25 maja w historii wojskowości: pierwsza bitwa pod Winchester, 1862

25 maja 1862 · 164 lata temu

Dywersja Jacksona

Do maja 1862 roku Jackson zwyciężył już pod McDowell i Front Royal, a armia Banksa była spychana w stronę Winchesteru.¹

23 maja Konfederaci uderzyli na posterunek Unii we Front Royal, broniony przez około 1000 ludzi pułkownika Johna Kenly’ego. 24 maja ludzie Jacksona zaatakowali wycofującą się kolumnę Banksa pod Middletown i Newtown, a Banks cofnął się do Winchesteru. Jackson tak podsumował te trzy dni w telegramie do generała S. Coopera: „W sobotę główna kolumna Banksa, wycofująca się ze Strasburga do Winchesteru, została przerwana, a jej tylna część cofnęła się w stronę Strasburga. W niedzielę druga część została rozbita w tym miejscu” (przekład nasz).²

Przewaga liczebna na południe od miasta

Linia Banksa biegła na południe od miasta, od Camp Hill na jego południowo-wschodnim skraju po Bowers Hill na południowy zachód od niego. Prawe skrzydło zajmowała brygada pułkownika George’a H. Gordona.³

Banks meldował, że miał w sumie około 5000 ludzi, a National Park Service podaje około 5000. Historyk G. F. R. Henderson wątpił, by Banks mógł zebrać więcej niż 6500 zdolnych do walki żołnierzy. Podsumowanie National Park Service i American Battlefield Trust podają 6500 żołnierzy Unii przeciw 16 000 Konfederatów.⁴

Mgła nad Camp Hill

Na lewym skrzydle Unii ludzie Ewella nacierali we mgle. Żołnierz 21. pułku z Karoliny Północnej, cytowany przez National Park Service, wspominał, że była „tak gęsta, że nie dało się widzieć na dwadzieścia kroków w żadną stronę” (przekład nasz), a Henderson pisze, że „mgła była gęsta” (przekład nasz). Jackson meldował, że 21. pułk z Karoliny Północnej musiał się cofnąć pod ogniem pułku federalnego ukrytego za kamiennym murem, dopóki 21. pułk z Georgii nie wyparł tego pułku z osłony, i tak samo opisuje to Dabney.⁵

„Niegodziwiec”

National Park Service i Trust umieszczają atak luizjańskiej brygady Taylora około 7:30 rano, a podsumowanie National Park Service mówi, że brygada oskrzydliła i zajęła pozycję Unii na Bowers Hill. Gdy kolumna pod ostrzałem artylerii przechodziła na pozycję wyjściową, jego ludzie uchylali głowy, a Taylor zaklął na nich i zagroził, że jeśli to się powtórzy, każe im stać pod tym ogniem przez godzinę. Jackson, jadący obok, „położył mi rękę na ramieniu, powiedział łagodnym głosem: «Obawiam się, że jest pan niegodziwcem», zawrócił i odjechał na szosę” (przekład nasz).⁶

Raport Jacksona opisuje szarżę: „Miarowo i w pięknym szyku wspiąwszy się na wzgórze i stanąwszy tam naprzeciw nieprzyjaciela, gdzie był najsilniejszy, cała linia wspaniale runęła w dół zbocza i przez pole, spychając wojska federalne i miażdżąc wszelki opór przed sobą” (przekład nasz). Trust pisze, że cała linia Banksa załamała się w ciągu kilku minut, a National Park Service, że w szeregach Unii wybuchła panika i wielu uciekało przez Winchester.⁷

Ulice Winchesteru

Gordon meldował, że jego kolumna „poniosła poważne straty na ulicach Winchesteru. Mężczyźni i kobiety prześcigali się w mnożeniu swoich ofiar, strzelając z domów, rzucając granaty ręczne, gorącą wodę i wszelkiego rodzaju pociski” (przekład nasz). Według National Park Service cywile, głównie kobiety, rzucali w wycofujących się żołnierzy różnymi przedmiotami i strzelali do nich, zabijając kilku. Banks był ostrożniejszy: oficerowie, „w których słowa nie mogę wątpić” (przekład nasz), mówili mu, że do jego ludzi strzelano z prywatnych domów.⁸

