000 ludzi.6

Przekazy są skąpe i późne, jak w przypadku wielu dawnych bitew chińskich, choćby bitwy pod Czerwonymi Klifami. Jedną ze szczegółowych relacji chińskich zostawił Du Huan, jeden z jeńców spod Talas, który dostarczył też materiału do encyklopedii swojego krewnego Du You. Po stronie arabskiej głównymi źródłami są Ibn al-Asir (1160-1233) i az-Zahabi (1274-1348), obaj piszący wieki po bitwie, a at-Tabari w ogóle o Talas nie wspomina.7

Zdrada Karluków

Według relacji chińskich walki trwały pięć dni i przez większość tego czasu żadna ze stron nie zyskała przewagi. Punkt zwrotny nadszedł, gdy według źródeł chińskich sojusznicy Karlukowie w armii Tang przeszli na drugą stronę i uderzyli na Chińczyków od tyłu. Wzięta w dwa ognie, między frontem Abbasydów a Karlukami z tyłu, armia Tang pękła. Armia Tang została rozbita, a Adam Ali zauważa, że w obu wersjach przebiegu bitwy jej straty sięgają nawet 30 000 ludzi.8

Nie wszyscy historycy przyjmują chińską wersję o nagłej zdradzie. Barry Hoberman i Adam Ali sugerują, że Karlukowie mogli być sprzymierzeni z Abbasydami od początku, a ich uderzenie na tyły Tangów było zaplanowane.9

Granica dwóch światów

Talas wyznaczyło szczyt ekspansji Tang na zachód; wkrótce potem wielka rebelia An Lushana zmusiła Chiny do wycofania się z Azji Środkowej na dobre. Region stopniowo wszedł w orbitę islamu. Tradycja głosi też, że chińscy jeńcy nauczyli swoich zdobywców wyrobu papieru, co pomogło rozpowszechnić to rzemiosło w świecie islamu i ostatecznie w Europie, choć historycy, m.in. Jonathan Bloom, podważają tę opowieść.10

Czy bitwa nad Talas przyniosła papiernictwo do świata islamu?

Czarno-biały chiński drzeworyt przedstawiający mężczyznę wyjmującego sito z murowanej kadzi w warsztacie
Papiernik wyjmuje sito z kadzi z masą papierniczą, jeden z pięciu etapów chińskiego wyrobu papieru na drzeworycie z epoki Ming. Według tradycji chińscy jeńcy spod Talas przenieśli to rzemiosło do Samarkandy. Domena publiczna. Drzeworyt z czasów dynastii Ming, przez Wikimedia Commons.

Być może, ale ten związek opiera się na tradycji. Średniowieczny pisarz as-Saalibi przekazał, że chińscy jeńcy wzięci przez Zijada ibn Saliha wprowadzili wyrób papieru w Samarkandzie, a Encyclopaedia Iranica przedstawia to wyłącznie jako przypuszczenie. Jonathan Bloom zwraca uwagę, że papier był w użyciu w Azji Środkowej jeszcze przed nadejściem islamu.11

Tradycyjna chronologia, w ujęciu Britanniki, mówi, że papiernictwo dotarło do Samarkandy w 751 roku, a do Bagdadu do 793 roku. Bloom wskazuje starsze świadectwa: listy sogdyjskie spisane na papierze, które datuje na IV do VI wieku, oraz dokumenty papierowe z góry Mug z czasów najazdu arabskiego w latach 722 do 723. Przypomina też, że Ibn Chaldun przypisywał sprowadzenie produkcji papieru do Bagdadu wezyrowi al-Fadlowi ibn Jahji za panowania Haruna ar-Raszida. Niezależnie od roli jeńców spod Talas papier z Samarkandy stał się cenionym wyrobem tego miasta.12

Dlaczego bitwa nad Talas była ważna?

Talas to jedyna bitwa stoczona między państwem Tangów a kalifatem Abbasydów i wyznaczyła ona zachodnią granicę potęgi Tangów. Sama jednak nie zakończyła ambicji Tangów w Azji Środkowej: pokonane tam armie były już nadmiernie rozciągnięte, a rebelia An Lushana z 755 roku ściągnęła wojska Tang z zachodu do kraju.13

Hoberman uważa za przesadę traktowanie Talas jako jedynej przyczyny chińskiego odwrotu i wskazuje na porażki Tangów na innych granicach w tych samych latach; Britannica również odnotowuje nieudaną wyprawę przeciw Nanzhao na południowym zachodzie. Rebelia, stłumiona dopiero w 763 roku, trwale osłabiła dynastię, a Encyclopaedia Iranica zauważa, że po Talas wpływy chińskie w Kotlinie Tarymskiej zaczęły słabnąć. Dla kalifatu, jak ujmuje to King's College London, bitwa oznaczała kres ekspansji islamu na wschód. O arabskim pochodzie na zachodzie przeczytasz w tekście o bitwie pod Tours z 732 roku.14

Sprawdź się w quizie o bitwach średniowiecza. Umiesz wskazać bitwy na mapie? Zagraj w Gdzie walczono? albo w dzisiejszą Bitwę dnia.

