ENZaciągnij się

Andrew Jackson: bohater spod Nowego Orleanu

Stany Zjednoczone · Generał i prezydent · 1767-1845 · ~8 min czytania · Aktualizacja: październik 2026

Wojska amerykańskie i brytyjskie w bitwie pod Nowym Orleanem, 1815

Jean Hyacinthe de Laclotte, 1815, przez Wikimedia Commons, domena publiczna.

W skrócie

Znany też jako
Old Hickory (Stary Orzesznik)
Żył
1767-1845
Rola
Generał USA, 7. prezydent
Słynny z
Bitwy pod Nowym Orleanem, 1815
Kontrowersja
Ustawa o przesiedleniu Indian i Szlak Łez
Dziedzictwo
Bohater narodowy i postać głęboko sporna
W skrócie

Kim był Andrew Jackson?

Andrew Jackson (1767-1845) był amerykańskim generałem i siódmym prezydentem Stanów Zjednoczonych, sprawującym urząd w latach 1829-1837. Zwycięstwo nad Brytyjczykami pod Nowym Orleanem w styczniu 1815 roku uczyniło go bohaterem narodowym. Jako prezydent podpisał ustawę o przesiedleniu Indian z 1830 roku, która doprowadziła do Szlaku Łez Czirokezów.1

Wojenna droga Jacksona prowadziła od rewolucji amerykańskiej, w której jako nastoletni goniec trafił do brytyjskiej niewoli, przez wojnę z Krikami w latach 1813-1814, gdy walczył z Czerwonymi Pałkami pod Talladegą, nad Emuckfau Creek i pod Horseshoe Bend, po wojnę brytyjsko-amerykańską 1812 roku, której ostatnią wielką bitwę wygrał pod Nowym Orleanem.2

Z czego słynął Andrew Jackson?

Jackson zasłynął przede wszystkim jako generał, który 8 stycznia 1815 roku pokonał pod Nowym Orleanem liczniejszą armię brytyjską. To zwycięstwo uczyniło go bohaterem narodowym. Później został siódmym prezydentem, jednym z twórców Partii Demokratycznej i prezydentem, który podpisał ustawę o przesiedleniu Indian z 1830 roku.3

Od Waxhaws do Nashville

Jackson urodził się 15 marca 1767 roku w osadzie Waxhaws na granicy Karoliny Północnej i Południowej; jego ojciec zmarł na krótko przed jego narodzinami. Obaj starsi bracia zmarli wskutek wojny o niepodległość. W 1781 roku Andrew dostał się do brytyjskiej niewoli, a gdy odmówił wyczyszczenia butów oficerowi, ten ciął go szablą. On i jego brat Robert zachorowali w niewoli na ospę i Robert zmarł. Jeszcze tego samego roku ich matka umarła na cholerę, pielęgnując chorych w Charlestonie, i czternastoletni Andrew został sierotą.4

Studiował prawo w Salisbury w Karolinie Północnej, w 1787 roku uzyskał uprawnienia adwokackie, a w 1788 roku przeniósł się do Nashville jako oskarżyciel publiczny. Poznał tam Rachel Donelson Robards, którą formalnie poślubił w styczniu 1794 roku, po jej rozwodzie. W 1796 roku zasiadał w konwencji konstytucyjnej Tennessee i został pierwszym kongresmenem nowego stanu; rok później trafił do Senatu USA, z którego odszedł, by zostać sędzią stanowego sądu wyższego. W 1802 roku wybrano go generałem majorem milicji Tennessee, a w 1804 roku kupił farmę Hermitage pod Nashville, która była jego domem do końca życia.5

Co Andrew Jackson zrobił w wojnie z Krikami?

