17 października w historii wojskowości: oblężenie Sewastopola, 1854, i bitwa pod Kinburnem, 1855

Brytyjskie i francuskie baterie oblężnicze rozpoczęły pierwsze bombardowanie miasta, a po południu flota sprzymierzonych zaatakowała forty portu. Wyleciała w powietrze francuska prochownia i działa francuskie zamilkły, a według Totlebena prochownia wybuchła też w rosyjskim bastionie nr 3. Szturm nie nastąpił i sprzymierzeni przeszli do długiego oblężenia.

Powaliła go kula armatnia na wzgórzu Małachowa, gdy objeżdżał umocnienia, i zmarł tego samego dnia w szpitalu marynarki. Kinglake przytacza jego słowa „Defend Sebastopol!” („Brońcie Sewastopola!”; przekład nasz), a francuski tekst Totlebena „Ne le rendez pas!” („Nie oddawajcie go!”; przekład nasz).

Liczby pochodzą od różnych stron. Dundas zameldował 44 zabitych i 266 rannych w eskadrze brytyjskiej, a Wilson podaje 30 zabitych i 164 rannych po stronie francuskiej. Totleben liczy 1112 Rosjan wyłączonych z walki na lądzie i 138 w bateriach nadbrzeżnych.

17 października 1855 roku trzy francuskie pancerne baterie pływające ostrzeliwały forty Kinburnu z bliska, ich pancerz wytrzymał, a załoga skapitulowała. H. W. Wilson rozpoczął swoją historię wojny okrętów pancernych od Kinburnu, datując pierwszą próbę pancerza w boju na 1855 rok, choć zaznacza, że opinie o sukcesie baterii były podzielone.

W 1777 roku armia Burgoyne’a skapitulowała pod Saratogą, a w 1781 roku Cornwallis zaproponował pod Yorktown wstrzymanie działań wojennych, dwa dni przed swoją kapitulacją.