Kim był Sun Tzu?
Sun Tzu (Sunzi, „Mistrz Sun”) to imię, które tradycja nadaje autorowi Sztuki wojny. Historyk Sima Qian uczynił go Sun Wu, wodzem z państwa Qi, który około 500 roku p.n.e. służył królowi Helü z Wu. Wielu współczesnych badaczy wątpi, czy w ogóle istniał, i datuje księgę na IV wiek p.n.e.1
Z Sun Tzu nie da się pewnie powiązać żadnej bitwy, dlatego ta strona nie odsyła do żadnej. Sima Qian przypisuje mu udział w wojnach Wu z większym państwem Chu, zakończonych zdobyciem stolicy Chu, Ying, w 506 roku p.n.e. Victor Mair zauważa, że nie ma żadnego solidnego świadectwa sprzed epoki Han, że Sun Wu w ogóle istniał.2

Z czego słynął Sun Tzu?
Sun Tzu słynie jako domniemany autor Sztuki wojny (Sunzi bingfa), krótkiego traktatu w trzynastu rozdziałach. Dzieło dowodzi, że najlepsze zwycięstwo odnosi się bez bitwy, że wojna opiera się na podstępie i że wódz, który zna wroga i siebie, nie musi obawiać się klęski.3
Najwyższa doskonałość polega na złamaniu oporu wroga bez walki.4

- Znaj siebie i wroga. Kto zna obu, temu sto bitew nie grozi; kto zna tylko siebie, za każde zwycięstwo zapłaci klęską; kto nie zna żadnego, w każdej bitwie jest w niebezpieczeństwie.5
- Każda wojna to podstęp. Gdy możesz uderzyć, udawaj, że nie możesz; gdy jesteś blisko, niech wróg sądzi, że jesteś daleko, a gdy jesteś daleko, że blisko.6
- Zwyciężaj bez walki. Sto zwycięstw w stu bitwach to nie szczyt umiejętności; szczytem jest pokonać armię wroga bez bitwy.7
- Szybkość ponad wyniszczenie. Żaden kraj nie skorzystał na przewlekłej wojnie, więc kampania powinna być krótka.8
- Pięć czynników. Droga (u Gilesa „prawo moralne”), Niebo, Ziemia, wódz i metoda rozstrzygają o wyniku, a wódz powinien rozważyć je przed walką.9
- Wiedza od szpiegów. Wiedzy o wrogu nie da się uzyskać od duchów; dają ją tylko ludzie, którzy znają jego położenie.10
Najsłynniejsze cytaty Sun Tzu
Te zdania oddajemy tu za angielskim przekładem Lionela Gilesa z 1910 roku (tłum. z ang.); studium Victora Maira i wybór Uniwersytetu Columbia oddają te same ustępy własnymi słowami.11
Jeśli znasz wroga i znasz siebie, nie musisz obawiać się wyniku stu bitew.Sztuka wojny, rozdział 312
Wszelka wojna opiera się na podstępie.Sztuka wojny, rozdział 113
Gdy możemy atakować, musimy wydawać się niezdolni; gdy używamy sił, musimy wydawać się bezczynni.Sztuka wojny, rozdział 114
Woda kształtuje swój bieg według terenu, po którym płynie; żołnierz wypracowuje zwycięstwo stosownie do wroga, przed którym stoi.Sztuka wojny, rozdział 615
Niech twoje plany będą ciemne i nieprzeniknione jak noc, a gdy ruszasz, spadaj jak piorun.Sztuka wojny, rozdział 716
Nie zdarzyło się, by jakiś kraj skorzystał na przewlekłej wojnie.Sztuka wojny, rozdział 217
Czy Sun Tzu (Sun Zi) naprawdę istniał?
