5 sierpnia 1864 roku kontradmirał David G. Farragut wprowadził do zatoki Mobile w Alabamie flotę Unii złożoną z czternastu drewnianych parowców i czterech pancernych monitorów, pod działami Fortu Morgan. Prowadzący monitor USS Tecumseh wszedł na minę, nazywaną wtedy torpedą, i zatonął z większością załogi. Gdy płynący przed nim Brooklyn stanął, Farragut poprowadził flagowego Hartforda przez pole minowe, a tradycja przypisuje mu słowa „Damn the torpedoes!”, czyli „Do diabła z torpedami!” (przekład nasz). W zatoce konfederacki taranowiec CSS Tennessee walczył z flotą, aż około 10.00 skapitulował. Fort Morgan, ostatni z fortów, poddał się 23 sierpnia. Tego samego dnia w 1914 roku zaczął się niemiecki atak na Liège.
Bitwa w zatoce Mobile 1864: do diabła z torpedami
5 sierpnia 1864 · 162 lata temu
Bitwa w zatoce Mobile została stoczona 5 sierpnia 1864 roku. Kontradmirał David Farragut wprowadził do zatoki flotę Unii złożoną z drewnianych okrętów i pancernych monitorów, prowadząc ją obok dział Fortu Morgan.
Pełna historia: Bitwa w zatoce Mobile 1864: do diabła z torpedami ›Bitwa pod Petrovaradinem 1716: wielki wezyr pada przed księciem Eugeniuszem
5 sierpnia 1716 · 310 lat temu
Pod Petrovaradinem nad Dunajem wojska austriackie księcia Eugeniusza Sabaudzkiego stanęły przeciw liczniejszej armii osmańskiej wielkiego wezyra Damada Alego Paszy w czasie wojny austriacko-tureckiej. Turcy rzucili się do ucieczki, tracąc obóz i działa, a wielki wezyr zginął.
Pełna historia: Bitwa pod Petrovaradinem 1716: wielki wezyr pada przed księciem Eugeniuszem ›Także tego dnia
1914: zarówno raport armii belgijskiej, jak i brytyjska historia oficjalna podają, że 5 sierpnia Niemcy przerzucili most przez Mozę pod Lixhe i zażądali przepuszczenia przez Liège, ale spotkali się z odmową. Raport belgijski mówi o „stanowczej odmowie” gubernatora (przekład nasz), po której niemieckie korpusy szturmowały tego dnia pięć fortów i zostały odparte „z wielkimi stratami” (przekład nasz), po czym zaatakowały ponownie w nocy z 5 na 6 sierpnia; wtedy też oddział kawalerii złożony z dwóch oficerów i ośmiu ludzi targnął się na gubernatora i wszyscy jego członkowie zginęli. Historia brytyjska mówi o nieudanej próbie porwania komendanta i o nocnym natarciu w pięciu kolumnach. Erich Ludendorff, przebywający przy generale von Emmichu, datuje marsz przez linię fortów na „noc z 5 na 6 sierpnia” (przekład nasz) i pisze, że objął dowództwo 14 Brygady Piechoty; według historii brytyjskiej jej dowódca poległ.1
