ENZaciągnij się

Bitwa o ujście Skaldy 1944: Kanadyjczycy otwierają port w Antwerpii

II wojna światowa · 2 października do 8 listopada 1944 · Kanada, Wielka Brytania i Polska kontra Niemcy · ~9 min czytania · Aktualizacja: październik 2026

Najbliższa rocznica: 2 października 2027, 83. rocznica 2 października w historii ›

Brytyjscy żołnierze w hełmach i beretach strzelają z moździerza z błotnistego stanowiska zasłanego trzciną, za nimi dwa duże gąsienicowe pojazdy pływające, Westkapelle, bitwa o ujście Skaldy w 1944 roku

No. 5 Army Film and Photographic Unit, moździerze w akcji na przyczółku pod Westkapelle, Walcheren, listopad 1944, Imperial War Museums (BU 1268), przez Wikimedia Commons, domena publiczna.

W skrócie

Alianci (1. Armia Kanadyjska)gen. por. Guy Simonds (p.o. dowódcy armii); dywizje kanadyjskie, brytyjskie i polska; Royal Navy i Royal Marines
vs
Niemcy (15. Armia)gen. Gustav-Adolf von Zangen
Data
2 października do 8 listopada 1944
Miejsce
Ujście Skaldy między Antwerpią a Morzem Północnym: Breskens, Beveland Południowy i Walcheren (Belgia i Holandia)
Wojna
II wojna światowa, front zachodni
Jeńcy
41 043 Niemców wziętych do niewoli przez 1. Armię Kanadyjską od 1 października do 8 listopada (kanadyjska historia oficjalna, The Canadian Encyclopedia)
Straty
12 873 zabitych, rannych i zaginionych w 1. Armii Kanadyjskiej (703 oficerów i 12 170 szeregowych i podoficerów), w tym 6367 Kanadyjczyków (kanadyjska historia oficjalna, The Canadian Encyclopedia)
Wynik
Zwycięstwo aliantów; po trałowaniu pierwszy konwój wchodzi do Antwerpii 28 listopada 1944
W skrócie

Czym była bitwa o ujście Skaldy?

Bitwa o ujście Skaldy to kampania jesieni 1944 roku, w której 1. Armia Kanadyjska, z podporządkowanymi jej dywizjami brytyjskimi i polską, oczyściła z Niemców brzegi estuarium Skaldy, by statki mogły dopłynąć do Antwerpii. Port zdobyto na początku września, ale ujście rzeki, 80 kilometrów niżej, pozostało w rękach niemieckich. Od 2 października do 8 listopada alianci walczyli na zalanych polderach, w kotle Breskens, na Beveland Południowym i na wyspie-twierdzy Walcheren; 28 listopada do Antwerpii wszedł pierwszy konwój.1

Przez pięć tygodni żołnierze kanadyjscy, brytyjscy i polscy walczyli na koronach grobli, brnęli przez zalane pola i forsowali kanały pod ogniem, by otworzyć rzekę, z której statki nie mogły korzystać, dopóki nie zamilkło ostatnie niemieckie działo na jej brzegach.2

Tło: port, z którego nie można było korzystać

Na początku września 1944 roku brytyjska 2. Armia zajęła Antwerpię: 3 września według The Canadian Encyclopedia i Juno Beach Centre, 4 września według historii oficjalnej. Był to jeden z największych portów północno-zachodniej Europy, który mógł rozwiązać kryzys zaopatrzenia armii alianckich, wciąż zależnych od linii sięgających aż do Normandii. Ale Antwerpia leży około 80 kilometrów w górę Skaldy od otwartego morza, a oba brzegi estuarium trzymali Niemcy. Dopóki ich nie usunięto, do miasta nie mógł dopłynąć żaden statek.3 › Operacja Market Garden

Ciemna mapa lokalizacyjna ze złotą gwiazdą w świetlistym kręgu na ujściu Skaldy między Belgią a Holandią, z wybrzeżem południowej Anglii po drugiej stronie Morza Północnego i małą mapą świata w ramce
Ujście Skaldy, którym rzeka płynie około 80 kilometrów od Antwerpii do Morza Północnego, między wyspami holenderskimi na północy a brzegiem belgijskim i holenderskim na południu. Mapa opracowana dla tego artykułu na podstawie danych Natural Earth, bez współczesnych granic. Mapa lokalizacji: © Echoes of Battle (dane: Natural Earth, domena publiczna)

