W Poniedziałek Wielkanocny, 24 kwietnia 1916 roku, Irlandzcy Ochotnicy i Irlandzka Armia Obywatelska zajęli Pocztę Główną i inne budynki w Dublinie i proklamowali Republikę Irlandzką; po sześciu dniach armia brytyjska zmusiła ich do kapitulacji. 24 kwietnia 1918 roku pod Villers-Bretonneux czołgi brytyjskie i niemieckie po raz pierwszy walczyły ze sobą.
Powstanie wielkanocne
24 kwietnia 1916 · 110 lat temu
Powstanie odwołane
Powstanie przygotowało Irlandzkie Bractwo Republikańskie, tajna organizacja rewolucyjna, razem z Irlandzkimi Ochotnikami i Irlandzką Armią Obywatelską; wszystkie trzy wymienia proklamacja Republiki, a także National Army Museum.1
Powstańcy oczekiwali niemieckiego statku z bronią. 22 kwietnia 1916 roku wyszło na jaw, że statek przechwycono, a sir Roger Casement został aresztowany. Na tę wiadomość Eoin MacNeill, szef sztabu Ochotników, podpisał rozkaz odwołujący w całej Irlandii przygotowania na Niedzielę Wielkanocną.2
Poniedziałek Wielkanocny
Powstanie wybuchło dzień później. W południe w Poniedziałek Wielkanocny, 24 kwietnia, Ochotnicy i ludzie z Armii Obywatelskiej zajęli Pocztę Główną przy Sackville Street, a równocześnie Four Courts, fabrykę Jacob’s i inne budynki w mieście.3
Tam przywódcy proklamowali Republikę Irlandzką. Drukowana proklamacja, podpisana przez siedmiu członków Rządu Tymczasowego, ogłaszała „Republikę Irlandzką suwerennym, niepodległym państwem” (przekład nasz).4
Lansjerzy pod kolumną Nelsona
Wkrótce po zajęciu poczty oddział lansjerów ruszył Sackville Street w jej stronę. Salwa z budynku zatrzymała ich pod kolumną Nelsona i na ulicy zostały zabite konie, jak wspominali Michael Dempsey, telegrafista poczty, który patrzył na to z zewnątrz, i Desmond Ryan, Ochotnik obecny w budynku.5
Wojska w Dublinie było tego dnia niewiele. Armia wezwała kolumnę z obozu Curragh w hrabstwie Kildare, a później przybyły oddziały z Anglii. Wkrótce w całej Irlandii wprowadzono stan wojenny.6
Kapitulacja i zabici
Posiłki i artyleria spychały powstańców, aż w ich rękach został tylko rejon poczty. 29 kwietnia, po sześciu dniach walk, Patrick Pearse poddał się bezwarunkowo.7
Liczba zabitych długo była niepewna. W 2015 roku badacze z cmentarza Glasnevin ustalili ją na 485, z czego ponad połowę stanowili cywile. Studium wszystkich ofiar rewolucji irlandzkiej z 2020 roku, autorstwa Eunana O’Halpina i Daithíego Ó Corráina, liczy nieco ponad 500 zgonów w 1916 roku.8
Egzekucje i zmiana nastrojów
Stracono szesnastu przywódców powstania, wśród nich siedmiu sygnatariuszy proklamacji.9 › Bitwa o Dublin, 1922
Na początku powstanie nie miało szerokiego poparcia; egzekucje pomogły zwrócić opinię w Irlandii ku republikanom.10
Czołg przeciw czołgowi, 1918
Rankiem 24 kwietnia 1918 roku Niemcy zaatakowali brytyjskie pozycje pod Villers-Bretonneux i Cachy trzynastoma czołgami A7V w trzech grupach. Villers-Bretonneux padło.11
Z lasu Bois l’Abbé wyjechały trzy brytyjskie czołgi, by utrzymać linię pod Cachy: jeden „samiec” z dwoma działami sześciofuntowymi i karabinami maszynowymi oraz dwie „samice” uzbrojone tylko w karabiny maszynowe. Tam spotkały niemieckie czołgi: po raz pierwszy w historii czołg walczył z czołgiem. Obie „samice” szybko zostały trafione i wyłączone z walki.12
„Samiec” trafił prowadzący czołg niemiecki, a jego załoga go porzuciła. O świcie następnego dnia Villers-Bretonneux było już odbite, a wśród pierwszych oddziałów w mieście byli Australijczycy.13
Bitwa pod Halbe 1945: wyrwanie się niemieckiej 9. Armii z kotła
24 kwietnia 1945 · 81 lat temu
Pod Halbe na południowy wschód od Berlina okrążone wojska niemieckie generała Theodora Bussego próbowały przebić się na zachód do 12 Armii Walthera Wencka w czasie operacji berlińskiej. Przez radzieckie pierścienie przedostała się tylko część żołnierzy, a reszta zginęła lub trafiła do niewoli.
Pełna historia: Bitwa pod Halbe 1945: wyrwanie się niemieckiej 9. Armii z kotła ›