Możliwe, ale nie da się tego dowieść. Shiji Sima Qiana, jedyna biografia, czyni go Sun Wu, pochodzącym z Qi wodzem w służbie króla Helü z Wu (panował 514 do 496 p.n.e.). Tymczasem Zuo zhuan, główna kronika epoki, w ogóle o nim nie wspomina, a Asia for Educators Uniwersytetu Columbia stwierdza, że nie ma pewnych dowodów jego istnienia.18
Opowieść Sima Qiana jest barwna. Król Helü, który mówi, że przeczytał trzynaście rozdziałów Sun Wu, pozwala mu musztrować 180 kobiet z pałacu. Gdy śmieją się z jego rozkazów, Sun Wu każe stracić dwie ulubione nałożnice króla, które dowodziły obiema kompaniami; potem kobiety słuchają bez zarzutu. Helü mianuje go wodzem, a Wu pokonuje Chu i wkracza do jego stolicy, Ying.19
Wątpliwości są dawne. Uczeni z czasów dynastii Song, Ye Shi i Chen Zhensun, zwracali uwagę, że Zuo zhuan w ogóle nie wspomina o Sun Wu. Lionel Giles, rozważywszy świadectwa w przekładzie z 1910 roku, uznał, że autor, kimkolwiek był, zapewne nie był za życia postacią szczególnie znaczącą.20
Sinolog Victor Mair idzie dalej. Nazywa tę biografię w gruncie rzeczy fikcyjną, zauważa, że Sima Qian skrócił opowieść zapisaną obszerniej w rękopisie na bambusowych listewkach, i dowodzi, że Sun Wu to zapewne postać wtórnie wywiedziona z Sun Bina, stratega z Qi z IV wieku p.n.e., którego Sima Qian czyni potomkiem Sun Wu.21
W 1972 roku archeologia dostarczyła nowych świadectw. W grobowcach z epoki Zachodniej Han w Yinqueshan koło Linyi w prowincji Szantung znaleziono tysiące bambusowych listewek, a wśród nich kopię Sztuki wojny i od dawna zaginiony traktat wojskowy Sun Bina. Znalezisko pokazało, że to dwie różne księgi, wbrew teorii części uczonych, że Sun Tzu i Sun Bin to jedna osoba.22
Nie rozstrzygnęło jednak, kto napisał Sztukę wojny. China Daily, relacjonując wystawę listewek w Muzeum Szantungu w 2025 roku, pisze, że znalezisko położyło kres wątpliwościom co do istnienia Sun Tzu; Mair widzi w tych samych rękopisach część obszernego zbioru przekazów o „Mistrzu Sunie”, z którego księgę zestawiono.23
Czy Sun Tzu brał udział w bitwach?
Żadnej bitwy nie można mu pewnie przypisać. W Shiji Sun Wu pomaga ministrowi Wu Zixu szkolić armię Wu, po czym Wu pokonuje Chu i w 506 roku p.n.e. zdobywa jego stolicę, Ying. Giles podkreśla, że Shiji nigdzie nie mówi, by Sun Wu dowodził pod Ying ani nawet by tam dotarł.24
Giles dodaje, że w wyprawie uczestniczyli Wu Zixu i Bo Pi, a jej powodzenie zawdzięczano w dużej mierze Fu Gaiowi, młodszemu bratu Helü, co zostawia niewiele miejsca dla kolejnego głównego wodza. Mair zauważa, że nie ma solidnych świadectw sprzed epoki Han o udziale Sun Wu w wojnach VI wieku p.n.e.25
Jak zmarł Sun Tzu?
Żadne źródło nie podaje, jak ani kiedy zmarł Sun Tzu. Relacja Sima Qiana kończy się na zwycięstwie Wu nad Chu i jego naciskach na północne państwa Qi i Jin, a o dalszych losach Sun Wu nie mówi nic. Giles uważał, że Sun Wu zapewne nie przeżył swojego protektora, króla Helü, zmarłego w 496 roku p.n.e.26
Kiedy powstała Sztuka wojny?
Dokładnie nie wiadomo. Tradycja umieszcza ją przed spotkaniem Sun Wu z królem Helü, około 500 roku p.n.e. Asia for Educators Uniwersytetu Columbia datuje jej zestawienie na drugą połowę IV wieku p.n.e., a Victor Mair widzi w niej podsumowanie wcześniejszych doświadczeń wojennych z późnego okresu Walczących Królestw. Jej kopie złożono w grobowcach Zachodniej Han.27
Giles, szukając wskazówek w tekście, zauważył, że nie ma w nim ani słowa o Chu, głównym wrogu Wu aż do 506 roku p.n.e., natomiast państwo Yue występuje w nim jako rywal. Wywnioskował, że trzynaście rozdziałów powstało po 506 roku p.n.e., gdy Yue stało się głównym przeciwnikiem Wu. Już Ye Shi, jak zauważa Mair, uważał opisany w księdze sposób walki za właściwy okresowi Walczących Królestw.28
W epoce Han księga była już dobrze znana. Sima Qian pisał, że trzynaście rozdziałów Sun Tzu i Sztuka wojny Wu Qi to dwie księgi, na które powszechnie powoływano się w sprawach wojskowych, a według Maira jej renoma była ugruntowana na początku I wieku p.n.e.29
Ile rozdziałów ma Sztuka wojny?
