Kim był Leonidas?
Leonidas I był królem Sparty z rodu Agiadów, który objął tron około 490 roku p.n.e. jako młodszy syn króla Anaksandridasa. W sierpniu 480 roku p.n.e. dowodził greckim wojskiem, które przez trzy dni broniło przełęczy Termopile przed armią perskiego króla Kserksesa, i zginął tam ostatniego dnia walki.1
Leonidas stoczył jedną znaną bitwę i to ona dała mu sławę: bitwę pod Termopilami, gdzie perski król Kserkses przez trzy dni atakował grecką linię. Nie dożył greckich zwycięstw, które zakończyły najazd: na morzu pod Salaminą kilka tygodni później i na lądzie pod Platejami w 479 roku p.n.e., gdzie Spartan poprowadził jego bratanek Pauzaniasz.2
Cudzoziemcze, powiedz Spartanom, że leżymy tutaj posłuszni ich rozkazom.3
Z czego słynął Leonidas?
Leonidas słynie z ostatniej obrony pod Termopilami w 480 roku p.n.e. Z kilkoma tysiącami Greków przez dwa dni zamykał wąską nadmorską przełęcz przed armią Kserksesa. Gdy grecki przewodnik poprowadził perskie oddziały wokół góry, odesłał większość sojuszników, został ze swoimi 300 Spartanami i Tespijczykami i zginął w walce.4

Kim był król Leonidas przed Termopilami?
Leonidas był synem króla Anaksandridasa z rodu Agiadów, który wywodził się od Heraklesa. Nie miał panować: pierwszeństwo mieli jego przyrodni brat Kleomenes i rodzony brat Dorieus. Królem został około 490 roku p.n.e., gdy Dorieus zginął już na Sycylii, a Kleomenes zmarł bez syna. Jego żoną była córka Kleomenesa, Gorgo.6
Herodot opowiada niezwykłą historię rodzinną. Pierwsza żona Anaksandridasa, jego siostrzenica, nie dała mu dzieci, więc eforowie kazali mu wziąć drugą żonę obok pierwszej, co według Herodota było w Sparcie zupełnie niezwyczajne. Druga żona urodziła Kleomenesa. Potem pierwsza, dotąd bezdzietna, wydała na świat Dorieusa, Leonidasa i Kleombrotosa.7
Królem został najstarszy, Kleomenes. Dorieus nie chciał mu podlegać, wyruszył zakładać kolonie i zginął na Sycylii. Gdy Kleomenes zmarł bez syna, około 490 roku p.n.e., korona przypadła Leonidasowi, który był starszy od Kleombrotosa i miał za żonę córkę Kleomenesa. Herodot wylicza dwudziestu jego przodków aż do Heraklesa.8
Ile lat miał Leonidas pod Termopilami?
Jego wiek można tylko szacować, bo rok urodzenia nie został zapisany. Herodot podaje, że urodził się po Kleomenesie i przed śmiercią ojca, a Kleomenes panował od około 520 roku p.n.e., więc w 480 roku p.n.e. Leonidas miał co najmniej około 40 lat. Żaden starożytny autor nie podaje jego wieku w chwili śmierci.9
Jak wychowywano takich ludzi w mieście żołnierzy, opisujemy w porównaniu Sparta kontra Ateny, a jak Spartanie wypadają przy japońskiej klasie wojowników, sprawdzamy w tekście Spartanin kontra Samuraj.
Kim była Gorgo, żona Leonidasa?
Gorgo była jedynym dzieckiem króla Kleomenesa I, przyrodniego brata Leonidasa, a później żoną Leonidasa. Herodot opowiada o niej dwie historie, w których liczy się jej rozsądek: jako ośmio- lub dziewięcioletnia dziewczynka przestrzegła ojca przed łapówką, a później odgadła, jak odczytać tajne ostrzeżenie przed perskim najazdem, ukryte pod woskiem tabliczki do pisania.10
W pierwszej opowieści Arystagoras z Miletu przyszedł do Kleomenesa jako błagalnik i podnosił swoją ofertę z dziesięciu talentów do pięćdziesięciu. Gorgo powiedziała ojcu, że obcy go przekupi, jeśli ten nie odejdzie, i Kleomenes przeszedł do innej izby. Druga opowieść, o tabliczce przysłanej przez zdetronizowanego spartańskiego króla Demaratosa, stoi w rozdziale, który według przeglądu How i Wellsa kilku uczonych uważa za późniejszy dopisek do tekstu Herodota.11
W zbiorze spartańskich powiedzeń Plutarcha Leonidas, wyruszając pod Termopile, radzi Gorgo wyjść za dobrych mężczyzn i rodzić dobre dzieci. Zostawił syna, Plejstarchosa, który w 479 roku p.n.e. był jeszcze chłopcem, więc pod Platejami Spartan poprowadził w jego zastępstwie kuzyn i opiekun chłopca, Pauzaniasz, syn Kleombrotosa.12
Obrona Termopil, 480 p.n.e.
