ENZaciągnij się

Mehmed II Zdobywca: sułtan, który zdobył Konstantynopol

Imperium osmańskie · Sułtan · 1432-1481 · ~6 min czytania · Aktualizacja: październik 2026

Sułtan Mehmed II w złotej koronie wjeżdża na siwym koniu przez bramę do Konstantynopola wśród chorągwi i żołnierzy, z poległymi na ziemi, obraz Benjamina-Constanta z 1876 roku.

Jean-Joseph Benjamin-Constant, 1876, przez Wikimedia Commons, domena publiczna.

W skrócie

Znany też jako
Mehmed Zdobywca; Fatih Sultan Mehmed
Żył
1432-1481
Rola
Sułtan osmański w latach 1451-1481 (krótko także w latach czterdziestych XV wieku)
Słynny z
Zdobycia Konstantynopola, 1453
Znak rozpoznawczy
Działa oblężnicze; flota przeciągnięta lądem do Złotego Rogu
Dziedzictwo
Uczynił Konstantynopol stolicą imperium osmańskiego
W skrócie

Kim był Mehmed II Zdobywca?

Mehmed II (1432-1481), zwany Fatihem, czyli Zdobywcą, był sułtanem osmańskim, który 29 maja 1453 roku, w wieku dwudziestu jeden lat, zdobył Konstantynopol i uczynił go stolicą swojego państwa. W ciągu trzydziestu lat panowania przyłączył do imperium Serbię, Peloponez, Trapezunt, Eubeę i genueńskie porty na Krymie.1

Mehmed dowodził osobiście podczas oblężenia Konstantynopola w 1453 roku, podczas oblężenia Belgradu w 1456 roku, gdzie węgierska odsiecz zmusiła go do odwrotu, oraz w bitwie pod Valea Albă w Mołdawii w 1476 roku, gdzie jego wojska zdobyły umocniony obóz Stefana Wielkiego. Z tych trzech starć przegrał tylko pod Belgradem.2

Z czego słynął Mehmed II?

Mehmed II słynie przede wszystkim ze zdobycia Konstantynopola w 1453 roku, które położyło kres cesarstwu bizantyjskiemu i dało Osmanom nową stolicę. Pamięta się go także z kolejnych podbojów na Bałkanach, w Anatolii i nad Morzem Czarnym oraz z tego, że w 1479 roku sprowadził na swój dwór weneckiego malarza Gentilego Belliniego.3

Młody sułtan

Mehmed urodził się 30 marca 1432 roku w Edirne (Adrianopolu) jako syn sułtana Murada II. Gdy miał dwanaście lat, ojciec abdykował na jego rzecz, w 1444 roku albo na początku 1445 (Halil İnalcık i Harry Magoulias, wydawca kroniki Dukasa, datują to różnie), lecz w 1446 roku odebrał mu tron. Mehmed objął władzę na stałe w lutym 1451 roku, w wieku dziewiętnastu lat, po śmierci ojca.4

Od razu zaczął przygotowania do zdobycia Konstantynopola. W 1452 roku zbudował na europejskim brzegu Bosforu twierdzę Rumeli Hisarı, ukończoną pod koniec sierpnia, a jej działa zatrzymywały statki płynące do miasta z Morza Czarnego. Na potrzeby samego oblężenia jego ludwisarze odlali nowe, olbrzymie działo.5

Kamienne wieże i mury twierdzy Rumeli Hisarı nad Bosforem
Rumeli Hisarı na europejskim brzegu Bosforu, twierdza zbudowana przez Mehmeda w 1452 roku, by odciąć Konstantynopol od Morza Czarnego, widziana zza cieśniny ze wzgórza Otağtepe. CC0 (domena publiczna)

Jak Mehmed II zdobył Konstantynopol?

Odciął miasto od lądu i morza, przez kilka tygodni ostrzeliwał jego mury lądowe z ciężkich dział, a 22 kwietnia 1453 roku kazał przeciągnąć część floty lądem do Złotego Rogu, portu, który obrońcy zamknęli łańcuchem. Jego armia szturmowała mury przed świtem we wtorek 29 maja i zdobyła miasto.6

Ile trwało zdobywanie Konstantynopola przez Mehmeda II?