Po ataku Czerwonych Pałek, wojowniczej frakcji Krików, na Fort Mims w sierpniu 1813 roku Jackson poprowadził wojska z Tennessee na ziemie Krików. Walczył z nimi pod Talladegą w listopadzie 1813 roku oraz nad Emuckfau i Enotachopco w styczniu 1814 roku, a 27 marca 1814 roku rozbił ich pod Horseshoe Bend i w sierpniu narzucił traktat z Fort Jackson.6

Pod Horseshoe Bend, nad rzeką Tallapoosa w dzisiejszej Alabamie, sprzymierzeni z Jacksonem Czirokezi i Krikowie przeprawili się przez rzekę i zaatakowali wioskę Czerwonych Pałek od tyłu, a jego piechota szturmowała barykadę z bali zamykającą przesmyk zakola. Zginęło co najmniej 800 wojowników Czerwonych Pałek. Traktat odebrał Krikom ziemie, które Służba Parków Narodowych szacuje na 23 miliony akrów, a Tennessee Encyclopedia na 22 miliony.7

Lata wojny przyniosły Jacksonowi przydomek. Zimą 1812 i 1813 roku jego ochotników z Tennessee rozkazano rozpuścić w odległym od domu Natchez; Jackson nie zostawił ich, poprowadził z powrotem do Tennessee, dzieląc z nimi trudy marszu, i zyskał wtedy przydomek „Old Hickory” („Stary Orzesznik”). American Battlefield Trust łączy ten przydomek dopiero z Nowym Orleanem. Wśród ochotników z Tennessee w wojnie z Krikami był młody Davy Crockett.8

Jak Andrew Jackson wygrał bitwę pod Nowym Orleanem?

Mianowany w 1814 roku generałem majorem armii regularnej, Jackson dotarł do Nowego Orleanu na początku grudnia i zgromadził za ziemnym wałem poniżej miasta żołnierzy regularnych, milicję, wolnych kolorowych, wojowników Czoktawów i korsarzy Jeana Lafitte’a. 8 stycznia 1815 roku liczniejsza armia brytyjska zaatakowała przez otwarty teren i po około 30 minutach została odparta.9

Ręcznie kolorowany plan bitwy z 1815 roku z rzeką Missisipi, linią amerykańską i brytyjskimi kolumnami
Ręcznie kolorowany plan przedstawiający brytyjski atak na linię Jacksona pod Nowym Orleanem 8 stycznia 1815 roku, z amerykańskimi szańcami od Missisipi do cyprysowego bagna. Biblioteka Kongresu. Domena publiczna

Brytyjski dowódca, generał sir Edward Pakenham, został śmiertelnie ranny. American Battlefield Trust szacuje straty z 8 stycznia na 71 Amerykanów i 2034 Brytyjczyków; wydana przez Służbę Parków Narodowych historia bitwy przytacza brytyjski raport o blisko 2000 zabitych, rannych i zaginionych, wobec 7 zabitych i 6 rannych za główną linią Jacksona. Żadna z armii nie wiedziała, że 24 grudnia 1814 roku w Gandawie podpisano już traktat pokojowy.10 › Bitwa pod Baltimore, 1814

Rządy Jacksona w mieście budziły sprzeciw: wprowadził stan wojenny i przeciwstawił się sędziemu federalnemu. Zwycięstwo uczyniło go jednak bohaterem narodowym.11

Jak Andrew Jackson został prezydentem?

Nowy Orlean uczynił z Jacksona kandydata na prezydenta. W 1824 roku zdobył najwięcej głosów powszechnych i elektorskich, ale bez większości, a Izba Reprezentantów wybrała Johna Quincy’ego Adamsa, który następnie mianował Henry’ego Claya sekretarzem stanu. Jackson nazwał to „skorumpowanym układem”, a w 1828 roku pokonał Adamsa, występując jako człowiek ludu.12

Wcześniej, w 1818 roku, ścigał Seminolów na hiszpańskiej Florydzie i kazał stracić dwóch poddanych brytyjskich oskarżonych o ich dozbrajanie, co wywołało kryzys międzynarodowy zakończony odstąpieniem Florydy przez Hiszpanię w 1819 roku. Przez krótki czas był gubernatorem terytorium, a w latach 1823-1825 senatorem z Tennessee. Rachel zmarła po wyborach w 1828 roku, zanim wyjechał do Waszyngtonu, a on obwiniał o jej śmierć kampanijne ataki na nią.13

Olejny portret starszego Andrew Jacksona o zaczesanych do tyłu siwych włosach, w ciemnym płaszczu z czerwoną podszewką
Andrew Jackson jako prezydent na portrecie pędzla Ralpha E. W. Earla z około 1835 roku. Obraz należy do kolekcji Białego Domu. Domena publiczna

Czego dokonał Andrew Jackson jako prezydent?

