ENZaciągnij się

2 sierpnia w historii wojskowości: bitwa pod Kannami, 216 p.n.e.

Historia wojskowości · 2 sierpnia · II wojna punickaCały kalendarz

Obraz olejny przedstawiający bitwę w tumanach kurzu: pośrodku ranny rzymski konsul w hełmie z pióropuszem siedzi na ziemi wśród poległych, a młody oficer przy siwym koniu namawia go, by wstał; w zadymionym tle rzymska piechota, jeźdźcy i znak z orłem.
„Śmierć Paulusa Emiliusza w bitwie pod Kannami”, obraz Johna Trumbulla z 1773 roku: trybun Lentulus ofiaruje rannemu konsulowi swojego konia, jak opisuje to Liwiusz. Yale University Art Gallery. Domena publiczna. Yale University Art Gallery, Wikimedia Commons.
Krótka odpowiedź

Czwartego dnia przed nonami sekstylisa 216 roku p.n.e., czyli według tłumacza J. C. Rolfe’a 2 sierpnia, armia Hannibala starła się z obydwoma konsulami rzymskimi pod Kannami, nad rzeką Aufidus. Polibiusz pisze, że Rzymianie postanowili wtedy wystawić osiem legionów, czego nigdy wcześniej nie robili. Hiszpańska i celtycka piechota Hannibala ustąpiła w środku szyku, jego oddziały afrykańskie zamknęły Rzymian z obu boków, a jazda uderzyła na ich tyły. Konsul Lucjusz Emiliusz Paulus zginął. Starożytni autorzy różnie liczą poległych Rzymian: Polibiusz około 70 tysięcy piechurów, Appian i Plutarch po 50 tysięcy ludzi, a Liwiusz 45 500 pieszych i 2700 jeźdźców.

Bitwa pod Kannami 216 p.n.e.: doskonała pułapka Hannibala

2 sierpnia 216 p.n.e. · 2241 lat temu

Bitwę pod Kannami w 216 r. p.n.e. wygrała kartagińska armia Hannibala. Podwójnym oskrzydleniem okrążył i zniszczył znacznie większą armię rzymską, zabijając lub biorąc do niewoli większość armii liczącej około 86 000. Do dziś jest studiowana jako klasyczna bitwa na unicestwienie.

Pełna historia: Bitwa pod Kannami 216 p.n.e.: doskonała pułapka Hannibala ›

Także tego dnia

Bitwa nad Pjaną

2 sierpnia 1377 · 649 lat temu

Nad rzeką Pjaną wojska Złotej Ordy pod wodzą Arapszy zaatakowały armię księstw ruskich prowadzoną przez księcia Iwana Dymitrowicza, syna władcy Niżnego Nowogrodu. W obozie Rusinów szerzyło się pijaństwo, więc atak zamienił się w pogrom, a Iwan utonął podczas ucieczki.

1990: wojska irackie najechały Kuwejt; inwazję na 2 sierpnia 1990 roku datują zarówno rezolucja 660 Rady Bezpieczeństwa ONZ, jak i Office of the Historian Departamentu Stanu USA. Według Office of the Historian stutysięczne siły irackie opanowały kraj „w ciągu kilku godzin” (przekład nasz). Tego samego dnia Rada Bezpieczeństwa potępiła inwazję i zażądała, by Irak „natychmiast i bezwarunkowo” (przekład nasz) wycofał wszystkie siły na pozycje z 1 sierpnia; rezolucję przyjęto 14 głosami przy żadnym przeciw, a Jemen nie wziął udziału w głosowaniu. Tego ranka prezydent George Bush powiedział: „W dzisiejszym świecie nie ma miejsca na tego rodzaju jawną agresję” (przekład nasz).1

Najczęstsze pytania

Kiedy odbyła się bitwa pod Kannami?

W 216 roku p.n.e. Aulus Gellius cytuje annalistę Klaudiusza Kwadrygariusza, który datował ją na czwarty dzień przed nonami sekstylisa; tłumacz J. C. Rolfe podaje tę datę jako 2 sierpnia 216 roku p.n.e.

Kto wygrał bitwę pod Kannami?

Kartagińska armia Hannibala, która okrążyła armię rzymską konsulów Lucjusza Emiliusza Paulusa i Gajusza Terencjusza Warrona.

Ilu Rzymian zginęło pod Kannami?

Starożytne liczby się różnią i nie dotyczą tego samego: około 70 tysięcy piechurów u Polibiusza; 45 500 pieszych i 2700 jeźdźców u Liwiusza, co Johannes Kromayer sumuje do 48 200; oraz 50 tysięcy ludzi u Appiana i Plutarcha.

Co stało się z rzymskimi konsulami pod Kannami?

Paulus zginął: Polibiusz pisze, że poległ po kilku strasznych ranach, Liwiusz, że odmówił przyjęcia konia od trybuna i zginął pod gradem pocisków. Warron uciekł do Wenuzji, według Polibiusza z siedemdziesięcioma jeźdźcami, według Liwiusza z mniej więcej pięćdziesięcioma.

Kto powiedział Hannibalowi, że nie umie korzystać ze zwycięstwa?

U Liwiusza dowódca jazdy Maharbal; Plutarch przypisuje te słowa Kartagińczykowi, którego nazywa Barcą.

Przypisy

Numer w tekście odsyła do przypisu; przypis wskazuje prace, na których opiera się dany akapit, a ich pełne opisy są w części Źródła.

  1. Rada Bezpieczeństwa ONZ, „Resolution 660 (1990) of 2 August 1990”; Departament Stanu USA, „The Gulf War, 1991”; George Bush, „Remarks and an Exchange With Reporters on the Iraqi Invasion of Kuwait”. ↩

Źródła

Chwała oręża Twojej ojczyzny

Punkty zwrotne dziejów

Maraton, Gaugamela, Kanny, Konstantynopol, Waterloo, Stalingrad: dni, w których świat zmienił kurs.

Na podstawie kraju, którego nie zapisujemy · dlaczego? ·

Przeżyj wielkie bitwy

Echoes of Battle ożywia wielkie bitwy historii, scena po scenie, na prawdziwej mapie. Zaciągnij się poniżej, a gdy aplikacja wystartuje, wyślemy Ci meldunek na skrzynkę.

Albo zaopatrz kampanię na Ko-fi ›