Oblężenie trwało od 6 kwietnia do 29 maja 1453 roku: 53 dni, licząc od pierwszego dnia, albo 54, jeśli liczyć oba krańce, jak robi to İnalcık. Murów lądowych broniono pod dowództwem genueńczyka Giovanniego Giustinianiego Longo, który przybył ze swoimi statkami i żołnierzami pod koniec stycznia 1453 roku.7

20 kwietnia kilka chrześcijańskich statków z zaopatrzeniem, cztery według dziennika weneckiego naocznego świadka Nicolò Barbara, a pięć według Dukasa, przebiło się przez flotę osmańską do Złotego Rogu, podczas gdy Mehmed przyglądał się temu z brzegu. Dwa dni później kazał wyrównać drogę za Galatą i przeciągnąć część floty lądem do portu, za łańcuch: według Barbara na wysmarowanych łojem wałkach, według Dukasa na kołowych wózkach.8

Podczas ostatniego szturmu 29 maja Giustiniani został ciężko ranny i zszedł z murów ze swoimi ludźmi, a napastnicy wdarli się do miasta. Mehmed zasiedlił potem na wpół wyludnione miasto rodzinami przesiedlonymi z prowincji i odbudował jego mury, czyniąc je siedzibą swojego państwa.9

Mehmed miał dwadzieścia jeden lat, gdy jego armia wdarła się do Konstantynopola 29 maja 1453 roku.

Największe zwycięstwa Mehmeda II

Największym był Konstantynopol w 1453 roku. Mehmed przyłączył też Trapezunt, którego cesarz poddał się w 1461 roku, pokonał Uzun Hasana z dynastii Akkojunlu pod Otlukbeli koło Erzincanu w 1473 roku, a w 1476 roku zdobył szturmem umocniony obóz Stefana Wielkiego pod Valea Albă w Mołdawii, choć Stefan uszedł, a armia osmańska wycofała się pod koniec sierpnia.10

Pomiędzy tymi kampaniami dokończył podboju Serbii, odebrał Peloponez ostatnim bizantyjskim despotom i zajął wyspy Lesbos i Eubeę. Jego wielki wezyr Gedik Ahmed Pasza zdobył genueńskie porty na Krymie, a na mocy pokoju z 1479 roku Wenecja oddała Szkodrę w Albanii.11

Trudniejsza okazała się Wołoszczyzna. W 1462 roku, po tym jak hospodar Wlad Palownik złupił ziemie osmańskie na południe od Dunaju, Mehmed najechał jego kraj; Dukas pisze, że ataki Wlada kosztowały sułtana ciężkie straty, zanim się wycofał, a İnalcık podkreśla, że Wlad musiał uciec z kraju.12

Mehmed był też mecenasem sztuki włoskiej. W 1479 roku poprosił Wenecję o portrecistę, a Republika przysłała Gentilego Belliniego, który pozostał w Stambule do początku 1481 roku. Namalowany przez Belliniego w 1480 roku portret sułtana należy do National Gallery w Londynie.13

Portret Mehmeda II pędzla Gentilego Belliniego
Mehmed II, portret pędzla Gentilego Belliniego, 1480. National Gallery w Londynie. Domena publiczna

Czy Mehmed II przegrał kiedyś bitwę?

Tak. Został pokonany pod Belgradem w 1456 roku, gdzie odniósł rany, w kampaniach 1466 i 1467 roku nie zdobył albańskiej twierdzy Skanderbega w Krui, a w 1480 roku armia wysłana pod wodzą Mesiha Paszy na Rodos odstąpiła od oblężenia joannitów po mniej więcej trzech miesiącach.14

Pod Belgradem, wówczas węgierską twierdzą graniczną, jego działa zburzyły w lipcu 1456 roku odcinki murów, lecz Jan Hunyadi przeprawił się z piechotą przez Dunaj i wszedł do miasta. W walkach, które nastąpiły, Mehmed został ranny, według Kritobulosa w udo, a według İnalcıka w czoło, i odstąpił od oblężenia.15

W Albanii zmierzył się ze Skanderbegiem. W 1466 roku Mehmed uznał Kruję za zbyt silną, by ją oblegać, i zbudował w pobliżu twierdzę Elbasan. Gdy Skanderbeg pokonał Ballabana, dowódcę pozostawionego do blokady Krui, Mehmed wrócił w 1467 roku i znów odszedł, nie zdobywszy twierdzy.16

W 1480 roku jego flota wysadziła na Rodos armię pod wodzą Mesiha Paszy. Wyspy bronili joannici. Oblężenie zaczęło się w maju i zakończyło w sierpniu odwrotem Osmanów. W tym samym roku inne wojsko pod wodzą Gedika Ahmeda Paszy zajęło Otranto w południowych Włoszech.17

Jak zmarł Mehmed II?

