ENZaciągnij się

Desant pod Inczonem 1950: mistrzowskie uderzenie MacArthura

Wojna koreańska · 15 do 19 września 1950 · ONZ kontra Korea Północna · ~8 min czytania · Aktualizacja: październik 2026

Najbliższa rocznica: 15 września 2027, 77. rocznica początku Tego dnia ›

Autor:

Desant sił Organizacji Narodów Zjednoczonych w Inczonie w Korei, wrzesień 1950

Zdjęcie US Navy 80-G-420027, 1950, przez Wikimedia Commons, domena publiczna (dzieło rządu USA).

W skrócie

Organizacja Narodów Zjednoczonych (USA i sojusznicy)Gen. Douglas MacArthur
kontra
Korea PółnocnaDowódcy Koreańskiej Armii Ludowej
Data
15 do 19 września 1950
Miejsce
Inczon (Incheon), Korea Południowa
Okres
Wojna koreańska
Wynik
Rozstrzygające zwycięstwo ONZ
W liczbach
StronaSiłyStraty
ONZOkoło 75 000 żołnierzy i ponad 260 okrętów (prasa południowokoreańska); 261 okrętów i około 70 000 żołnierzy wojsk lądowych (Encyclopedia of Korean Culture); blisko 70 000 ludzi i około 230 okrętów (Naval History and Heritage Command)1Około 3500 ofiar w X Korpusie w całej kampanii Inczon-Seul, w tym 2450 marines2
Korea PółnocnaNiewielki garnizon w Inczonie: oddziały 226. Pułku Piechoty Morskiej i 918. Pułku Artylerii Nadbrzeżnej, około 2000 ludzi3Rozbity; wkrótce potem armia KAL na południu się załamała

Liczby są przybliżone; siły ONZ według dzienników The Korea Times i Korea JoongAng Daily, Encyclopedia of Korean Culture i Naval History and Heritage Command, straty w całej kampanii Inczon-Seul według Naval History and Heritage Command.

Krótka odpowiedź

Kto wygrał pod Inczonem?

Desant pod Inczonem, 15 do 19 września 1950 roku, był rozstrzygającym zwycięstwem ONZ w wojnie koreańskiej. Generał Douglas MacArthur wysadził wielki desant w Inczonie, daleko za armią północnokoreańską, która niemal opanowała południe. Mimo skrajnych pływów, które czyniły lądowanie ryzykownym, operacja się udała, doprowadziła do szybkiego odbicia Seulu i załamała front Korei Północnej, odwracając bieg wojny.4

Latem 1950 roku armia północnokoreańska zepchnęła obrońców w maleńki zakątek półwyspu. Wtedy generał Douglas MacArthur postawił na desant tam, gdzie nikt się go nie spodziewał, w Inczonie, i w ciągu kilku tygodni odwrócił losy wojny.5

Część cyklu Bitwy Korei · Wcześniej: Noryang, 1598

Wojna prawie przegrana

We wrześniu 1950 roku inwazja północnokoreańska zepchnęła siły ONZ i Korei Południowej na niewielki przyczółek pusański na dalekim południowym wschodzie. Zamiast mozolnie posuwać się stamtąd naprzód, MacArthur zaproponował śmiałe uderzenie: desant daleko na północy zachodniego wybrzeża, za plecami wroga, w porcie Inczon koło Seulu.6

Ciemna mapa lokalizacyjna ze złotą gwiazdką w świecącym kółku, która wskazuje przybliżone miejsce bitwy: Desant pod Inczonem, z wybrzeżami, rzekami i jeziorami regionu oraz małą wkładką z mapą świata, na której zaznaczono ten obszar
Desant pod Inczonem: gwiazdka wskazuje przybliżone miejsce bitwy, a wkładka pokazuje ten obszar na mapie świata. Mapa wykonana do tego artykułu na podstawie danych Natural Earth, bez współczesnych granic. Mapa lokalizacji: © Echoes of Battle (dane: Natural Earth, domena publiczna)
Mapa Korei z desantem w Inczonie i natarciem z przyczółka pusańskiego we wrześniu 1950
Kontrofensywa ONZ we wrześniu 1950 roku: desant w Inczonie za armią północnokoreańską i wyjście z przyczółka pusańskiego. Mapa US Army. Domena publiczna (dzieło rządu USA). Centrum Historii Wojskowej Armii USA, przez Wikimedia Commons.

