23 czerwca w historii wojskowości: bitwa pod Bannockburn, 1314

23 i 24 czerwca 1314 roku w pobliżu Stirling w środkowej Szkocji. Pierwszego dnia walczono w okolicy New Park; główna bitwa rozegrała się drugiego dnia, a jej dokładne miejsce wciąż jest sporne.

Szkocka armia króla Roberta Bruce’a pokonała większą armię angielską króla Edwarda II, który uciekł przez Dunbar do Berwick.

Bruce wybrał teren między lasem a podmokłym Carse, który zwężał front, i kazał wykopać doły przeciw jeździe. Jego włócznicy w zwartych szykach, zwanych szyltronami, odparli angielskich jeźdźców, a stłoczona armia angielska nie mogła użyć tylnych oddziałów ani łuczników.

Pierwszego dnia Henryk de Bohun, bratanek hrabiego Hereford, zaszarżował z kopią na szkockiego króla. Bruce, na niewielkim koniu, uchylił się przed szarżą i zabił go jednym ciosem topora, łamiąc jego trzonek.

Źródła bardzo się różnią. Historic Environment Scotland przypisuje Bruce’owi około 6000-7000 włóczników i 500 jeźdźców wobec około 2000-3000 angielskich ciężkozbrojnych jeźdźców i 16 000 piechoty; Oman uważał obie armie za znacznie większe. Obaj zgadzają się, że armia angielska była większa.