Niemcy dobrze wykorzystali ten czas. Trzymali ujście Skaldy po obu stronach i przygotowali silne linie obrony, wiedząc, ile ta rzeka znaczy dla aliantów. Najsilniejszymi pozycjami stały się Walcheren na północy i kocioł Breskens na południu, a plaże Walcheren najeżono ciężkimi bateriami nadbrzeżnymi.4

Kanadyjczycy byli zajęci gdzie indziej. Montgomery najpierw wysłał ich wzdłuż wybrzeża kanału La Manche, by zdobyli tamtejsze porty, i jeszcze 1 października 3. Dywizja kończyła oczyszczać Calais, ostatni z nich.5

Przez kilka tygodni alianckie dowództwo traktowało Skaldę jako sprawę drugorzędną. Uwagę feldmarszałka Montgomery'ego pochłaniała operacja Market Garden, powietrzny skok ku Renowi pod Arnhem, która pod koniec września zakończyła się niepowodzeniem. Dopiero w połowie października Montgomery uznał Skaldę za pierwszy priorytet i wzmocnił Kanadyjczyków, między innymi brytyjską 52. Dywizją.6

Siły i dowódcy

Przez całą bitwę 1. Armią Kanadyjską dowodził generał porucznik Guy Simonds, zastępujący generała Harry'ego Crerara, który wrócił do Anglii na leczenie czerwonki. Podlegały mu 2. i 3. Kanadyjska Dywizja Piechoty, polska 1. Dywizja Pancerna i jednostki brytyjskie, w tym komandosi przeznaczeni do desantu na Walcheren.7

Plan miał cztery części. 2. Dywizja miała ruszyć z Antwerpii na północ, ku Woensdrecht, i zamknąć przesmyk prowadzący na półwysep Beveland Południowy. 3. Dywizja miała sforsować kanał Leopolda na południowym brzegu i zlikwidować kocioł Breskens. Następnie należało oczyścić Beveland Południowy, a na koniec zdobyć wyspę-twierdzę Walcheren uderzeniami z trzech kierunków: wzdłuż grobli, przez estuarium i od morza.8

Generał porucznik Guy Simonds, szczupły oficer z wąsem, w czarnym berecie z oznaką generalską i wełnianej bluzie mundurowej z czerwonymi patkami na kołnierzu i baretkami, w kolorze
Generał porucznik Guy Simonds, który dowodził 1. Armią Kanadyjską przez całą bitwę o ujście Skaldy, gdy generał Crerar leczył się w Anglii. Fotografia armii kanadyjskiej, 1944 do 1945, Library and Archives Canada. Domena publiczna (wygasłe kanadyjskie prawa Korony), przez Wikimedia Commons

Teren sprzyjał obrońcom. Estuarium to kraina polderów, niskich pól odebranych morzu, poprzecinanych groblami i kanałami; drogi biegną po koronach grobli wysokich na cztery, pięć metrów, a w tym płaskim, mokrym kraju nikt nie mógł się ruszyć niezauważony. Czołgi grzęzły w błocie. Valour Canada porównuje te walki do Passchendaele: ogień, druty i błoto.9

Odpowiedzią Simondsa było obrócenie samego morza przeciw Walcheren. Przed natarciem lądowym kazał lotnictwu RAF zbombardować wały morskie wyspy; morze wdarło się do środka i zalało jej nisko położone wnętrze, izolując niemieckie pozycje i otwierając drogę pojazdom pływającym.10

Przebieg bitwy

Woensdrecht i czarny piątek

2 października 2. Kanadyjska Dywizja Piechoty ruszyła z Antwerpii na północ, by odciąć przesmyk prowadzący na Beveland Południowy. Pod Woensdrecht i Hoogerheide napotkała zacięty opór, a walki trwały dwa tygodnie. 13 października, zapamiętanego jako czarny piątek, kanadyjski Black Watch stracił w jednym natarciu 145 ludzi, a wszyscy dowódcy jego kompanii zostali zabici lub ranni. 16 października Royal Hamilton Light Infantry zdobył wzgórza nad Woensdrecht i utrzymał je mimo kontrataków.11

Kocioł Breskens

Na południe od estuarium 3. Kanadyjska Dywizja Piechoty uderzyła na kocioł Breskens w operacji Switchback. Przyszła niemal prosto spod Calais i miała zaledwie kilka dni na przygotowania. W nocy z 6 na 7 października jej żołnierze sforsowali kanał Leopolda i uchwycili przyczółki niewiele głębsze niż brzeg kanału, w ziemi tak mokrej, że okopy zalewała woda, gdy tylko je wykopano. Dwie noce później 9. Brygada wyszła z wody na tyłach niemieckiej linii: w gąsienicowych pojazdach pływających przepłynęła ujście zatoki Braakman i wylądowała pod Hoofdplaat. Niemcy nie spodziewali się ataku od strony Skaldy i zanim zdążyli zareagować, Kanadyjczycy mieli już solidny przyczółek.12