Ryzykowna gra w Inczonie

Inczon był koszmarem planistów: ogromne pływy, wąskie podejścia i nabrzeża, które zostawiały tylko krótkie okna na lądowanie. Wielu oficerów uważało plan za zbyt ryzykowny. MacArthur upierał się, że właśnie ta nieprawdopodobność zaskoczy wroga, i postawił na swoim.7

Sednem problemu były pływy. Britannica podaje, że różnica między przypływem a odpływem sięgała około 10 metrów (30 stóp), przez co plaże nadawały się do lądowania tylko przez około sześć godzin na dobę, a oficjalna historia US Army mówi o maksymalnej amplitudzie ponad 31 stóp (około 9,5 m). Przy niskiej wodzie podejścia zamieniały się w rozległe łachy błota. Planiści marynarki potrzebowali co najmniej 23 stóp (7 m) wody dla barek desantowych i 29 stóp (prawie 9 m) dla okrętów desantowych czołgów, a 15 września przypływy przypadały o 6.59 rano i o 19.19 wieczorem, więc atak trzeba było podzielić na dwie fazy.8

Dlaczego MacArthur wybrał właśnie Inczon?

MacArthur wybrał Inczon, bo był to port w pobliżu Seulu, a desant w tym miejscu stawiał siły ONZ na liniach zaopatrzenia armii północnokoreańskiej walczącej pod przyczółkiem pusańskim. Groźne pływy i trudne podejścia sprawiały przy tym, że przeciwnik spodziewał się ataku tam w ostatniej kolejności, i właśnie na tym zaskoczeniu MacArthur oparł cały plan.9

O planie, który otrzymał kryptonim Operacja Chromite, dyskutowano na odprawie w kwaterze głównej MacArthura w gmachu Dai Ichi w Tokio 23 sierpnia 1950 roku. Szef sztabu US Army generał J. Lawton Collins i szef operacji morskich admirał Forrest P. Sherman mieli wątpliwości i proponowali w zamian desant w Kunsan, prawie 100 mil (160 km) dalej na południe, gdzie ryzyko byłoby mniejsze. Według Naval History and Heritage Command MacArthur odpowiedział na zastrzeżenia mniej więcej 45-minutowym wywodem i obronił Inczon.10

Generał Douglas MacArthur siedzący na mostku okrętu USS Mount McKinley w otoczeniu oficerów podczas ostrzału Inczonu, 15 września 1950
Generał Douglas MacArthur (siedzi) obserwuje ostrzał Inczonu z okrętu dowodzenia USS „Mount McKinley” 15 września 1950 roku. Domena publiczna

Lądowanie

15 września 1950 roku siły ONZ zajęły wyspę Wolmido w porcie, a potem wdarły się na brzeg w Inczonie, napotykając słaby opór, dokładnie tak, jak zakładał MacArthur. W ciągu kilku dni powstał pewny przyczółek i ruszyło natarcie w głąb lądu.11

Siłę uderzeniową stanowił X Korpus generała majora Edwarda M. Almonda, którego trzonem były 1. Dywizja Piechoty Morskiej i 7. Dywizja Piechoty US Army, wzmocnione oddziałami południowokoreańskimi. Flotą dowodził wiceadmirał Arthur D. Struble, a według The Korea Times liczyła ona 261 okrętów z ośmiu państw. O 6.30 rano 15 września 3. batalion 5. pułku piechoty morskiej wylądował na plaży Green Beach na Wolmido i do południa opanował wyspę. Główne lądowanie 1. i 5. pułku piechoty morskiej nastąpiło z wieczornym przypływem, około 17.30, na plaży Red Beach w mieście i Blue Beach na południe od niej. Pierwszego dnia marines stracili około 20 zabitych, a łącznie mniej niż 200 zabitych i rannych.12

Porucznik Baldomero Lopez wspina się po drabinie przez betonowe nabrzeże na plaży Red Beach w Inczonie, 15 września 1950
Porucznik Baldomero Lopez prowadzi swój pluton piechoty morskiej przez nabrzeże na plaży Red Beach w Inczonie 15 września 1950 roku. Zginął kilka minut później. Domena publiczna
Wielu ostrzegało MacArthura, że Inczon to zbyt wielkie ryzyko, i właśnie dlatego się udało.

Ilu żołnierzy wzięło udział w desancie pod Inczonem i ile to kosztowało?