Trzynaście. Już w biografii Sima Qiana król Helü mówi Sun Wu, że przeczytał jego trzynaście rozdziałów, a drewniana listewka z epoki Han, przytaczana przez Maira, każe „Mistrzowi Sunowi” mówić o „trzynastu rozdziałach”. Każdy rozdział jest krótki. W przekładzie Gilesa prowadzą od planowania wojny, przez manewr i teren, po ataki ogniem i szpiegów (tytuły przełożone z angielskiego):30
- Plany wstępne
- Prowadzenie wojny
- Atak podstępem
- Rozmieszczenie sił
- Energia
- Słabe i mocne punkty
- Manewrowanie
- Odmiany taktyki
- Armia w marszu
- Teren
- Dziewięć sytuacji
- Atak ogniem
- Użycie szpiegów
Sztuka wojny przez wieki
- Około 500 p.n.e.Tradycyjny czas życia Sun Wu, którego Sima Qian umieszcza na dworze króla Helü z Wu (panował 514 do 496 p.n.e.).31
- 506 p.n.e.Wu zdobywa stolicę Chu, Ying; tradycja przypisuje Sun Wu udział w tej kampanii.32
- IV wiek p.n.e.Zestawienie tekstu według Asia for Educators Uniwersytetu Columbia; Mair umieszcza jego ostateczny kształt w późnym okresie Walczących Królestw.33
- Zachodnia HanKopie Sztuki wojny i traktatu Sun Bina trafiają do grobowców w Yinqueshan, odkrytych w 1972 roku.34
- 1772Jezuita Jean Joseph Marie Amiot ogłasza pierwszy przekład na język europejski, francuski.35
- 1905W Tokio ukazuje się angielski przekład E. F. Calthropa pod tytułem Sonshi.36
- 1910Lionel Giles ogłasza angielski przekład, z którego pochodzi większość angielskich cytatów.37
- 1936Mao Zedong przytacza zasadę „poznaj wroga i poznaj siebie” w pracy o strategii chińskiej wojny rewolucyjnej.38
Jak Sztuka wojny trafiła do Japonii, do Mao i na Zachód?
Różnymi drogami. W Japonii wódz Takeda Shingen nosił sztandar z cytatem z jednego z jej ustępów. Europa poznała ją w 1772 roku dzięki francuskiemu przekładowi Amiota, a pierwsze tłumaczenie angielskie ukazało się w 1905 roku w Tokio. W Chinach Mao Zedong cytował ją w 1936 roku. Dziś czyta się ją w szkołach wojskowych i zarządach firm.39
Sztandar Shingena, znany pod skróconą nazwą Fu-Rin-Ka-Zan (wiatr, las, ogień, góra), nosi cztery frazy z siódmego rozdziału, które w angielskim przekładzie Gilesa brzmią tak (tłum. z ang.): „Niech twoja szybkość będzie szybkością wiatru, twoja zwartość zwartością lasu. W najazdach i łupieniu bądź jak ogień, w niewzruszoności jak góra”. Shingen należy do największych wodzów feudalnej Japonii.40
W pracy o strategii chińskiej wojny rewolucyjnej, napisanej w grudniu 1936 roku, Mao powoływał się na „Sun Wu Tzu”, pisząc o znajomości wroga i samego siebie oraz o unikaniu przeciwnika w pełni sił i uderzaniu, gdy jest zmęczony i się wycofuje. Mair zauważa, że Mao nazwał pierwszą z tych zasad „prawdą naukową”. Pojęcia takie jak wojna na wyniszczenie znajdziesz w naszym słowniku taktyk i pojęć wojskowych.41
Amiot, francuski jezuita, który żył w Chinach od 1750 roku aż do śmierci w 1793 roku, ogłosił swój przekład w Paryżu w 1772 roku; Mair zauważa, że mieszał on komentarz i własne myśli Amiota z tekstem, i odrzuca jako zmyślenie opowieść, że studiował go Napoleon. Angielski przekład kapitana E. F. Calthropa wyszedł w Tokio pod japońskim tytułem Sonshi, a Giles uznał go za tak pełen błędów i opuszczeń, że przygotował własny.42
Asia for Educators Uniwersytetu Columbia zaznacza, że księgę czyta się w szkołach wojskowych i zarządach firm na całym świecie, a Biblioteka Harvarda nazywa ją często przywoływanym traktatem w nauce, wojsku i zarządzaniu.43
Gdzie Sun Tzu stoi wśród wielkich wodzów
Sun Tzu nie zostawił nam bitwy, którą można prześledzić krok po kroku, jak Hannibala pod Kannami czy Juliusza Cezara pod Alezją. Przetrwała po nim księga zasad, a nie zapis kampanii. Postaw go obok ludzi, którzy stoczyli bitwy, w naszym przewodniku po największych wodzach w historii, i sprawdź, który z nich jest Ci najbliższy, w quizie Którym wodzem jesteś.

