ENZaciągnij się

19 marca w historii wojskowości: bitwa pod Bentonville, 1865

Historia wojskowości · 19 marca · wojna secesyjnaCały kalendarz

Autor:

Mapa z zaznaczonym miejscem bitwy: Bentonville w hrabstwie Johnston w Karolinie Północnej
Położenie: Bentonville w hrabstwie Johnston w Karolinie Północnej. Mapa lokalizacji: © Echoes of Battle (dane: Natural Earth, domena publiczna)
Krótka odpowiedź

19 marca 1865 roku wojska konfederackie generała Josepha E. Johnstona zaatakowały lewe skrzydło armii Unii Williama T. Shermana pod Bentonville w Karolinie Północnej. Linia Unii wytrzymała, a po trzech dniach walk Johnston się wycofał; 26 kwietnia skapitulował wraz ze swoją armią. 19 marca 1945 roku dwie bomby wznieciły pożar na lotniskowcu USS Franklin u wybrzeży Japonii.

Bitwa pod Bentonville

19 marca 1865 · 161 lat temu

Sherman w Karolinach

Po marszu ku morzu Sherman ruszył na początku 1865 roku na północ, w głąb Karolin, z armią podzieloną na dwa skrzydła: lewym dowodził generał major Henry W. Slocum, prawym generał major Oliver O. Howard. 16 marca skrzydło Slocuma starło się pod Averasboro z korpusem generała porucznika Williama J. Hardee'ego, który następnie się wycofał.1

Johnston dowiedział się, że oba skrzydła Shermana maszerują na Goldsboro osobnymi drogami, i postanowił uderzyć na lewe, zanim prawe zdąży mu przyjść z pomocą. American Battlefield Trust i Encyclopedia of North Carolina przypisują mu około 21 tysięcy ludzi wobec 60 tysięcy Shermana; stanowe miejsce historyczne podaje około 16 tysięcy piechoty i 4 tysiące jazdy wobec blisko 60 tysięcy żołnierzy Unii po połączeniu skrzydeł Shermana.2

Natarcie 19 marca

Bitwę stoczono w dniach 19-21 marca 1865 roku na wiejskich terenach hrabstwa Johnston. Johnston ustawił armię w linii w kształcie haka w poprzek drogi do Goldsboro.3

Slocum sądził, że główna armia Johnstona jest gdzie indziej i że ma przed sobą tylko jazdę. Rozpoznawcze natarcie Unii zostało odparte. Dezerterzy powiedzieli wtedy Slocumowi, że stoi przed nim cała armia Johnstona, więc przeszedł do obrony i wezwał posiłki.4

Rozwinięcie wojsk konfederackich na jedynej wąskiej drodze przez zarośla „zabrało żmudnie dużo czasu”, jak ujął to Johnston, i natarcie ruszyło dopiero po południu, około trzeciej (przekład nasz). Zepchnęło dywizję Williama P. Carlina z XIV Korpusu i zdobyło trzy jej działa. Dywizja Jamesa D. Morgana wytrwała, natarcie konfederatów zatrzymano na farmie Morrisa, a o zmroku konfederaci wrócili na pozycje wyjściowe. Trust i stanowe miejsce historyczne nazywają pierwszy dzień taktycznym remisem.5

Wypad Mowera i odwrót

20 marca na pole bitwy dotarło prawe skrzydło Howarda, a o czwartej po południu większość jego oddziałów stała już w linii. Johnston pozostał na miejscu, ewakuując rannych i osłaniając jedyną drogę odwrotu przez Mill Creek. Sherman, niepewny siły Johnstona i spodziewający się jego odwrotu, nie zdecydował się na generalne natarcie.6

Po południu 21 marca, w ulewnym deszczu, „mały rekonesans” dywizji Josepha A. Mowera z XVII Korpusu przerodził się w pełne natarcie na lewe skrzydło konfederatów w stronę mostu na Mill Creek (przekład nasz). Hardee poprowadził kontratak, który je zatrzymał, a Sherman kazał Mowerowi się wycofać. Szesnastoletni jedyny syn Hardee'ego został śmiertelnie ranny w szarży 8. Pułku Kawalerii Teksańskiej.7

Encyclopedia of North Carolina ocenia, że konfederaci wymknęli się głównie dlatego, że Sherman nie przeprowadził generalnego szturmu, a sam Sherman napisał we wspomnieniach: „Myślę, że popełniłem tam błąd i powinienem był szybko pójść w ślady Mowera całym prawym skrzydłem” (przekład nasz). W nocy z 21 na 22 marca armia Johnstona wycofała się w stronę Smithfield. Trust uznaje Bentonville za zwycięstwo Unii; Sherman meldował, że jego armia pozostała panem pola bitwy.8