- ok. 490 p.n.e.Zostaje królem po śmierci Kleomenesa, w rodzie Agiadów, jednym z dwóch rodów królewskich Sparty.13
- sierpień 480 p.n.e.Kserkses najeżdża Grecję. Sojusznicy wysyłają straż przednią pod wodzą Leonidasa, by utrzymała przełęcz pod Termopilami, a ich flota staje pod Artemizjon.14
- 480 p.n.e., dzień pierwszy i drugiPo czterech dniach czekania Kserkses atakuje. Grecy odpierają w gardzieli przełęczy Medów, a potem perskich Nieśmiertelnych.15
- 480 p.n.e., noc po drugim dniuMalijczyk Efialtes prowadzi perskie oddziały Hydarnesa górską ścieżką zwaną Anopają.16
- 480 p.n.e., dzień trzeciLeonidas odsyła większość sojuszników i walczy dalej ze Spartanami, Tespijczykami i Tebańczykami. Ginie, a Spartanie i Tespijczycy padają na wzgórku za murem.17
- wrzesień 480 do sierpnia 479 p.n.e.Grecy pokonują perską flotę pod Salaminą i perską armię pod Platejami.18
Ilu Spartan walczyło pod Termopilami?
Trzystu spartańskich obywateli, ale nie byli sami. Herodot wylicza 3100 ludzi z Peloponezu, łącznie z trzystoma, a do tego 700 Tespijczyków, 400 Tebańczyków, 1000 Fokijczyków i całe pospolite ruszenie Lokrów opunckich, razem około 5200 policzonych ludzi. Współczesne szacunki sięgają około 7000, a Diodor dodaje jeszcze 1000 Lacedemończyków.19
Oddziały z Peloponezu liczyły po 500 ludzi z Tegei i Mantinei, 120 z arkadyjskiego Orchomenos, 1000 z reszty Arkadii, 400 z Koryntu, 200 z Fliuntu i 80 z Myken. Epitafium w przełęczy mówi o czterech tysiącach z Peloponezu. How i Wells tłumaczą tę różnicę tysiącem Lacedemończyków u Diodora, których uważają za periojków, wolnych Lakończyków bez spartańskiego obywatelstwa.20
Herodot pisze, że Leonidas wybrał 300 mężczyzn, którzy mieli synów. Ostatniego dnia, według niego, Tebańczycy zostali tylko dlatego, że Leonidas zatrzymał ich jako zakładników. Plutarch to odrzucał, jak zauważają How i Wells, a Bury uznał przeciwstawienie wiernych Tespijczyków zdradzieckim Tebańczykom za wymysł, powstały po przejściu Teb na stronę Persji.21

Jak tak nieliczni Grecy utrzymali Termopile?
Większość pracy wykonał teren. Herodot pisze, że przed Termopilami i za nimi droga miała szerokość jednego wozu, ze stromą górą po jednej stronie i bagnami oraz morzem po drugiej, a także stary mur Fokijczyków, który Grecy odbudowali. Na takiej przestrzeni Persowie nie mogli wykorzystać liczebności, a ich włócznie były krótsze od greckich.22
- Walka na zmiany. Herodot pisze, że Grecy stali w szeregach według miast i walczyli kolejno, a Spartanie udawali ucieczkę, po czym zawracali na ścigających.23
- Słaby punkt. Górskiej ścieżki strzegło tysiąc Fokijczyków. Zaskoczeni o świcie przez perską kolumnę, cofnęli się na szczyt, a Persowie zeszli dalej na tyły greckiej linii.24

Jak zginął Leonidas?