W desancie pod Inczonem wzięło udział około 75 000 żołnierzy i ponad 260 okrętów, jak podają południowokoreańskie dzienniki; Encyclopedia of Korean Culture liczy 261 okrętów i około 70 000 żołnierzy wojsk lądowych. Naval History and Heritage Command, ośrodek historyczny US Navy, podaje blisko 70 000 ludzi i 230 okrętów z siedmiu marynarek wojennych, a do 21 września na ląd w Inczonie wysadzono według niego 53 882 ludzi. Straty pierwszego dnia były niewielkie, około 20 zabitych marines. Cała kampania Inczon-Seul kosztowała X Korpus blisko 3500 zabitych, rannych i zaginionych, w tym 2450 marines, według Naval History and Heritage Command.13

Odbicie Seulu

Z Inczonu siły ONZ ruszyły na Seul, stolicę Korei Południowej, i odbiły go w ciężkich walkach ulicznych. Gdy siły ONZ przecięły już linie zaopatrzenia przeciwnika, a obrońcy Pusanu przebijali się z południa, armia północnokoreańska na południu się załamała i uciekła na północ.14

Pancerna czołówka 8. Armii, która ruszyła na północ z przyczółka pusańskiego, spotkała się z 7. Dywizją Piechoty koło Osan, na południe od stolicy. X Korpus ogłosił zdobycie Seulu późnym wieczorem 25 września, ale przedwcześnie: walki w mieście trwały, dopóki północnokoreańscy obrońcy nie załamali się i nie wycofali 27 września. 29 września MacArthur oficjalnie przekazał miasto prezydentowi Syngmanowi Rhee podczas uroczystości, która przywróciła Seulowi status stolicy Republiki Korei.15

Amerykańscy marines kryjący się na zrujnowanej ulicy Seulu podczas odbijania miasta, wrzesień 1950
Amerykańscy marines w walkach ulicznych podczas odbijania Seulu pod koniec września 1950 roku. Domena publiczna

Dlaczego Inczon był ważny

Inczon zamienił wojnę o włos od klęski w wojnę pościgu i jest podręcznikowym przykładem rozstrzygającej operacji desantowej. Natarcie ONZ, które przyszło potem, sięgnęło daleko na północ, dopóki interwencja Chin i ciężkie walki nad zbiornikiem Changjin znów nie odwróciły biegu wojny. 16› Bitwa nad zbiornikiem Changjin, 1950

Jak dziś pamięta się desant pod Inczonem?

W Korei Południowej desant uchodzi za punkt zwrotny wojny, a Inczon co roku we wrześniu obchodzi jego rocznicę. W 75. rocznicę, w 2025 roku, weterani, Dowództwo ONZ i południowokoreańskie siły zbrojne zebrali się w wewnętrznym porcie na inscenizacji Operacji Chromite, a pod pomnikiem MacArthura w dzielnicy Jung złożono wieńce.17

Miejska Sala Pamięci Operacji Desantowej w Inczonie, w dzielnicy Yeonsu, została otwarta 15 września 1984 roku. Przedstawia tło wojny koreańskiej i pokazuje broń, mundury oraz dokumenty z operacji, a także zdobyczny sprzęt północnokoreański.18

Najczęstsze pytania

Kiedy i gdzie był desant pod Inczonem?

Zaczął się 15 września 1950 roku w Inczonie (Incheon), porcie na zachodnim wybrzeżu Korei Południowej koło Seulu.

Kto wygrał pod Inczonem?

Siły ONZ pod dowództwem generała Douglasa MacArthura, i to w sposób rozstrzygający.

Dlaczego Inczon był tak ryzykowny?

Skrajne pływy, wąskie kanały i nabrzeża zostawiały tylko krótkie okna na lądowanie i niewiele miejsca na błąd, dlatego mało kto spodziewał się tam ataku.

Ilu żołnierzy wylądowało pod Inczonem?

W zależności od źródła w operacji wzięło udział około 70 000 do 75 000 żołnierzy oraz od 230 do ponad 260 okrętów. Siłą uderzeniową był X Korpus, którego trzon stanowiły 1. Dywizja Piechoty Morskiej i 7. Dywizja Piechoty US Army.

Co dał desant pod Inczonem?

Postawił siły ONZ za plecami armii północnokoreańskiej, doprowadził do odbicia Seulu i załamał front Korei Północnej na południu, odwracając bieg wojny.