Jackson sprawował urząd przez dwie kadencje, w latach 1829-1837. Zastąpił wielu urzędników federalnych swoimi zwolennikami, w 1832 roku zawetował przedłużenie statutu Drugiego Banku Stanów Zjednoczonych, w kryzysie nullifikacyjnym lat 1832-1833 przeciwstawił się Karolinie Południowej, a w 1830 roku podpisał ustawę o przesiedleniu Indian, która wypchnęła rdzenne narody na zachód.14

W grudniu 1832 roku wydał proklamację uznającą Unię za niepodzielną, a obniżka ceł z 1833 roku zakończyła kryzys. Przeciwnicy zjednoczyli się w Partii Wigów, a w 1836 roku jego następcą wybrano wiceprezydenta Martina Van Burena. Harold D. Moser, jeden z wydawców The Papers of Andrew Jackson, pisze, że „we wszystkich ocenach był jednym z najsilniejszych prezydentów, a zarazem jednym z najbardziej kontrowersyjnych”.15

Jaką rolę odegrał Andrew Jackson w Szlaku Łez?

Jackson podpisał ustawę o przesiedleniu Indian 28 maja 1830 roku, a jego administracja zmuszała rdzenne narody Południowego Wschodu do zawierania traktatów przesiedleńczych. Czirokezów wypędzono na zachód w latach 1838-1839, już po jego prezydenturze, na mocy traktatu zawartego przez jego rząd w 1835 roku; ta droga przeszła do historii jako Szlak Łez.16

Senat przyjął ustawę stosunkiem głosów 28 do 19, a Izba Reprezentantów 102 do 97 według Biblioteki Kongresu (Służba Parków Narodowych podaje 101 do 97). Ustawa upoważniała prezydenta do wymiany ziem na zachód od Missisipi na ziemie rdzennych ludów w istniejących stanach. W grudniu 1830 roku Jackson oznajmił Kongresowi, że „dobroczynna polityka rządu” w sprawie przesiedleń „zbliża się do szczęśliwego zwieńczenia”. Gdy Sąd Najwyższy orzekł w sprawie Worcester przeciw Georgii (1832), że prawo Georgii nie obowiązuje na ziemiach Narodu Czirokezów, Jackson poparł Georgię.17

Według Archiwów Narodowych i American Battlefield Trust do końca jego prezydentury administracja wynegocjowała prawie 70 traktatów przesiedleńczych i przeniosła blisko 50 tysięcy ludzi na Terytorium Indiańskie, w dzisiejszej Oklahomie. Czirokezów związał traktat z New Echota, podpisany pod koniec 1835 roku przez niewielką frakcję plemienia i ratyfikowany przez Senat w 1836 roku wbrew sprzeciwowi większości Czirokezów.18

Mapa południa Stanów Zjednoczonych z lądowymi i wodnymi trasami Szlaku Łez do Oklahomy
Trasy Szlaku Łez, którymi w latach 1838-1839 przymusowo pędzono Czirokezów na zachód, na Terytorium Indiańskie w dzisiejszej Oklahomie. Mapa amerykańskiej Służby Parków Narodowych. Domena publiczna

Ilu ludzi zmarło na Szlaku Łez?

Szacunki się różnią. Biblioteka Kongresu, Archiwa Narodowe i American Battlefield Trust podają około 4000 zmarłych Czirokezów spośród mniej więcej 16 tysięcy wypędzonych. Służba Parków Narodowych mówi o ponad tysiącu zgonów w samej drodze i być może kilku tysiącach kolejnych z powodu jej następstw.19

W 1838 roku wojsko pod dowództwem generała Winfielda Scotta wraz z milicjami stanowymi wypędziło Czirokezów z domów w Georgii, Karolinie Północnej, Tennessee i Alabamie. Większość wyruszyła na zachód jesienią i zimą 1838 i 1839 roku, a niektórzy przeszli pieszo nawet 1000 mil w ciągu czterech miesięcy.20

Jak zmarł Andrew Jackson?