Leonidas zginął trzeciego dnia walk. Wiedząc, że perskie oddziały zachodzą ich od tyłu, Grecy wyszli w szerszą część przełęczy i walczyli tam, aż większość włóczni się połamała. W tej walce padł Leonidas. Jego ludzie odbili ciało króla, a potem stanęli do ostatniej obrony na wzgórku za murem.26
Inne starożytne relacje różnią się szczegółami. Diodor, który według How i Wellsa szedł za historykiem Eforem, każe Leonidasowi poprowadzić nocny atak na perski obóz, a streszczenie Ktezjasza zachowane przez Focjusza mówi, że Spartanie zostali otoczeni i zginęli co do jednego. Herodot dodaje, że Kserkses trzy razy zrywał się z tronu w obawie o swoją armię.27
Herodot przytacza wyrocznię delficką, według której albo Sparta zostanie zniszczona przez Persów, albo zginie król z rodu Heraklesa, i wierzył, że Leonidas został w przełęczy, pamiętając o tej odpowiedzi. How i Wells uznali tę wyrocznię za przepowiednię ułożoną po fakcie. Ich zdaniem odprawieni sojusznicy mogli mieć zablokować perską kolumnę, i to samo podejrzewał Bury.28
Porównaj tę obronę z innymi straceńczymi bojami w przewodniku po najsłynniejszych ostatnich obronach albo poznaj szerszą wojnę w tekstach o największych bitwach starożytnej Grecji i największych bitwach imperium perskiego.
Kto zdradził Leonidasa pod Termopilami?
Herodot wskazuje Efialtesa, syna Eurydemosa, Malijczyka, który powiedział Kserksesowi o górskiej ścieżce i poprowadził nią Persów. Wspomina też inną wersję, wymieniającą Onetesa z Karystos i Korydallosa z Antykyry, ale ją odrzuca. Diodor mówi tylko o miejscowym trachińskim przewodniku, a streszczenie Ktezjasza wymienia dwóch trachińskich przywódców, Kalliadesa i Timafernesa.29
Co się stało z ciałem Leonidasa?
Po bitwie Kserkses przeszedł wśród poległych, a gdy powiedziano mu, które ciało należy do spartańskiego króla, kazał uciąć głowę i wbić ją na pal. Herodot uznał to za dowód, jak bardzo król nienawidził Leonidasa, bo Persowie, pisze, bardziej niż jakikolwiek znany mu lud szanowali dzielnych wrogów.30
Rok później, po zwycięstwie Greków pod Platejami, Eginejczyk Lampon namawiał Pauzaniasza, by odpłacił za tę zniewagę i wbił na pal ciało perskiego wodza Mardoniosa. Pauzaniasz odmówił: takie czyny, powiedział, przystoją barbarzyńcom, a nie Grekom, a niezliczeni polegli pod Platejami są dla Leonidasa wystarczającą pomstą. How i Wells widzą w tej opowieści przeciwstawienie Greków barbarzyńcom.31
Kości wróciły do domu później. Pauzaniasz, autor opisu Grecji, a nie wódz o tym samym imieniu, widział grób Leonidasa w Sparcie, naprzeciw teatru, obok grobu wodza. Pisze, że kości sprowadzono spod Termopil czterdzieści lat po bitwie, że co roku wygłaszano tam mowy i urządzano zawody dostępne tylko dla Spartan, a kamienna płyta wymieniała walczących pod Termopilami. How i Wells datują przeniesienie na 440 rok p.n.e.32
Co znaczy „Molon labe” i czy Leonidas naprawdę to powiedział?
Molon labe to po grecku „przyjdź i weź”. W zbiorze spartańskich powiedzeń w Moraliach Plutarcha Kserkses pisze „Oddaj broń”, a Leonidas odpisuje tymi dwoma słowami. Tej wymiany nie ma u Herodota. Diodor podaje perskie żądanie złożenia broni, ale z dłuższą odpowiedzią, więc słynne zdanie jest tradycją, a nie zapisem.33
Ten sam zbiór przytacza wcześniejszy list, w którym Kserkses obiecuje uczynić Leonidasa jedynym władcą Grecji, jeśli przejdzie na jego stronę, a Leonidas odpowiada, że lepiej umrzeć za Grecję, niż panować nad własnym ludem. Przypisuje mu też uwagę o walce w cieniu, którą Herodot wkłada w usta innego Spartanina, Dienekesa.34
Przyjdź i weź.Leonidas do Kserksesa, w Apoftegmatach spartańskich Plutarcha35
Jeśli Medowie zasłonią słońce, będziemy walczyć w cieniu.Dienekes u Herodota; Plutarch przypisuje te słowa Leonidasowi36
Legenda, która przeżyła człowieka
Herodot zapisał trzy napisy wzniesione w przełęczy: dla czterech tysięcy Peloponezyjczyków, dla Spartan i dla wieszcza Megistiasa. Dwa pierwsze ufundowali Amfiktionowie, a trzeci Symonides; How i Wells uważali, że zapewne on ułożył wszystkie trzy. Herodot podaje też, że na wzgórku stał kamienny lew ku czci Leonidasa.37
Myke Cole twierdzi, że popularny obraz Leonidasa, odświeżony przez film 300, jest mitem, a zwykli spartańscy żołnierze są nam bliżsi niż legendarny król. How i Wells chwalili z kolei Herodota za powściągliwość, z jaką opisał śmierć Leonidasa.38
Porównaj Leonidasa z innymi wodzami w tekście o największych wodzach w historii, sprawdź, do którego wodza pasują twoje instynkty, w quizie Którym wodzem jesteś, albo sprawdź swoją wiedzę w quizie o bitwach greckich.