Rachunek strat

Official Records podają straty Unii w wysokości 1527 zabitych, rannych i zaginionych: 194 zabitych, 1112 rannych i 221 wziętych do niewoli lub zaginionych. Dla konfederatów podają 239 zabitych, 1694 rannych i 673 zaginionych, razem 2606. Sherman i Johnston podawali w swoich raportach i wspomnieniach inne liczby.9

Koniec wojny w Karolinie Północnej

Sherman nie ścigał energicznie przeciwnika i ruszył do Goldsboro, gdzie dotarł 23 marca i połączył się z wojskami Johna M. Schofielda i Alfreda H. Terry'ego. 26 kwietnia 1865 roku Johnston skapitulował wraz ze swoją armią przed Shermanem w Bennett Place koło Durham. Bentonville było największą bitwą wojny secesyjnej stoczoną w Karolinie Północnej. O wcześniejszej kampanii Shermana opowiadamy w artykule o marszu ku morzu, o jego życiu w sylwetce Williama Tecumseha Shermana, a o końcu wojny w Wirginii w artykule o kapitulacji pod Appomattox.10

Bitwa pod Hopton Heath 1643: bitwa wojny domowej pod Stafford

19 marca 1643 · 383 lata temu

Pod Hopton Heath w Staffordshire jazda rojalistów hrabiego Northampton zaatakowała wojska Parlamentu Johna Gella i Williama Breretona w czasie angielskiej wojny domowej. Northampton zginął, gdy odmówił poddania się, a parlamentarzyści wycofali się nocą, zostawiając wrogowi część dział.

Pełna historia: Bitwa pod Hopton Heath 1643: bitwa wojny domowej pod Stafford ›

Także tego dnia

1945: pożar USS Franklin. O 7.08 19 marca 1945 roku, gdy lotniskowiec USS Franklin (CV-13) wysyłał samoloty do uderzeń na Japonię, niewykryty pojedynczy samolot nieprzyjaciela trafił go dwiema bombami. Ogień ogarnął uzbrojone samoloty na pokładzie i odpalił amunicję, bomby i rakiety. Franklin stanął bez napędu z przechyłem 13 stopni. Krążownik Santa Fe podszedł do burty, by zabrać rannych, a Pittsburgh wziął lotniskowiec na hol.11

Uratowała go szczątkowa załoga, która została na pokładzie; później okręt o własnych siłach dopłynął do Nowego Jorku. Straty wyniosły 724 zabitych lub zaginionych i 265 rannych. Oba źródła wyróżniają kapelana, komandora podporucznika Josepha T. O'Callahana, który organizował gaszenie pożarów, oraz porucznika marynarki Donalda Gary'ego, który wyprowadził w bezpieczne miejsce około 300 ludzi uwięzionych pod pokładem.12

Najczęstsze pytania

Kiedy stoczono bitwę pod Bentonville?

W dniach 19-21 marca 1865 roku w hrabstwie Johnston w Karolinie Północnej. Główne natarcie konfederatów nastąpiło po południu 19 marca.

Kto walczył pod Bentonville?

Konfederaci Josepha E. Johnstona przeciw armii Unii Williama T. Shermana: najpierw jej lewemu skrzydłu pod dowództwem Henry'ego W. Slocuma, a od 20 marca także prawemu skrzydłu Olivera O. Howarda. American Battlefield Trust podaje około 21 tysięcy konfederatów i 60 tysięcy żołnierzy Unii.

Kto wygrał bitwę pod Bentonville?

American Battlefield Trust uznaje ją za zwycięstwo Unii. Pierwszy dzień zakończył się taktycznym remisem, a Johnston wycofał się w nocy z 21 na 22 marca, zostawiając Shermana panem pola bitwy.

Jakie były straty pod Bentonville?

Official Records podają 1527 zabitych, rannych i zaginionych po stronie Unii i 2606 po stronie konfederatów; tymi samymi liczbami posługuje się American Battlefield Trust.

Co spotkało USS Franklin 19 marca 1945 roku?

Pojedynczy samolot nieprzyjaciela trafił lotniskowiec dwiema bombami, gdy wysyłał on samoloty nad Japonię, a pożary odpaliły bomby i rakiety. Szczątkowa załoga uratowała okręt; 724 ludzi zginęło lub zaginęło, a 265 zostało rannych.