Jackson zmarł w Hermitage, swojej plantacji bawełny pod Nashville w Tennessee, 8 czerwca 1845 roku w wieku 78 lat. Osiadł tam po zakończeniu prezydentury w 1837 roku, a ostatnie lata spędził, doradzając politykom i zarządzając plantacją. Pochowano go w ogrodzie swojej posiadłości Hermitage.21

Hermitage opierało się na pracy niewolników, a Jackson przez większą część życia był właścicielem niewolników. Według muzeum Hermitage w chwili wyboru na prezydenta w 1828 roku trzymał w niewoli 95 osób, a w chwili śmierci około 150; Tennessee Encyclopedia podaje około 100 osób w chwili jego zaprzysiężenia i blisko 150 w 1845 roku.22

Pamięć i dziedzictwo

Od końca lat 80. XIX wieku Hermitage jest miejscem udostępnionym publiczności, prowadzonym przez Ladies' Hermitage Association, dziś Andrew Jackson Foundation. Pole bitwy pod Nowym Orleanem jest chronione jako Chalmette Battlefield w ramach Jean Lafitte National Historical Park, a 8 stycznia przez dziesięciolecia obchodzono jako święto narodowe; Horseshoe Bend to narodowy park wojskowy w Alabamie.23

Oceny Jacksona pozostają podzielone. Dla wielu współczesnych był, jak pisze Moser, „drugi tylko po Jerzym Waszyngtonie w służbie Republice”, a jego nazwiskiem określa się całą epokę, erę Jacksona. Projekt The Papers of Andrew Jackson zauważa, że jego wzlot „przyspieszył wywłaszczanie rdzennych Amerykanów i ekspansję niewolnictwa”, a muzeum Hermitage pisze o jego złożonym dziedzictwie.24

Przeczytaj o bitwie pod Nowym Orleanem, która przyniosła mu sławę, albo poznaj innych wielkich amerykańskich wodzów.

Przypisy

Numer w tekście odsyła do przypisu; przypis wskazuje prace, na których opiera się dany akapit, a ich pełne opisy są w części Źródła.