Jackson meldował, że mieszkańcy miasta, których nazwał lojalnymi, witali jego wojska z największym entuzjazmem, Taylor widział kobiety „oszalałe z zachwytu” (przekład nasz), a National Park Service pisze, że rozradowani mieszkańcy otaczali Konfederatów tłumnie, co utrudniało pościg.⁹

„Nigdy nie było takiej okazji dla kawalerii”

Jackson meldował: „Nigdy nie widziałem okazji, w której kawaleria mogłaby zebrać bogatsze żniwo owoców zwycięstwa” (przekład nasz). Jego biograf R. L. Dabney w 1866 roku i National Park Service przytaczają jego okrzyk: „Nigdy nie było takiej okazji dla kawalerii” (przekład nasz).¹⁰

Jackson meldował, że od poprzedniego wieczoru widział zaledwie około 50 kawalerzystów Ashby’ego, a generał brygady George H. Steuart, podległy Ewellowi i dowodzący dwoma pułkami kawalerii, odpowiedział na jego rozkaz pościgu, że rozkaz musi przyjść przez Ewella. Henderson pisze, że minęły dwie godziny, zanim kawaleria podjęła pościg; Jackson zatrzymał wyczerpaną piechotę, a główne siły armii Banksa były już wtedy poza zasięgiem.¹¹

Banks pisał, że jego kolumna dotarła nad Potomak o zachodzie słońca, a National Park Service podaje, że wojska przeprawiły się tego wieczoru do Marylandu.¹²

Bilans strat

Tabela strat Unii w Official Records podaje łącznie 2019 dla Front Royal i Buckton Station 23 maja, Strasburga, Middletown i Newtown 24 maja oraz Winchesteru 25 maja. Trust podaje te same 2019 (62 zabitych, 243 rannych, 1714 zaginionych i wziętych do niewoli) pod hasłem pierwszej bitwy pod Winchester. Artykuł National Park Service podaje 71 zabitych, 243 rannych i 1714 wziętych do niewoli lub zaginionych, razem 2028, dla walk z 23-25 maja.¹³

Jackson podał 68 zabitych, 329 rannych i 3 zaginionych, „co daje łączną stratę 400” (przekład nasz), dla całej wyprawy, „wliczając starcia pod Front Royal i Winchester” (przekład nasz); Dabney powtarza te liczby, a National Park Service podaje 68 zabitych i 329 rannych dla walk z 23-25 maja. Trust podaje 397 pod hasłem pierwszej bitwy pod Winchester.¹⁴

Spis mienia zdobytego w czasie wyprawy we Front Royal, Winchesterze, Martinsburgu i Charlestown sporządzony przez Jacksona obejmuje „ponad 100 sztuk bydła, 34 000 funtów bekonu” (przekład nasz) i inną żywność oraz „9354 sztuki broni ręcznej” (przekład nasz). National Park Service podaje około pół miliona naboi, ponad 9300 sztuk broni ręcznej i 34 000 funtów żywności, a Trust 500 000 naboi i 100 sztuk bydła. Według Trust Konfederaci przezwali Banksa „Commissary Banks”, czyli Banks kwatermistrz.¹⁵

Reakcja Waszyngtonu

Waszyngton zareagował jeszcze przed bitwą. Generał Irvin McDowell oświadczył później, że 24 maja otrzymał rozkaz prezydenta, by „odłożyć na razie marsz na Richmond i natychmiast ruszyć z 20 000 ludzi do doliny Shenandoah” (przekład nasz); Henderson pisze, że McDowell otrzymał rozkaz wstrzymania marszu i wysłania połowy swojej armii do doliny. Trust pisze, że władze federalne musiały skierować w stronę doliny tysiące żołnierzy przeznaczonych dla Armii Potomaku, a National Park Service, że zwycięstwa Jacksona pod Front Royal i Winchester zmusiły armię Stanów Zjednoczonych do odciągnięcia wojsk od natarcia na Richmond.¹⁶

National Park Service nazywa Winchester rozstrzygającą bitwą kampanii Jacksona w dolinie, a Trust pisze, że zwycięstwo miało dalekosiężne skutki i zbudowało reputację Jacksona. Losy Jacksona opisuje nasza biografia Stonewalla Jacksona.¹⁷