17 kwietnia 1961 roku Brygada 2506, kubańscy emigranci wyszkoleni i opłacani przez CIA, wylądowała w Zatoce Świń na Kubie, by obalić Fidela Castro. Wojska kubańskie pod bezpośrednim dowództwem Castro rozbiły brygadę w ciągu dwóch dni. Tego samego dnia w 1794 roku Warszawa powstała przeciw rosyjskiemu garnizonowi.
Lądowanie w Zatoce Świń
W marcu 1960 roku prezydent Dwight D. Eisenhower polecił CIA przygotować tajny program obalenia rządu Fidela Castro na Kubie. Agencja zwerbowała, wyszkoliła i opłacała kubańskich emigrantów, którzy utworzyli Brygadę 2506. John F. Kennedy, wybrany na prezydenta w listopadzie 1960 roku, pozwolił kontynuować ten plan.1
15 kwietnia 1961 roku bombowce B-26 brygady zaatakowały kubańskie lotniska w Hawanie, San Antonio de los Baños i Santiago de Cuba. Późnym wieczorem 16 kwietnia odwołano, ze względów politycznych, kolejne naloty zaplanowane na ranek dnia lądowania. Lądowanie rozpoczęło się 17 kwietnia o pierwszej w nocy. Castro wciąż miał samoloty i zaatakowały one okręty inwazyjne: do połowy przedpołudnia frachtowiec Rio Escondido został zatopiony, a Houston trafiony.2
Wojska kubańskie pod bezpośrednim dowództwem Castro zamknęły przyczółek i w ciągu dwóch dni brygada została rozbita; po południu 19 kwietnia oddziały desantu skapitulowały. Kennedy polecił potem m.in. generałowi Maxwellowi Taylorowi i prokuratorowi generalnemu Robertowi Kennedy'emu zbadać przyczyny porażki. Historycy Departamentu Stanu oceniają, że klęska wzmocniła rząd Castro.3
Upadek Phnom Penh 1975: Czerwoni Khmerzy przejmują Kambodżę
17 kwietnia 1975 · 51 lat temu
Czerwoni Khmerzy zdobyli Phnom Penh, stolicę Republiki Khmerów, co praktycznie zakończyło wojnę domową w Kambodży. Pojmanych żołnierzy Republiki stracono, a zwycięzcy nakazali wysiedlenie mieszkańców z całego miasta.
Pełna historia: Upadek Phnom Penh 1975: Czerwoni Khmerzy przejmują Kambodżę ›Insurekcja warszawska
17 kwietnia 1794 · 232 lata temu
Warszawa 1794: stolica pod okupacją
Tego samego dnia w 1794 roku Warszawa powstała przeciw rosyjskiemu garnizonowi. Rosyjskim dowódcą, generałem en chef i ambasadorem, był tam Otto Heinrich Igelström. Irena Siwińska z Instytutu Pamięci Narodowej wskazuje jego decyzję o zmniejszeniu o połowę polskiego wojska jako bezpośrednią przyczynę wybuchu powstania. Vadzim Anipiarkou, opierając się na listach Igelströma, ocenia to inaczej: jego zdaniem Igelström spieszył się, by wyprowadzić upatrzonych rekrutów, zanim „zamieszki” to uniemożliwią, a nie chciał wywołać powstania, zaś ostatni reskrypt Katarzyny II do niego był zawoalowanym rozkazem opuszczenia stolicy, który przyszedł za późno.4
Uzbrojeni mieszczanie pod wodzą Jana Kilińskiego uderzyli na rezydencję Igelströma. Rosjanie zostali wyparci, a stolica oswobodzona. Życie i kampanie Kościuszki opisuje nasza biografia Tadeusza Kościuszki, a jego pierwsze zwycięstwo artykuł o bitwie pod Racławicami.5
Szewc, który został bohaterem
Jan Kiliński (1760-1819), szewc pochodzący z Wielkopolski, dorobił się w Warszawie majątku i został radnym miejskim.6
Jego pomnik odsłonięto w Warszawie w 1936 roku. W czasie II wojny światowej Niemcy usunęli go w odwecie za akcję polskiego podziemia, a pomnik przetrwał okupację w Muzeum Narodowym. W 1959 roku przeniesiono go w nowe miejsce.7