  1. Harold D. Moser, „Andrew Jackson”; Patrick McCawley, „Jackson, Andrew”; National Archives, „President Andrew Jackson's Message to Congress ‘On Indian Removal’ (1830)”. ↩
  2. American Battlefield Trust, „Andrew Jackson”; Patrick McCawley, „Jackson, Andrew”; Harold D. Moser, „Andrew Jackson”; Kathryn Braund, „Creek War of 1813-14”; American Battlefield Trust, „New Orleans”. ↩
  3. American Battlefield Trust, „New Orleans”; National Park Service, „Chalmette Battlefield”; The Papers of Andrew Jackson, „About Andrew Jackson”; Harold D. Moser, „Andrew Jackson”; Patrick McCawley, „Jackson, Andrew”; National Archives, „President Andrew Jackson's Message to Congress ‘On Indian Removal’ (1830)”. ↩
  4. White House Historical Association, „Andrew Jackson”; American Battlefield Trust, „Andrew Jackson”; Patrick McCawley, „Jackson, Andrew”; Harold D. Moser, „Andrew Jackson”. ↩
  5. Harold D. Moser, „Andrew Jackson”; Patrick McCawley, „Jackson, Andrew”; J. Fred Roush, „Chalmette National Historical Park, Louisiana”; Sharon Macpherson, „The Hermitage”; Andrew Jackson’s Hermitage, „About”. ↩
  6. American Battlefield Trust, „Andrew Jackson”; Kathryn Braund, „Creek War of 1813-14”; Harold D. Moser, „Andrew Jackson”. ↩
  7. National Park Service, „History and Culture”; Kathryn Braund, „Creek War of 1813-14”; John T. Ellisor, „Creek War of 1813 and 1814”. ↩
  8. Harold D. Moser, „Andrew Jackson”; J. Fred Roush, „Chalmette National Historical Park, Louisiana”; American Battlefield Trust, „Andrew Jackson”; John T. Ellisor, „Creek War of 1813 and 1814”; American Battlefield Trust, „Davy Crockett”. ↩
  9. Harold D. Moser, „Andrew Jackson”; Patrick McCawley, „Jackson, Andrew”; American Battlefield Trust, „New Orleans”; J. Fred Roush, „Chalmette National Historical Park, Louisiana”; National Park Service, „Chalmette Battlefield”. ↩
  10. American Battlefield Trust, „New Orleans”; J. Fred Roush, „Chalmette National Historical Park, Louisiana”. ↩
  11. J. Fred Roush, „Chalmette National Historical Park, Louisiana”; Harold D. Moser, „Andrew Jackson”; Patrick McCawley, „Jackson, Andrew”. ↩
  12. Harold D. Moser, „Andrew Jackson”; Patrick McCawley, „Jackson, Andrew”; The Papers of Andrew Jackson, „About Andrew Jackson”. ↩
  13. Harold D. Moser, „Andrew Jackson”; Patrick McCawley, „Jackson, Andrew”; The Papers of Andrew Jackson, „About Andrew Jackson”; White House Historical Association, „Andrew Jackson”. ↩
  14. Harold D. Moser, „Andrew Jackson”; The Papers of Andrew Jackson, „About Andrew Jackson”; White House Historical Association, „Andrew Jackson”; Patrick McCawley, „Jackson, Andrew”. ↩
  15. The Papers of Andrew Jackson, „About Andrew Jackson”; Patrick McCawley, „Jackson, Andrew”; Harold D. Moser, „Andrew Jackson”. ↩
  16. Library of Congress, „Indian Removal Act”; National Archives, „President Andrew Jackson's Message to Congress ‘On Indian Removal’ (1830)”; National Park Service, „History and Culture”; American Battlefield Trust, „Andrew Jackson”. ↩
  17. Library of Congress, „Indian Removal Act”; National Park Service, „Preludes to the Trail of Tears”; Library of Congress, „Indian Removal Act”; National Archives, „President Andrew Jackson's Message to Congress ‘On Indian Removal’ (1830)”; The Papers of Andrew Jackson, „About Andrew Jackson”. ↩
  18. National Archives, „President Andrew Jackson's Message to Congress ‘On Indian Removal’ (1830)”; American Battlefield Trust, „Andrew Jackson”; National Park Service, „History and Culture”. ↩
  19. Library of Congress, „Indian Removal Act”; National Archives, „President Andrew Jackson's Message to Congress ‘On Indian Removal’ (1830)”; American Battlefield Trust, „Andrew Jackson”; National Park Service, „History and Culture”. ↩
  20. National Park Service, „History and Culture”; National Archives, „President Andrew Jackson's Message to Congress ‘On Indian Removal’ (1830)”; Library of Congress, „Indian Removal Act”; American Battlefield Trust, „Andrew Jackson”. ↩
  21. White House Historical Association, „Andrew Jackson”; Patrick McCawley, „Jackson, Andrew”; Harold D. Moser, „Andrew Jackson”; The Papers of Andrew Jackson, „About Andrew Jackson”; J. Fred Roush, „Chalmette National Historical Park, Louisiana”. ↩
  22. White House Historical Association, „Andrew Jackson”; Andrew Jackson’s Hermitage, „Enslaved Community”; Sharon Macpherson, „The Hermitage”. ↩
  23. Andrew Jackson’s Hermitage, „About”; Sharon Macpherson, „The Hermitage”; National Park Service, „Chalmette Battlefield”; American Battlefield Trust, „New Orleans”; National Park Service, „History and Culture”; Ove Jensen, „Battle of Horseshoe Bend”. ↩
  24. Harold D. Moser, „Andrew Jackson”; The Papers of Andrew Jackson, „About Andrew Jackson”; Andrew Jackson’s Hermitage, „About Andrew Jackson”. ↩

Źródła

Na podstawie uznanych opracowań historycznych; gdy źródła się różnią, zaznaczamy to. Zobacz nasze zasady redakcyjne.

