25 stycznia 1807 roku pod Morągiem (niem. Mohrungen), wówczas w Prusach Wschodnich, francuski korpus marszałka Jeana-Baptiste'a Bernadotte'a odrzucił rosyjską straż przednią generała Markowa. W tym czasie rosyjska jazda wpadła do miasta na jego tyłach i złupiła tabory. Starcie było częścią zimowej ofensywy rosyjskiej, zakończonej dwa tygodnie później bitwą pod Iławką.
Zimowa ofensywa Bennigsena
Po bitwach pod Pułtuskiem i Gołyminem 26 grudnia 1806 roku, z których Rosjanie zdołali się wymknąć Napoleonowi, Wielka Armia rozłożyła się na leżach zimowych w Polsce. Armia rosyjska generała Levina Augusta von Bennigsena nie czekała jednak do wiosny. W styczniu 1807 roku ruszyła na zachód przez Prusy Wschodnie, by odciąć lewe skrzydło Francuzów, które trzymał I korpus marszałka Bernadotte'a.1
Ostrzeżony o ruchach Rosjan Bernadotte kazał swoim rozproszonym dywizjom, generałów Droueta i Duponta, ściągać do Morąga. 25 stycznia natknęła się tam na jego korpus straż przednia generała Markowa.2
Walka o wieś
Bernadotte miał pod ręką tylko część korpusu i ustępował Rosjanom liczebnie, ale nie czekał na Duponta: zaatakował nieprzyjaciela, który zajął wieś na północ od miasta. O wieś toczono zaciętą walkę, w której jeden z pułków francuskich stracił orła i odbił go z powrotem. Gdy nadszedł Dupont, uderzył na skrzydło Rosjan, a Bernadotte natarł od czoła i nieprzyjaciel został odrzucony. Biuletyn Napoleona mówił o pobiciu i całkowitej rozsypce wroga.3
Wśród poległych Rosjan był generał Reinhold von Anrep. Historyk Dunbar Plunket Barton uznał bój pod Morągiem za największe osiągnięcie Bernadotte'a jako marszałka Cesarstwa.4
Rajd na tyły
Gdy Bernadotte walczył pod miastem, rosyjska jazda wdarła się na jego tyłach do Morąga i złupiła francuskie tabory, także bagaże samego marszałka. Według Rosjan wśród łupów było srebro z herbami małych państw niemieckich; posłużyło to za podstawę oskarżenia Bernadotte'a o grabież, czemu jego służba zaprzeczała.5
Straty obu stron były znaczne, a liczby się różnią. Kronika Fondation Napoléon podaje około 1000 strat francuskich i 1500 rosyjskich, a historyk wojskowości F. Loraine Petre szacował je na około 2000 po każdej stronie.6
Droga do Iławki
Bernadotte wycofał się następnie na południe, ku Lubawie i Brodnicy, a Bennigsen zatrzymał się w Morągu, by dać odpocząć zmęczonemu wojsku. Kilka dni później Kozacy pojmali młodego francuskiego oficera, który wiózł Bernadotte'owi rozkazy Napoleona z całym planem kontrnatarcia na Rosjan. Ostrzeżony Bennigsen cofnął armię. Bernadotte, do którego rozkazy nigdy nie dotarły, był wciąż daleko, gdy armie stoczyły krwawą bitwę pod Iławką 7 i 8 lutego 1807 roku. Szerzej o tej kampanii piszemy w artykule o największych bitwach napoleońskich oraz w sylwetce Napoleona Bonapartego.7
