11 września w historii wojskowości: bitwa pod Stirling Bridge, 1297

11 września 1297 roku, przy wąskim drewnianym moście na rzece Forth pod Stirling w Szkocji. Historic Environment Scotland zalicza ją do najgłośniejszych zwycięstw Szkotów w wojnach o niepodległość.

Szkotami dowodzili William Wallace i Andrew Moray. Armią angielską dowodził John de Warenne, hrabia Surrey; Historic Environment Scotland wymienia jako drugiego dowódcę Hugh de Cressinghama, skarbnika Szkocji.

Czekali u stóp wzgórza Abbey Craig, a Anglicy przeprawiali się przez wąski most. Gdy przeszło tylu, ilu Szkoci spodziewali się pokonać, zeszli ze wzgórza i zablokowali most, zamykając w pułapce ludzi po swojej stronie rzeki. Wielu spadło z mostu i utonęło.

Źródła się różnią. Walter z Guisborough pisze, że poległo blisko 100 zbrojnych i około 5000 pieszych. Historic Environment Scotland, opierając się na znacznie niższych współczesnych szacunkach armii angielskiej i zakładając za Reidem, że z tych, którzy przeszli most, ocalało niewielu, ocenia straty angielskie w samej bitwie na około 1650 ludzi; żadne z przytaczanych przez nie źródeł nie podaje liczby strat szkockich.

Zginął w bitwie. Angielscy kronikarze pisali, że Szkoci obdarli jego ciało ze skóry, a kronika z Lanercost twierdzi, że Wallace kazał zrobić z pasa jego skóry pendent do miecza; National Wallace Monument przedstawia tę historię jako legendę.