Kocioł padł 3 listopada. O 9.50 rano w dzienniku sztabu dywizji zapisano, że Switchback został zakończony, a ktoś dopisał obok: „Dzięki Bogu!”13

Beveland Południowy i grobla

Po zajęciu Woensdrecht 2. Dywizja od 24 października posuwała się na zachód przez przesmyk na Beveland Południowy, a dwa dni później kolejne oddziały przepłynęły Skaldę w pojazdach pływających i barkach desantowych. Do 2 listopada oba Bevelandy zostały oczyszczone. Pozostała Walcheren, z którą ląd łączyła tylko długa, prosta grobla bez żadnej osłony, z mulistymi równiami po obu stronach, zbyt grząskimi dla piechoty i zbyt płytkimi dla łodzi.14

Grobla była prosta jak lufa. Od 31 października nacierały po niej kolejno Black Watch, Calgary Highlanders i Régiment de Maisonneuve, płacąc wysoką cenę. Rankiem 2 listopada żołnierze Maisonneuve uchwycili wąski przyczółek na jej końcu i trzymali się go godzinami, aż zluzowali ich Brytyjczycy z 52. Dywizji. Byli jednymi z ostatnich oddziałów kanadyjskich, które walczyły w tej bitwie.15

Punkt zwrotny: Walcheren

1 listopada alianci uderzyli na Walcheren z trzech stron. Wojska brytyjskie przeprawiły się z Breskens do Flushing (Vlissingen), a komandosi Royal Marines wylądowali od morza pod Westkapelle, pod silnym ogniem baterii nadbrzeżnych wyspy. Natarcie z grobli zamknęło pierścień.16

Widok z pokładu okrętu desantowego u brzegów Westkapelle: marynarze wychylają się przez reling ku ludziom płynącym we wzburzonym morzu obok dziobu uszkodzonej barki, 1 listopada 1944
U brzegów Westkapelle 1 listopada 1944 roku ludzie są wyciągani z morza obok uszkodzonego okrętu desantowego. Baterie nadbrzeżne Walcheren zadały ciężkie straty jednostkom wspierającym desant komandosów. Por. R. G. G. Coote, oficjalny fotograf Royal Navy, Imperial War Museum A 26235. Domena publiczna (wygasłe prawa Korony brytyjskiej), przez Wikimedia Commons

Stolica wyspy, Middelburg, padła 6 listopada, a do 8 listopada złamano ostatni niemiecki opór na Walcheren. Bitwa o ujście Skaldy dobiegła końca.17

Na prawym skrzydle Kanadyjczyków polska 1. Dywizja Pancerna generała Stanisława Maczka przebijała się na północ przez kraj kanałów w stronę Mozy. 29 października wyzwoliła Bredę, a do 9 listopada dotarła do estuarium pod Moerdijk.18 › Stanisław Maczek: generał, który wyzwolił Bredę

Następstwa

Zanim jakikolwiek statek mógł przepłynąć, trałowce musiały oczyścić tor wodny z min, co zakończono pod koniec listopada. Pierwszy konwój dotarł do miasta 28 listopada. Na uroczystości nie było żadnej jednostki armii kanadyjskiej, ale prowadzący statek zbudowano w Kanadzie i nosił historyczną nazwę Fort Cataraqui. Antwerpia stała się głównym portem zaopatrzeniowym armii alianckich w północno-zachodniej Europie. Po raz pierwszy, jak zauważa historia oficjalna, wojska miały bazę zaopatrzeniową w pełni wystarczającą do wielkiej ofensywy na Niemcy, a port żywił je przez zimę i w ostatnich kampaniach wojny.19

Nabrzeże w Antwerpii: przy kei statek Fort Cataraqui, ciężarówka ładowana z trapu beczkami z paliwem, żołnierze i cywile na bruku, flagi na budynku dworca, 30 listopada 1944
Rozładunek beczek z paliwem ze zbudowanego w Kanadzie statku Fort Cataraqui w Antwerpii 30 listopada 1944 roku, dwa dni po tym, jak poprowadził pierwszy konwój w górę oczyszczonej Skaldy. Sierż. Wilkes, No. 5 Army Film and Photographic Unit, Imperial War Museum B 12260. Domena publiczna (wygasłe prawa Korony brytyjskiej), przez Wikimedia Commons