Najczęstsze pytania

Kim był Andrew Jackson?

Andrew Jackson (1767-1845) był amerykańskim generałem i siódmym prezydentem Stanów Zjednoczonych. Stał się bohaterem narodowym, pokonując Brytyjczyków pod Nowym Orleanem w styczniu 1815 roku, sprawował urząd przez dwie kadencje w latach 1829-1837 i podpisał ustawę o przesiedleniu Indian z 1830 roku, która doprowadziła do Szlaku Łez.

Dlaczego Andrew Jacksona nazywano Old Hickory?

Przydomek zwykle wiąże się z zimą 1812 i 1813 roku, gdy jego ochotników z Tennessee rozkazano rozpuścić w odległym od domu Natchez. Jackson nie zostawił ich, poprowadził z powrotem do Tennessee i dzielił z nimi trudy marszu, za co zyskał ten przydomek. American Battlefield Trust łączy go natomiast z Nowym Orleanem.

Co wydarzyło się w bitwie pod Nowym Orleanem?

8 stycznia 1815 roku liczniejsza armia brytyjska zaatakowała ziemne umocnienia Jacksona poniżej Nowego Orleanu i po około 30 minutach została odparta. American Battlefield Trust podaje straty 71 Amerykanów i 2034 Brytyjczyków, wśród nich śmiertelnie rannego dowódcę, sir Edwarda Pakenhama. Traktat pokojowy podpisano już w grudniu 1814 roku w Gandawie.

Co Andrew Jackson zrobił rdzennym Amerykanom?

Jako generał rozbił Czerwone Pałki pod Horseshoe Bend i w 1814 roku narzucił Krikom traktat z Fort Jackson. Jako prezydent podpisał ustawę o przesiedleniu Indian z 1830 roku; jego administracja zawarła prawie 70 traktatów przesiedleńczych i przeniosła na zachód blisko 50 tysięcy ludzi, a wysiedlenie Czirokezów w latach 1838-1839 stało się Szlakiem Łez.

Czy Andrew Jackson miał niewolników?

Tak. Jackson przez większą część życia był właścicielem niewolników, a jego plantacja Hermitage pod Nashville opierała się na ich pracy. Muzeum Hermitage podaje 95 osób, które trzymał w niewoli w chwili wyboru na prezydenta w 1828 roku, i około 150 w chwili śmierci w 1845 roku; Tennessee Encyclopedia podaje podobne liczby.

Kiedy i gdzie zmarł Andrew Jackson?

Jackson zmarł 8 czerwca 1845 roku w wieku 78 lat w Hermitage, swojej plantacji bawełny pod Nashville w Tennessee. Osiadł tam po zakończeniu prezydentury w 1837 roku, a ostatnie lata spędził, doradzając politykom i zarządzając plantacją. Pochowano go w ogrodzie swojej posiadłości Hermitage.

Czy Andrew Jackson był dobrym prezydentem?

Historycy pozostają podzieleni. Harold D. Moser nazywa go jednym z najsilniejszych i zarazem najbardziej kontrowersyjnych prezydentów: zawetował przedłużenie statutu Drugiego Banku Stanów Zjednoczonych i przeciwstawił się Karolinie Południowej w kryzysie nullifikacyjnym. Krytycy wskazują na ustawę o przesiedleniu Indian, Szlak Łez i posiadanie niewolników; muzeum Hermitage pisze o złożonym dziedzictwie.

Chwała oręża Twojej ojczyzny

Punkty zwrotne dziejów

Maraton, Gaugamela, Kanny, Konstantynopol, Waterloo, Stalingrad: dni, w których świat zmienił kurs.

Na podstawie kraju, którego nie zapisujemy · dlaczego? ·

Utrzymaj linię pod Nowym Orleanem

Echoes of Battle ożywia wielkie bitwy historii, scena po scenie, na prawdziwej mapie. Zaciągnij się poniżej, a w dniu premiery wyślemy Ci meldunek na skrzynkę.