ENZaciągnij się

21 marca w historii wojskowości: niemiecka ofensywa wiosenna, 1918

Historia wojskowości · 21 marca · I wojna światowaCały kalendarz

Autor:

Długa kolumna brytyjskiej piechoty w płaszczach i z plecakami wycofuje się przez Aveluy nad Sommą obok zamaskowanych czołgów Mark V i domów ze zniszczonymi dachami, 25 marca 1918 roku
Brytyjska piechota wycofuje się przez Aveluy obok czołgów Mark V 2. Batalionu Czołgów, 25 marca 1918 roku, według opisu zdjęcia w Imperial War Museum. Domena publiczna. David McLellan, Imperial War Museum (Q 8641), 1918, za Wikimedia Commons.
Krótka odpowiedź

21 marca 1918 roku armia niemiecka rozpoczęła na froncie zachodnim ofensywę wiosenną operacją Michael: po ostrzale pociskami gazowymi i burzącymi piechota uderzyła w gęstej mgle na brytyjską 5. i 3. Armię. Na początku kwietnia ofensywę zatrzymano przed Amiens, którego Niemcy nigdy nie zdobyli.

Kaiserschlacht

21 marca 1918 · 108 lat temu

Wyścig z Amerykanami

Upadek Rosji pozwolił Niemcom przerzucić ogromną większość dywizji z frontu wschodniego na zachód. Niemieckie dowództwo chciało uderzyć, zanim Amerykanie przybędą w dużej sile; Ludendorff pisał, że jeśli pierwsze natarcie się nie powiedzie, następne będzie zależało „od tempa przybywania i wartości Amerykanów” (przekład nasz).1

Ludendorff postanowił uderzyć na Brytyjczyków po obu stronach Saint-Quentin, licząc na oddzielenie głównych sił armii brytyjskiej od Francuzów. Haig spodziewał się natarcia, którego celem byłoby rozdzielenie armii francuskiej i brytyjskiej oraz Amiens.2

5. Armia generała Gougha trzymała około 42 mil (67 km) frontu. Haig pisał, że jej trzy pasy obrony zostały zbudowane lub były na ukończeniu; Edmonds, autor brytyjskiej historii oficjalnej, uznał, że istniały „praktycznie tylko na mapach sztabowych” (przekład nasz).3

Gaz i pociski burzące

Ostrzał zaczął się 21 marca około 4.40 według brytyjskiej i australijskiej historii oficjalnej; raport Haiga mówi o chwili tuż przed piątą, Ludendorff o chwili tuż przed czwartą. Gazowe i burzące pociski spadły na brytyjską 5. i 3. Armię od Oise po Scarpe. Niemcy zaplanowali ostrzał na zaledwie pięć godzin i na niektórych odcinkach trwał on do około 9.35.4

W głąb mgły

Nad polem bitwy zalegała gęsta mgła, a niemiecka piechota wdarła się w brytyjską strefę wysuniętą, rozbijając lub okrążając placówki. Natarcie objęło front długości około 50 mil (80 km); Haig podaje pięćdziesiąt cztery.5

Komu pomogła mgła, jest sporne. Edmonds uznał, że niemiecka piechota „nie wydaje się, by była przez mgłę hamowana”, Ludendorff zaś pisał, że mgła „utrudniała i opóźniała nasze ruchy” (przekład nasz).6

Wiele wysuniętych batalionów 5. Armii przestało pierwszego dnia istnieć jako jednostki, a w ciągu ośmiu dni, jak pisze American Battle Monuments Commission, 5. Armia została praktycznie rozbita.7

Przed Amiens

26 marca w Doullens generałowi Ferdynandowi Fochowi powierzono koordynację działań armii alianckich na froncie zachodnim. Na początku kwietnia ofensywę zatrzymano przed Amiens, którego Niemcy nigdy nie zdobyli. O alianckiej kontrofensywie, która zakończyła wojnę, opowiadamy w artykułach o ofensywie stu dni i o tym, jak skończyła się I wojna światowa.8

Także 21 marca: Aleksandria, 1801

21 marca 1801 roku pod Aleksandrią w Egipcie armia francuska przed świtem zaatakowała brytyjską armię sir Ralpha Abercromby'ego i została odparta. Abercromby został ranny i zmarł 28 marca na pokładzie okrętu flagowego lorda Keitha, Foudroyant. Hutchinson ocenił straty francuskie na ponad 3000 zabitych, rannych i jeńców, Wilson w swojej historii wyprawy na około 4000.9

Bitwa pod Karamą 1968: rajd, który stworzył palestyńskich fedainów

21 marca 1968 · 58 lat temu

Pod Al-Karamą w Jordanii wojska izraelskie zaatakowały bazy palestyńskich bojowników, napotykając opór Fatahu i armii jordańskiej w czasie wojny na wyczerpanie. Po całodziennych walkach Izraelczycy wycofali się, a obie strony ogłosiły osiągnięcie swoich celów.

