19 września w historii wojskowości: bitwa pod Poitiers, 1356

19 września 1356 roku przy osadzie Maupertuis, na południowy wschód od Poitiers we Francji, w czasie wojny stuletniej. Kronika Froissarta podaje 22 września, ale list samego Czarnego Księcia datuje ją na wigilię dnia przed świętem świętego Mateusza (według wydania Rileya 21 września), a Oman i Tout podają 19 września.

Anglia. Przewyższona liczebnie armia angielsko-gaskońska Czarnego Księcia odparła zza żywopłotów francuskie ataki, a niewielki oddział kaptala de Buch uderzył od tyłu na hufiec króla Jana II i go rozbił.

Tak. Według Froissarta Jan II poddał się Denisowi de Morbeke, rycerzowi z Artois w służbie angielskiej, i oddał mu prawą rękawicę. On i jego młody syn Filip zostali zabrani do Bordeaux, a Tout pisze, że króla poprowadzono później ulicami Londynu.

Źródła się różnią. Oman szacuje armię księcia na 3000-4000 zbrojnych, 2500-3000 łuczników i tysiąc lekkozbrojnych, a Francuzów na około 16 000 jazdy i 4000-5000 piechoty; Tout pisze, że za księciem, gdy w sierpniu wyruszał na północ, szło 7000 ludzi, a armię francuską nazywa ogromnie liczniejszą.

Ponieważ król Szkocji Dawid II również był jego jeńcem, Edward III miał w rękach dwóch królów. W 1360 roku warunki pokoju uzgodnione w Brétigny dały Anglii Calais, Ponthieu i znacznie powiększoną Akwitanię w zamian, według Touta, za obietnicę Edwarda III, że zrzeknie się pretensji do korony francuskiej.