Przypisy
Numer w tekście odsyła do przypisu; przypis wskazuje prace, na których opiera się dany akapit, a ich pełne opisy są w części Źródła.
- Herodot, Dzieje; W. W. How, A Commentary on Herodotus; J. B. Bury, A History of Greece to the Death of Alexander the Great. ↩
- Herodot, Dzieje; J. B. Bury, A History of Greece to the Death of Alexander the Great; Ktezjasz, Persika. ↩
- Herodot, Dzieje; W. W. How, A Commentary on Herodotus. ↩
- Herodot, Dzieje; Diodor Sycylijski, Biblioteka historyczna; Ktezjasz, Persika; J. B. Bury, A History of Greece to the Death of Alexander the Great. ↩
- Herodot, Dzieje; W. W. How, A Commentary on Herodotus. ↩
- Herodot, Dzieje; W. W. How, A Commentary on Herodotus; J. B. Bury, A History of Greece to the Death of Alexander the Great. ↩
- Herodot, Dzieje; J. B. Bury, A History of Greece to the Death of Alexander the Great. ↩
- Herodot, Dzieje; W. W. How, A Commentary on Herodotus; J. B. Bury, A History of Greece to the Death of Alexander the Great. ↩
- Herodot, Dzieje; W. W. How, A Commentary on Herodotus. ↩
- Herodot, Dzieje; W. W. How, A Commentary on Herodotus; J. B. Bury, A History of Greece to the Death of Alexander the Great. ↩
- Herodot, Dzieje; J. B. Bury, A History of Greece to the Death of Alexander the Great; W. W. How, A Commentary on Herodotus. ↩
- Plutarch, Apoftegmaty spartańskie; Plutarch, Apophthegmata Laconica; Herodot, Dzieje; J. B. Bury, A History of Greece to the Death of Alexander the Great. ↩
- W. W. How, A Commentary on Herodotus; J. B. Bury, A History of Greece to the Death of Alexander the Great. ↩
- Herodot, Dzieje; J. B. Bury, A History of Greece to the Death of Alexander the Great. ↩
- Herodot, Dzieje; Diodor Sycylijski, Biblioteka historyczna; J. B. Bury, A History of Greece to the Death of Alexander the Great. ↩
- Herodot, Dzieje; J. B. Bury, A History of Greece to the Death of Alexander the Great. ↩
- Herodot, Dzieje; J. B. Bury, A History of Greece to the Death of Alexander the Great. ↩
- J. B. Bury, A History of Greece to the Death of Alexander the Great; Ktezjasz, Persika; Herodot, Dzieje. ↩
- Herodot, Dzieje; W. W. How, A Commentary on Herodotus; J. B. Bury, A History of Greece to the Death of Alexander the Great; Myke Cole, „Sparta Was Much More Than an Army of Super Warriors”; Diodor Sycylijski, Biblioteka historyczna. ↩
- Herodot, Dzieje; W. W. How, A Commentary on Herodotus; Diodor Sycylijski, Biblioteka historyczna. ↩
- Herodot, Dzieje; W. W. How, A Commentary on Herodotus; J. B. Bury, A History of Greece to the Death of Alexander the Great. ↩
- Herodot, Dzieje; J. B. Bury, A History of Greece to the Death of Alexander the Great; W. W. How, A Commentary on Herodotus; Diodor Sycylijski, Biblioteka historyczna. ↩
- Herodot, Dzieje; W. W. How, A Commentary on Herodotus. ↩
- Herodot, Dzieje; J. B. Bury, A History of Greece to the Death of Alexander the Great. ↩
- Herodot, Dzieje; W. W. How, A Commentary on Herodotus. ↩
- Herodot, Dzieje; J. B. Bury, A History of Greece to the Death of Alexander the Great. ↩
