10 września 1813 roku w pobliżu Put-in-Bay na jeziorze Erie amerykańska eskadra pod dowództwem komandora porucznika (master commandant) Olivera Hazarda Perry’ego stoczyła bitwę z brytyjską eskadrą Roberta Heriota Barclaya, porucznika marynarki pełniącego obowiązki komandora porucznika. Brytyjski ogień zamienił okręt flagowy Perry’ego, bryg Lawrence, we wrak. Perry przepłynął łodzią na Niagarę, poprowadził ją przez brytyjską linię i jeszcze tego popołudnia cała brytyjska eskadra była w rękach Amerykanów. Jego krótki list do generała Williama Henry’ego Harrisona, „We have met the enemy and they are ours” („Spotkaliśmy wroga i jest nasz”; przekład nasz), dokumentacyjna historia marynarki wojennej USA zalicza do najsłynniejszych słów w dziejach amerykańskiej floty. Tego samego dnia w 1547 roku armia angielska rozgromiła Szkotów pod Pinkie, nieopodal Musselburgha.
Bitwa na jeziorze Erie 1813: spotkaliśmy wroga i jest nasz
10 września 1813 · 213 lat temu
W bitwie o jezioro Erie 10 września 1813 roku komandor porucznik Oliver Hazard Perry poprowadził amerykańską eskadrę do decydującego zwycięstwa nad Brytyjczykami na jeziorze Erie i zdobył całą ich flotę. Po raz pierwszy w historii skapitulowała cała brytyjska eskadra.
Pełna historia: Bitwa na jeziorze Erie 1813: spotkaliśmy wroga i jest nasz ›Także tego dnia
Bitwa pod Pondicherry
10 września 1759 · 267 lat temu
U wybrzeży Pondicherry w Karnatace angielska eskadra George'a Pococka starła się z francuską eskadrą hrabiego d'Aché, która wiozła posiłki i pieniądze, w czasie III wojny karnatyckiej. Obie linie ostrzeliwały się przez kilka godzin, lecz źródła różnie opisują wynik starcia.
1547: pod Pinkie, nieopodal Musselburgha, armia angielska księcia Somerset, lorda protektora, rozgromiła Szkotów pod wodzą hrabiego Arran, regenta (gubernatora). William Patten opatruje ten dzień nagłówkiem „Saturday, the 10th of September. The day of the battle” („Sobota, 10 września. Dzień bitwy”; przekład nasz), a szkocki Diurnal of Remarkable Occurrents zapisuje „Wpoun the tent day, being Sattirday, callit blak Sattirday” („dziesiątego dnia, w sobotę, zwaną czarną sobotą”; przekład nasz). Patten pisze, że „thirteen thousand were slain thus in field” („trzynaście tysięcy zginęło tak na polu”; przekład nasz), a 500 wzięto do niewoli, wśród nich hrabiego Huntly; Diurnal także wymienia hrabiego Huntly wśród pojmanych i podaje „of Ingliſmen ſlane ſex hundreth” („poległo sześciuset Anglików”; przekład nasz). Historic Environment Scotland zauważa, że doniesienia o nawet 15 tysiącach zabitych Szkotów oznaczałyby około 75% poległych, co uznaje za „trudne do uwierzenia”; oficjalną stratę angielską, 250 ludzi, uważa zaś za prawdopodobnie dwukrotnie zaniżoną (przekład nasz).1