Więcej porównań: Sun Tzu kontra Clausewitz.
Przypisy
Numer w tekście odsyła do przypisu; przypis wskazuje prace, na których opiera się dany akapit, a ich pełne opisy są w części Źródła.
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”; Columbia University, „Selections from the Sunzi (Art of War)”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Columbia University, „Selections from the Sunzi (Art of War)”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Columbia University, „Selections from the Sunzi (Art of War)”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Columbia University, „Selections from the Sunzi (Art of War)”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Columbia University, „Selections from the Sunzi (Art of War)”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Columbia University, „Selections from the Sunzi (Art of War)”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”; Columbia University, „Selections from the Sunzi (Art of War)”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Columbia University, „Selections from the Sunzi (Art of War)”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Columbia University, „Selections from the Sunzi (Art of War)”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Columbia University, „Selections from the Sunzi (Art of War)”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”; Columbia University, „Selections from the Sunzi (Art of War)”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”. ↩
- Victor H. Mair, „Soldierly Methods”; Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”. ↩
- Victor H. Mair, „Soldierly Methods”; China Daily, „Bamboo slips chronicle China’s ancient military philosophy”; China Daily, „Bamboo slips from Han Dynasty on display at Shandong Museum”. ↩
- China Daily, „Bamboo slips from Han Dynasty on display at Shandong Museum”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Columbia University, „Selections from the Sunzi (Art of War)”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”; China Daily, „Bamboo slips chronicle China’s ancient military philosophy”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”. ↩
- Columbia University, „Selections from the Sunzi (Art of War)”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”. ↩
- Victor H. Mair, „Soldierly Methods”; China Daily, „Bamboo slips chronicle China’s ancient military philosophy”. ↩
- Victor H. Mair, „Soldierly Methods”; Harvard Library, „Jean Joseph Marie Amiot Introduces »The Art of War« to the West”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”. ↩
- Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”. ↩
- Mao Zedong, „Problems of Strategy in China’s Revolutionary War”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”. ↩
- Yamanashi Tourism Organization, „Shingen-ko Festival”; Serai.jp, „武田信玄の軍旗「風林火山」とは?”; Harvard Library, „Jean Joseph Marie Amiot Introduces »The Art of War« to the West”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”; Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”; Mao Zedong, „Problems of Strategy in China’s Revolutionary War”; Columbia University, „Selections from the Sunzi (Art of War)”. ↩
- Serai.jp, „武田信玄の軍旗「風林火山」とは?”; Yamanashi Tourism Organization, „Shingen-ko Festival”; Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”. ↩
- Mao Zedong, „Problems of Strategy in China’s Revolutionary War”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”. ↩
- Harvard Library, „Jean Joseph Marie Amiot Introduces »The Art of War« to the West”; Victor H. Mair, „Soldierly Methods”; Lionel Giles, „Sun Tzŭ on the Art of War”. ↩
- Columbia University, „Selections from the Sunzi (Art of War)”; Harvard Library, „Jean Joseph Marie Amiot Introduces »The Art of War« to the West”. ↩
Źródła
- Lionel Giles (tłum.), „Sun Tzŭ on the Art of War” (Szanghaj i Londyn: Luzac, 1910), ze wstępem Gilesa i jego przekładem biografii autorstwa Sima Qiana, Project Gutenberg, e-book 132.
- Victor H. Mair, „Soldierly Methods: Vade Mecum for an Iconoclastic Translation of Sun Zi bingfa”, Sino-Platonic Papers 178 (luty 2008), PDF.
- Columbia University, Asia for Educators, „Selections from the Sunzi (Art of War)”, z fragmentami Sources of Chinese Tradition, oprac. Wm. Theodore de Bary i Irene Bloom, wyd. 2, t. 1 (Columbia University Press, 1999), PDF.
- China Daily, „Bamboo slips chronicle China’s ancient military philosophy” (14 czerwca 2022).
- China Daily (Shandong), „Bamboo slips from Han Dynasty on display at Shandong Museum” (28 kwietnia 2025).
- Harvard Library, The Shelf, „Jean Joseph Marie Amiot Introduces »The Art of War« to the West” (28 stycznia 2014).
- Mao Zedong, „Problems of Strategy in China’s Revolutionary War” (grudzień 1936), Selected Works, t. 1, Marxists Internet Archive.
- Yamanashi Tourism Organization, „Shingen-ko Festival” (program święta, 2009, PDF)
- Serai.jp (Shogakukan), „武田信玄の軍旗「風林火山」とは?” (po japońsku, 2023).
Na podstawie uznanych opracowań historycznych; gdy źródła się różnią, zaznaczamy to. Zobacz nasze zasady redakcyjne.