Co stało się po Inczonie?

Siły ONZ ruszyły na północ, ale do wojny weszły Chiny, co doprowadziło do bitew takich jak walki nad zbiornikiem Changjin i do długiego pata.

Przypisy

Numer w tekście odsyła do przypisu; przypis wskazuje prace, na których opiera się dany akapit, a ich pełne opisy są w części Źródła.

  1. Encyclopedia of Korean Culture, „Incheon sangnyuk jakjeon (인천상륙작전)”; The Korea Times, „The Memorial Hall For Incheon Landing Operation”; Korea JoongAng Daily, „Incheon marks 75 years since pivotal landing with veterans and naval tribute”; Naval History and Heritage Command, „Operation Chromite”; Naval History and Heritage Command, „H-Gram 054-1”. ↩
  2. Naval History and Heritage Command, „Operation Chromite”. ↩
  3. Roy E. Appleman, South to the Naktong, North to the Yalu; Lynn Montross, U.S. Marine Operations in Korea 1950-1953, Volume II. ↩
  4. Encyclopaedia Britannica, „Inchon landing”. ↩
  5. Korea JoongAng Daily, „Incheon marks 75 years since pivotal landing with veterans and naval tribute”; Encyclopedia of Korean Culture, „Incheon sangnyuk jakjeon (인천상륙작전)”. ↩
  6. Encyclopaedia Britannica, „Inchon landing”. ↩
  7. Robert Debs Heinl Jr., Victory at High Tide. ↩
  8. Encyclopaedia Britannica, „Inchon landing”; Roy E. Appleman, South to the Naktong, North to the Yalu. ↩
  9. Encyclopaedia Britannica, „Inchon landing”; Korea JoongAng Daily, „Incheon marks 75 years since pivotal landing with veterans and naval tribute”. ↩
  10. Naval History and Heritage Command, „H-Gram 054-1”; James F. Schnabel, Policy and Direction. ↩
  11. Encyclopaedia Britannica, „Inchon landing”. ↩
  12. Encyclopaedia Britannica, „Inchon landing”; The Korea Times, „The Memorial Hall For Incheon Landing Operation”; Naval History and Heritage Command, „H-Gram 054-1”; Roy E. Appleman, South to the Naktong, North to the Yalu. ↩
  13. Encyclopedia of Korean Culture, „Incheon sangnyuk jakjeon (인천상륙작전)”; The Korea Times, „The Memorial Hall For Incheon Landing Operation”; Korea JoongAng Daily, „Incheon marks 75 years since pivotal landing with veterans and naval tribute”; Naval History and Heritage Command, „Operation Chromite”; Naval History and Heritage Command, „H-Gram 054-1”. ↩
  14. Roy E. Appleman, South to the Naktong, North to the Yalu; Encyclopaedia Britannica, „Inchon landing”. ↩
  15. Roy E. Appleman, South to the Naktong, North to the Yalu; Lynn Montross, U.S. Marine Operations in Korea 1950-1953, Volume II; The Korea Times, „The Memorial Hall For Incheon Landing Operation”; Harry S. Truman Library and Museum, „Ceremony returning Seoul to President Syngman Rhee”. ↩
  16. Encyclopaedia Britannica, „Inchon landing”. ↩
  17. Korea JoongAng Daily, „Incheon marks 75 years since pivotal landing with veterans and naval tribute”. ↩
  18. The Korea Times, „The Memorial Hall For Incheon Landing Operation”. ↩

Źródła

Chwała oręża Twojej ojczyzny

Punkty zwrotne dziejów

Maraton, Gaugamela, Kanny, Konstantynopol, Waterloo, Stalingrad: dni, w których świat zmienił kurs.

Bitwa pod Maratonem 490 p.n.e.Bitwa pod Gaugamelą 331 p.n.e.Bitwa pod Kannami 216 p.n.e.Upadek Konstantynopola 1453Bitwa pod Waterloo 1815Bitwa pod Stalingradem 1942-1943

Na podstawie kraju, którego nie zapisujemy · dlaczego? ·

Poprowadź desant na Inczon

Echoes of Battle ożywia wielkie bitwy historii, scena po scenie, na prawdziwej mapie. Zaciągnij się poniżej, a w dniu premiery wyślemy Ci meldunek na skrzynkę.

Albo zaopatrz kampanię na Ko-fi ›