29 maja 1453 roku armia sułtana Mehmeda II zdobyła szturmem Konstantynopol, stolicę Bizancjum, oblegany od początku kwietnia. Ostatni cesarz, Konstantyn XI, zginął tego dnia, choć źródła różnie opisują jego śmierć. Tego samego dnia w 1780 roku Legion Brytyjski Tarletona rozbił w Waxhaws w Karolinie Południowej Wirgińczyków Buforda.
Upadek Konstantynopola, 1453: koniec Bizancjum
29 maja 1453 (upadek miasta) · 573 lata temu
W 1453 roku Cesarstwo Bizantyjskie, greckojęzyczna wschodnia połowa dawnego Cesarstwa Rzymskiego, skurczyło się nieomal do samego Konstantynopola. Wokół niego Imperium Osmańskie rozlało się po Bałkanach i Anatolii.
Pełna historia: Upadek Konstantynopola, 1453: koniec Bizancjum ›Bitwa pod Rajgrodem 1831: Giełgud otwiera drogę na Litwę
29 maja 1831 · 195 lat temu
W czasie powstania listopadowego korpus generała Giełguda, maszerujący na Litwę, starł się pod Rajgrodem z Rosjanami Osten-Sackena. Polacy zdobyli miasto i zmusili wroga do odwrotu, a ważne zwycięstwo otworzyło im drogę na Litwę.
Pełna historia: Bitwa pod Rajgrodem 1831: Giełgud otwiera drogę na Litwę ›Także tego dnia
1780: w rejonie Waxhaws, w pobliżu granicy między Karoliną Północną a Południową, Legion Brytyjski podpułkownika Banastre’a Tarletona dopadł Wirgińczyków pułkownika Abrahama Buforda, którzy wycofywali się ku Karolinie Północnej. Buford odrzucił wezwanie Tarletona do kapitulacji, odpowiadając, że będzie się bronił „do ostateczności” (przekład nasz). Tarleton pisze, że jego koń padł, a pogłoska, że stracili dowódcę, pchnęła jego ludzi do „mściwej zaciekłości, której niełatwo było powstrzymać” (przekład nasz); American Battlefield Trust stwierdza, że Tarleton stracił kontrolę nad swoimi ludźmi i że Amerykanów zabijano, gdy próbowali się poddać. W liście o klęsce Buforda doktor Robert Brownfield pisał, że „nikogo nie oszczędzono” (przekład nasz). Depesza sir Henry’ego Clintona podaje 172 zabitych; Lossing i Trust liczą 113 zabitych, 150 rannych i 53 wziętych do niewoli.1