Przypisy

Numer w tekście odsyła do przypisu; przypis wskazuje prace, na których opiera się dany akapit, a ich pełne opisy są w części Źródła.

  1. American Battlefield Trust, „Bentonville”; Ronnie W. Faulkner, Encyclopedia of North Carolina; H. W. Slocum, „The War of the Rebellion”; Joseph E. Johnston, „Narrative of Military Operations, Directed, during the Late War between the States”. ↩
  2. American Battlefield Trust, „Bentonville”; Ronnie W. Faulkner, Encyclopedia of North Carolina; Joseph E. Johnston, „Narrative of Military Operations, Directed, during the Late War between the States”; North Carolina Historic Sites, „History”. ↩
  3. American Battlefield Trust, „Bentonville”; Ronnie W. Faulkner, Encyclopedia of North Carolina; North Carolina Historic Sites, „History”. ↩
  4. American Battlefield Trust, „Bentonville”; Ronnie W. Faulkner, Encyclopedia of North Carolina; H. W. Slocum, „The War of the Rebellion”; North Carolina Historic Sites, „History”. ↩
  5. Ronnie W. Faulkner, Encyclopedia of North Carolina; Joseph E. Johnston, „Narrative of Military Operations, Directed, during the Late War between the States”; J. E. Johnston, „The War of the Rebellion”; North Carolina Historic Sites, „History”; W. T. Sherman, „The War of the Rebellion”; American Battlefield Trust, „Bentonville”. ↩
  6. American Battlefield Trust, „Bentonville”; Ronnie W. Faulkner, Encyclopedia of North Carolina; North Carolina Historic Sites, „History”; W. T. Sherman, „The War of the Rebellion”; W. T. Sherman, „Memoirs of General William T. Sherman, by Himself”. ↩
  7. American Battlefield Trust, „Bentonville”; North Carolina Historic Sites, „History”; W. T. Sherman, „The War of the Rebellion”; J. E. Johnston, „The War of the Rebellion”; W. T. Sherman, „Memoirs of General William T. Sherman, by Himself”; Joseph E. Johnston, „Narrative of Military Operations, Directed, during the Late War between the States”. ↩
  8. Ronnie W. Faulkner, Encyclopedia of North Carolina; W. T. Sherman, „Memoirs of General William T. Sherman, by Himself”; American Battlefield Trust, „Bentonville”; North Carolina Historic Sites, „History”; W. T. Sherman, „The War of the Rebellion”. ↩
  9. American Battlefield Trust, „Bentonville”; Ronnie W. Faulkner, Encyclopedia of North Carolina; Zestawienie strat wojsk Unii, „The War of the Rebellion”; Zestawienie strat wojsk Konfederacji pod Bentonville, „The War of the Rebellion”; Joseph E. Johnston, „Narrative of Military Operations, Directed, during the Late War between the States”; J. E. Johnston, „The War of the Rebellion”; W. T. Sherman, „The War of the Rebellion”; W. T. Sherman, „Memoirs of General William T. Sherman, by Himself”. ↩
  10. American Battlefield Trust, „Bentonville”; Ronnie W. Faulkner, Encyclopedia of North Carolina; North Carolina Historic Sites, „History”; W. T. Sherman, „The War of the Rebellion”. ↩
  11. Naval History Division, „Dictionary of American Naval Fighting Ships”; Samuel Eliot Morison, „Victory in the Pacific, 1945”. ↩
  12. Naval History Division, „Dictionary of American Naval Fighting Ships”; Samuel Eliot Morison, „Victory in the Pacific, 1945”. ↩

Źródła

Chwała oręża Twojej ojczyzny

Punkty zwrotne dziejów

Maraton, Gaugamela, Kanny, Konstantynopol, Waterloo, Stalingrad: dni, w których świat zmienił kurs.

Bitwa pod Maratonem 490 p.n.e.Bitwa pod Gaugamelą 331 p.n.e.Bitwa pod Kannami 216 p.n.e.Upadek Konstantynopola 1453Bitwa pod Waterloo 1815Bitwa pod Stalingradem 1942-1943

Na podstawie kraju, którego nie zapisujemy · dlaczego? ·

Przeżyj wielkie bitwy

Echoes of Battle ożywia wielkie bitwy historii, scena po scenie, na prawdziwej mapie. Zaciągnij się poniżej, a gdy aplikacja wystartuje, wyślemy Ci meldunek na skrzynkę.

Albo zaopatrz kampanię na Ko-fi ›