Mehmed II zmarł 3 maja 1481 roku, w wieku 49 lat, gdy wyruszał na kolejną wyprawę wojenną. Historyk Halil İnalcık przypisuje jego śmierć dnie moczanowej i zaznacza, że twierdzenie o otruciu sułtana opiera się na jednej interpretacji jednej kroniki osmańskiej i nie znajduje potwierdzenia w innych źródłach.18

Muzeum Zakonu św. Jana zauważa, że sułtan mógł planować osobiste poprowadzenie drugiego oblężenia Rodos. Jego synowie Bajazyd i Dżem stoczyli potem walkę o tron, którą wygrał Bajazyd II.19

Mapa historyczna Bałkanów i Anatolii z terytorium osmańskim w 1451 i 1481 roku
Imperium osmańskie w latach 1451-1481, za panowania Mehmeda II, z ziemiami przyłączonymi na Bałkanach, w Anatolii i na Krymie. Mapa z Atlasu historycznego Williama R. Shepherda, wydanie z 1923 roku. Domena publiczna

Zobacz jego wielkie zwycięstwo w tekście o upadku Konstantynopola, jego porażkę pod Belgradem albo poznaj innych wielkich wodzów imperium osmańskiego. Potem sprawdź się w quizie o bitwach osmańskich albo zagraj w dzisiejszą Bitwę dnia.

Najczęstsze pytania

Kim był Mehmed II?

Mehmed II (1432-1481) był sułtanem osmańskim zwanym Fatihem, czyli Zdobywcą. Jako chłopiec krótko zasiadał na tronie w latach czterdziestych XV wieku, a ponownie od 1451 roku aż do śmierci. W 1453 roku zdobył Konstantynopol, a resztę panowania spędził na wojnach na Bałkanach, w Anatolii i nad Morzem Czarnym.

Ile lat miał Mehmed II, gdy zdobył Konstantynopol?

Dwadzieścia jeden. Urodził się 30 marca 1432 roku w Edirne, po raz drugi został sułtanem w lutym 1451 roku, w wieku dziewiętnastu lat, a jego armia wdarła się do Konstantynopola 29 maja 1453 roku, dwa miesiące po jego dwudziestych pierwszych urodzinach. Przygotowania do oblężenia zaczął wkrótce po objęciu tronu.

Ile trwało oblężenie Konstantynopola?

Od 6 kwietnia do 29 maja 1453 roku. To 53 dni, jeśli liczyć od pierwszego dnia oblężenia, albo 54, jeśli liczyć zarówno pierwszy, jak i ostatni dzień, tak jak robi to historyk Halil İnalcık. Ostatni szturm ruszył przed świtem we wtorek 29 maja.

Dlaczego Mehmeda II nazywa się Zdobywcą?

Ponieważ w 1453 roku zdobył Konstantynopol. Tradycja turecka nazywa go Fatih Sultan Mehmed, od słowa fatih, czyli zdobywca, a historycy piszący w innych językach używają tego samego przydomka: Mehmed Zdobywca. Później podbił jeszcze Serbię, Peloponez, Trapezunt i genueńskie porty na Krymie.

Jak Mehmed II przeprawił okręty do Złotego Rogu?

Kazał je przeciągnąć lądem. 22 kwietnia 1453 roku jego ludzie wyrównali drogę za Galatą i przeciągnęli część floty z Bosforu do Złotego Rogu, według Nicolò Barbara na wysmarowanych łojem wałkach, a według Dukasa na kołowych wózkach, omijając w ten sposób łańcuch zamykający wejście do portu.

Czy Mehmed II przegrał kiedyś bitwę?

Tak. Węgierska odsiecz pod wodzą Jana Hunyadiego zmusiła go w 1456 roku do odstąpienia od oblężenia Belgradu, gdzie został ranny. Nigdy nie zdobył twierdzy Skanderbega w Krui w Albanii, a w 1480 roku armia wysłana przeciw joannitom na Rodos odstąpiła od oblężenia po mniej więcej trzech miesiącach.

Kto namalował słynny portret Mehmeda II?

Wenecki malarz Gentile Bellini, w 1480 roku. Mehmed poprosił Wenecję o portrecistę w 1479 roku, a Republika wysłała Belliniego, który spędził ponad rok na dworze sułtana w Stambule, od 1479 do początku 1481 roku. Portret należy dziś do zbiorów National Gallery w Londynie.

Przypisy

Numer w tekście odsyła do przypisu; przypis wskazuje prace, na których opiera się dany akapit, a ich pełne opisy są w części Źródła.