Najczęstsze pytania

Kiedy i gdzie stoczono bitwę nad Talas?

Stoczono ją w lipcu 751 roku nad rzeką Talas w Azji Środkowej, w pobliżu dzisiejszej granicy Kirgistanu i Kazachstanu, między chińskim państwem Tang a armią pod wodzą Abbasydów.15

Kto wygrał bitwę nad Talas?

Wygrała armia pod wodzą Abbasydów, decydująco wsparta, gdy według źródeł chińskich Karlukowie, tureccy sojusznicy Tangów, przeszli na drugą stronę w trakcie bitwy.

Jak duże były armie?

Wiarygodne liczby się nie zachowały. Relacje chińskie podają dla armii Tang około 30 000 ludzi, a arabskie 100 000; historyk Adam Ali szacuje siły każdej ze stron na 30 000 do 50 000.

Dlaczego rola Karluków była ważna?

Według źródeł chińskich Karlukowie, walczący u boku Tang, zmienili stronę w trakcie bitwy i uderzyli na Chińczyków od tyłu. Wzięta w dwa ognie armia Tang się załamała.

Dlaczego Talas ma znaczenie?

Wyznaczyło kres chińskiej ekspansji w Azji Środkowej i otworzyło region przed islamem. Wedle tradycji pomogło też rozpowszechnić na zachód wyrób papieru z Chin, choć ten związek jest sporny.

Przypisy

Numer w tekście odsyła do przypisu; przypis wskazuje prace, na których opiera się dany akapit, a ich pełne opisy są w części Źródła.

  1. Medievalists.net, „The Battle of Talas”; Barry Hoberman, „The Battle of Talas”; Encyclopaedia Iranica. ↩
  2. Barry Hoberman, „The Battle of Talas”; King's College London, „The Battle of Talas”. ↩
  3. Medievalists.net, „The Battle of Talas”; Barry Hoberman, „The Battle of Talas”. ↩
  4. Encyclopaedia Britannica, „Taraz”. ↩
  5. Medievalists.net, „The Battle of Talas”. ↩
  6. Medievalists.net, „The Battle of Talas”; Barry Hoberman, „The Battle of Talas”. ↩
  7. Medievalists.net, „The Battle of Talas”; Barry Hoberman, „The Battle of Talas”. ↩
  8. Medievalists.net, „The Battle of Talas”; Barry Hoberman, „The Battle of Talas”; Christopher I. Beckwith, The Tibetan Empire in Central Asia. ↩
  9. Medievalists.net, „The Battle of Talas”; Barry Hoberman, „The Battle of Talas”. ↩
  10. Medievalists.net, „The Battle of Talas”; Jonathan M. Bloom, Paper Before Print. ↩
  11. Jonathan M. Bloom, „Revolution by the Ream”; Encyclopaedia Iranica. ↩
  12. Encyclopaedia Britannica, „Papermaking”; Jonathan M. Bloom, „Revolution by the Ream”; Encyclopaedia Iranica. ↩
  13. Barry Hoberman, „The Battle of Talas”; Medievalists.net, „The Battle of Talas”; Encyclopaedia Britannica, „China”. ↩
  14. Barry Hoberman, „The Battle of Talas”; Encyclopaedia Britannica, „China”; Encyclopaedia Iranica; King's College London, „The Battle of Talas”. ↩
  15. Barry Hoberman, „The Battle of Talas”. ↩

Źródła

Chwała oręża Twojej ojczyzny

Punkty zwrotne dziejów

Maraton, Gaugamela, Kanny, Konstantynopol, Waterloo, Stalingrad: dni, w których świat zmienił kurs.

Na podstawie kraju, którego nie zapisujemy · dlaczego? ·

Przeżyj tę bitwę

Echoes of Battle ożywia wielkie bitwy historii, scena po scenie, na prawdziwej mapie. Zaciągnij się poniżej, a w dniu premiery wyślemy Ci meldunek na skrzynkę.