24 października w historii wojskowości: bitwy pod Małojarosławcem, 1812, i Caporetto, 1917

Jego wojska utrzymały miasto, ale armia Kutuzowa zagradzała drogę do Kaługi. Po naradzie wojennej 25 października Napoleon zrezygnował z przebijania się na południe i skierował armię na północ, z powrotem obok Borodino ku Smoleńskowi, przez okolice ogołocone już z żywności.

Tak. Rankiem 25 października Kozacy uderzyli na jego niewielki orszak, gdy jechał w stronę pola bitwy. Generał Rapp zawrócił konia cesarza i poprowadził przeciw nim szwadron służbowy, a kawaleria gwardii ich przepędziła. Podobno od tej pory Napoleon nosił przy sobie truciznę.

O drugiej w nocy 24 października 1917 roku artyleria niemiecka i austro-węgierska rozpoczęła ostrzał gazem i pociskami burzącymi. Pod Bovcem miny gazowe zabiły w wąwozie setki włoskich żołnierzy, a piechota, używając granatów i miotaczy ognia, już pierwszego dnia przełamała front.

Porucznik Erwin Rommel dowodził oddziałem Wirtemberskiego Batalionu Górskiego, który wziął od tyłu włoskie pozycje na grzbiecie Kolovratu i 26 października zdobył Monte Matajur. Dennis Showalter przypisuje oddziałowi około 9000 jeńców w ciągu 52 godzin. Rommel otrzymał order Pour le Mérite.

Źródła się nie zgadzają. History.com podaje prawie 700 000 strat, w tym około 40 000 zabitych i rannych, 280 000 jeńców i 350 000 dezerterów. Alessandro Barbero szacuje poległych na około 40 000, jeńców na około 260 000, a maruderów na około 350 000.