  1. Halil İnalcık, „Mehmed II”; Dukas, „Decline and Fall of Byzantium to the Ottoman Turks”; Istituto della Enciclopedia Italiana, „Maometto II”. ↩
  2. Halil İnalcık, „Mehmed II”; Dukas, „Decline and Fall of Byzantium to the Ottoman Turks”; Kritobulos z Imbros, „II. Mehemet élete”; Enciclopedia României, „Bătălia de la Războieni”. ↩
  3. Halil İnalcık, „Mehmed II”; Dukas, „Decline and Fall of Byzantium to the Ottoman Turks”; Istituto della Enciclopedia Italiana, „Maometto II”; The National Gallery, „Gentile Bellini, The Sultan Mehmet II”. ↩
  4. Halil İnalcık, „Mehmed II”; Dukas, „Decline and Fall of Byzantium to the Ottoman Turks”. ↩
  5. Halil İnalcık, „Mehmed II”; Dukas, „Decline and Fall of Byzantium to the Ottoman Turks”; Nicolò Barbaro, „Giornale dell’assedio di Costantinopoli 1453”; Kritobulos z Imbros, „II. Mehemet élete”. ↩
  6. Halil İnalcık, „Mehmed II”; Dukas, „Decline and Fall of Byzantium to the Ottoman Turks”; Nicolò Barbaro, „Giornale dell’assedio di Costantinopoli 1453”. ↩
  7. Halil İnalcık, „Mehmed II”; Dukas, „Decline and Fall of Byzantium to the Ottoman Turks”; Nicolò Barbaro, „Giornale dell’assedio di Costantinopoli 1453”. ↩
  8. Dukas, „Decline and Fall of Byzantium to the Ottoman Turks”; Nicolò Barbaro, „Giornale dell’assedio di Costantinopoli 1453”; Kritobulos z Imbros, „II. Mehemet élete”. ↩
  9. Halil İnalcık, „Mehmed II”; Dukas, „Decline and Fall of Byzantium to the Ottoman Turks”. ↩
  10. Halil İnalcık, „Mehmed II”; Dukas, „Decline and Fall of Byzantium to the Ottoman Turks”; İlhan Erdem, „Otlukbeli Sonrası Ak-Koyunlular (1473-1478)”; Enciclopedia României, „Bătălia de la Războieni”. ↩
  11. Halil İnalcık, „Mehmed II”; Dukas, „Decline and Fall of Byzantium to the Ottoman Turks”; Istituto della Enciclopedia Italiana, „Maometto II”; Alberto Boscolo, „Le vicissitudini di Cem in Europa”. ↩
  12. Dukas, „Decline and Fall of Byzantium to the Ottoman Turks”; Halil İnalcık, „Mehmed II”. ↩
  13. The National Gallery, „Gentile Bellini, The Sultan Mehmet II”; Halil İnalcık, „Mehmed II”; Istituto della Enciclopedia Italiana, „Maometto II”. ↩
  14. Halil İnalcık, „Mehmed II”; Dukas, „Decline and Fall of Byzantium to the Ottoman Turks”; Kritobulos z Imbros, „II. Mehemet élete”; Barbara Packard, „The Sieges of Rhodes”. ↩
  15. Dukas, „Decline and Fall of Byzantium to the Ottoman Turks”; Kritobulos z Imbros, „II. Mehemet élete”; Halil İnalcık, „Mehmed II”. ↩
  16. Kritobulos z Imbros, „II. Mehemet élete”; Halil İnalcık, „Mehmed II”. ↩
  17. Barbara Packard, „The Sieges of Rhodes”; Halil İnalcık, „Mehmed II”; Alberto Boscolo, „Le vicissitudini di Cem in Europa”. ↩
  18. Halil İnalcık, „Mehmed II”; Alberto Boscolo, „Le vicissitudini di Cem in Europa”. ↩
  19. Barbara Packard, „The Sieges of Rhodes”; Alberto Boscolo, „Le vicissitudini di Cem in Europa”; Halil İnalcık, „Mehmed II”. ↩

Źródła

Na podstawie uznanych opracowań historycznych; gdy źródła się różnią, zaznaczamy to. Zobacz nasze zasady redakcyjne.

Chwała oręża Twojej ojczyzny

Punkty zwrotne dziejów

Maraton, Gaugamela, Kanny, Konstantynopol, Waterloo, Stalingrad: dni, w których świat zmienił kurs.

Na podstawie kraju, którego nie zapisujemy · dlaczego? ·

Szturmuj mury Konstantynopola

Echoes of Battle ożywia wielkie bitwy historii, scena po scenie, na prawdziwej mapie. Zaciągnij się poniżej, a w dniu premiery wyślemy Ci meldunek na skrzynkę.