Pełna historia: Bitwa pod Karamą 1968: rajd, który stworzył palestyńskich fedainów ›

Najczęstsze pytania

Czym była operacja Michael?

Niemieckim natarciem z 21 marca 1918 roku na brytyjską 5. i 3. Armię między Oise a Scarpe, które otworzyło niemiecką ofensywę wiosenną. Ludendorff liczył na oddzielenie armii brytyjskiej od francuskiej.

O której godzinie zaczął się ostrzał?

Około 4.40 według brytyjskiej i australijskiej historii oficjalnej. Raport Haiga mówi o chwili tuż przed piątą, Ludendorff o chwili tuż przed czwartą.

Jak ciężko ucierpiała brytyjska 5. Armia?

Wiele jej wysuniętych batalionów przestało pierwszego dnia istnieć jako jednostki, a w ciągu ośmiu dni, jak pisze American Battle Monuments Commission, armia została praktycznie rozbita.

Czy mgła pomogła Niemcom?

Pod jej osłoną niemiecka piechota wdarła się w brytyjską strefę wysuniętą. Edmonds uznał, że mgła nie hamowała niemieckiej piechoty; Ludendorff pisał, że utrudniała i opóźniała niemieckie ruchy.

Jak zakończyła się ofensywa?

Na początku kwietnia zatrzymano ją przed Amiens. 26 marca w Doullens Fochowi powierzono koordynację armii alianckich.

Przypisy

Numer w tekście odsyła do przypisu; przypis wskazuje prace, na których opiera się dany akapit, a ich pełne opisy są w części Źródła.

  1. Feldmarszałek sir Douglas Haig, „Fifth Supplement to The London Gazette”; James E. Edmonds, „Military Operations”; Generał Ludendorff, „My War Memories, 1914-1918”. ↩
  2. James E. Edmonds, „Military Operations”; Generał Ludendorff, „My War Memories, 1914-1918”; Feldmarszałek sir Douglas Haig, „Fifth Supplement to The London Gazette”; American Battle Monuments Commission, „American Armies and Battlefields in Europe”. ↩
  3. Feldmarszałek sir Douglas Haig, „Fifth Supplement to The London Gazette”; James E. Edmonds, „Military Operations”. ↩
  4. Feldmarszałek sir Douglas Haig, „Fifth Supplement to The London Gazette”; James E. Edmonds, „Military Operations”; Generał Ludendorff, „My War Memories, 1914-1918”; C. E. W. Bean, „Ludendorff Strikes”; American Battle Monuments Commission, „American Armies and Battlefields in Europe”. ↩
  5. Feldmarszałek sir Douglas Haig, „Fifth Supplement to The London Gazette”; James E. Edmonds, „Military Operations”; Generał Ludendorff, „My War Memories, 1914-1918”; American Battle Monuments Commission, „American Armies and Battlefields in Europe”. ↩
  6. James E. Edmonds, „Military Operations”; Generał Ludendorff, „My War Memories, 1914-1918”. ↩
  7. James E. Edmonds, „Military Operations”; American Battle Monuments Commission, „American Armies and Battlefields in Europe”. ↩
  8. James E. Edmonds, „Military Operations”; American Battle Monuments Commission, „American Armies and Battlefields in Europe”; Generał Ludendorff, „My War Memories, 1914-1918”. ↩
  9. Generał major J. H. Hutchinson, „The London Gazette Extraordinary”; Robert Thomas Wilson, „History of the British Expedition to Egypt”; Admirał lord Keith do Evana Nepeana, „The London Gazette Extraordinary”. ↩

Źródła

Chwała oręża Twojej ojczyzny

Punkty zwrotne dziejów

Maraton, Gaugamela, Kanny, Konstantynopol, Waterloo, Stalingrad: dni, w których świat zmienił kurs.

Bitwa pod Maratonem 490 p.n.e.Bitwa pod Gaugamelą 331 p.n.e.Bitwa pod Kannami 216 p.n.e.Upadek Konstantynopola 1453Bitwa pod Waterloo 1815Bitwa pod Stalingradem 1942-1943

Na podstawie kraju, którego nie zapisujemy · dlaczego? ·

Przeżyj wielkie bitwy

Echoes of Battle ożywia wielkie bitwy historii, scena po scenie, na prawdziwej mapie. Zaciągnij się poniżej, a gdy aplikacja wystartuje, wyślemy Ci meldunek na skrzynkę.

Albo zaopatrz kampanię na Ko-fi ›