- Diodor Sycylijski, Biblioteka historyczna; W. W. How, A Commentary on Herodotus; Ktezjasz, Persika; Herodot, Dzieje; J. B. Bury, A History of Greece to the Death of Alexander the Great. ↩
- Herodot, Dzieje; W. W. How, A Commentary on Herodotus; J. B. Bury, A History of Greece to the Death of Alexander the Great. ↩
- Herodot, Dzieje; Diodor Sycylijski, Biblioteka historyczna; Ktezjasz, Persika; J. B. Bury, A History of Greece to the Death of Alexander the Great. ↩
- Herodot, Dzieje; W. W. How, A Commentary on Herodotus. ↩
- Herodot, Dzieje; W. W. How, A Commentary on Herodotus. ↩
- Pauzaniasz, Wędrówki po Helladzie; W. W. How, A Commentary on Herodotus. ↩
- Plutarch, Apoftegmaty spartańskie; Plutarch, Apophthegmata Laconica; Diodor Sycylijski, Biblioteka historyczna; Herodot, Dzieje. ↩
- Plutarch, Apoftegmaty spartańskie; Plutarch, Apophthegmata Laconica; Herodot, Dzieje. ↩
- Plutarch, Apoftegmaty spartańskie; Plutarch, Apophthegmata Laconica. ↩
- Herodot, Dzieje; Plutarch, Apoftegmaty spartańskie. ↩
- Herodot, Dzieje; W. W. How, A Commentary on Herodotus. ↩
- Myke Cole, „Sparta Was Much More Than an Army of Super Warriors”; W. W. How, A Commentary on Herodotus. ↩
Źródła
- Herodot, Dzieje, przekład angielski A. D. Godley (Loeb Classical Library, 1920), Perseus Digital Library (Tufts University), „Księga 7, 204” (rodzina i objęcie tronu 5.39 do 42, 5.48 oraz 7.204 do 205, Gorgo jako dziecko 5.51, przełęcz 7.175 do 176, wojsko 7.202 do 203, walki 7.210 do 226, epitafia 7.228, Tebańczycy 7.233, głowa Leonidasa 7.238, woskowa tabliczka 7.239, Plejstarchos 9.10, Plateje 9.64, Lampon 9.78 do 79).
- W. W. How, J. Wells, A Commentary on Herodotus, t. 2 (Oxford: Clarendon Press, 1912), „pełny tekst w Internet Archive” (komentarz do 5.39 do 51, 7.176, 7.202 do 239, 9.78 oraz Dodatek XX, § 9).
- J. B. Bury, A History of Greece to the Death of Alexander the Great (London: Macmillan, 1908), „pełny tekst w Internet Archive”, s. 210, 244, 260, 271 do 277 i tablica chronologiczna.
- Ktezjasz, Persika, w: Focjusz, Biblioteka 72, przekład angielski J. H. Freese, The Library of Photius, t. 1 (London: SPCK; New York: Macmillan, 1920), s. 98 do 100, „pełny tekst w Internet Archive”.
- Diodor Sycylijski, Biblioteka historyczna, księga 11, 4 do 11, przekład angielski C. H. Oldfather (Loeb Classical Library), LacusCurtius (University of Chicago), „Diodorus Siculus, Book XI”.
- Plutarch, Apoftegmaty spartańskie (Moralia 225a do e), Leonidas 2, 6, 10 i 11, przekład angielski F. C. Babbitt (Loeb Classical Library, 1931), LacusCurtius (University of Chicago), „Sayings of Spartans”.
- Plutarch, Apophthegmata Laconica, tekst grecki, wyd. G. N. Bernardakis (Leipzig: Teubner, 1889), Perseus Digital Library (Tufts University), „Moralia 225d”.
- Myke Cole, „Sparta Was Much More Than an Army of Super Warriors”, Smithsonian Magazine, październik 2021.
- Pauzaniasz, Wędrówki po Helladzie, przekład angielski W. H. S. Jones (Loeb Classical Library, 1918), Perseus Digital Library (Tufts University), „Księga 3, 14.1”.
Na podstawie uznanych opracowań historycznych; gdy źródła się różnią, zaznaczamy to. Zobacz nasze zasady redakcyjne.