Cena była wysoka. Od 1 października do 8 listopada 1. Armia Kanadyjska wzięła 41 043 jeńców i straciła 12 873 zabitych, rannych i zaginionych; niemal dokładnie połowę z nich, 6367, stanowili Kanadyjczycy.20

Dziedzictwo i pamięć

Skalda długo pozostawała najmniej znaną z wielkich bitew Kanadyjczyków w Europie. Valour Canada nazywa ją rzadko opowiadaną historią jednego z największych i najbardziej udanych wysiłków Kanady w tej wojnie, stoczoną wtedy, gdy uwaga świata skupiała się na Arnhem. The Canadian Encyclopedia ocenia, że odegrała ważną rolę w zwycięstwie aliantów, bo otwarty dzięki niej port zaopatrywał armie przez zimę i w drodze w głąb Niemiec.21 › Bitwa w Ardenach

Przypisy

Numer w tekście odsyła do przypisu; przypis wskazuje prace, na których opiera się dany akapit, a ich pełne opisy są w części Źródła.

  1. C. P. Stacey, „Chapter XVI: The Battle of the Scheldt (concluded)”; Juno Beach Centre, „The Battle of the Scheldt”; The Canadian Encyclopedia, „Canada and the Battle of the Scheldt”; Veterans Affairs Canada, „Battle of the Scheldt fact quest: answer sheet”. ↩
  2. The Canadian Encyclopedia, „Canada and the Battle of the Scheldt”; Juno Beach Centre, „The Battle of the Scheldt”; Valour Canada, „Battle of the Scheldt Estuary”. ↩
  3. C. P. Stacey, „Chapter XV: Clearing the Scheldt Estuary”; Juno Beach Centre, „The Battle of the Scheldt”; The Canadian Encyclopedia, „Canada and the Battle of the Scheldt”. ↩
  4. C. P. Stacey, „Chapter XV: Clearing the Scheldt Estuary”; Juno Beach Centre, „The Battle of the Scheldt”; The Canadian Encyclopedia, „Canada and the Battle of the Scheldt”; Valour Canada, „Battle of the Scheldt Estuary”. ↩
  5. Juno Beach Centre, „The Battle of the Scheldt”; C. P. Stacey, „Chapter XV: Clearing the Scheldt Estuary”; C. P. Stacey, „Chapter XVI: The Battle of the Scheldt (concluded)”. ↩
  6. C. P. Stacey, „Chapter XV: Clearing the Scheldt Estuary”; The Canadian Encyclopedia, „Canada and the Battle of the Scheldt”; Valour Canada, „Battle of the Scheldt Estuary”. ↩
  7. C. P. Stacey, „Chapter XV: Clearing the Scheldt Estuary”; Juno Beach Centre, „The Battle of the Scheldt”; The Canadian Encyclopedia, „Canada and the Battle of the Scheldt”; Veterans Affairs Canada, „Battle of the Scheldt fact quest: answer sheet”; dzieje.pl, „73. rocznica wyzwolenia Bredy przez Dywizję gen. Stanisława Maczka”. ↩
  8. C. P. Stacey, „Chapter XV: Clearing the Scheldt Estuary”; Veterans Affairs Canada, „Battle of the Scheldt fact quest: answer sheet”; Juno Beach Centre, „The Battle of the Scheldt”. ↩
  9. Juno Beach Centre, „The Battle of the Scheldt”; The Canadian Encyclopedia, „Canada and the Battle of the Scheldt”; Valour Canada, „Battle of the Scheldt Estuary”. ↩
  10. C. P. Stacey, „Chapter XV: Clearing the Scheldt Estuary”; Juno Beach Centre, „The Battle of the Scheldt”; The Canadian Encyclopedia, „Canada and the Battle of the Scheldt”. ↩
  11. C. P. Stacey, „Chapter XV: Clearing the Scheldt Estuary”; Juno Beach Centre, „The Battle of the Scheldt”; The Canadian Encyclopedia, „Canada and the Battle of the Scheldt”. ↩
  12. C. P. Stacey, „Chapter XV: Clearing the Scheldt Estuary”; C. P. Stacey, „Chapter XVI: The Battle of the Scheldt (concluded)”; Juno Beach Centre, „The Battle of the Scheldt”. ↩
  13. C. P. Stacey, „Chapter XVI: The Battle of the Scheldt (concluded)”; Juno Beach Centre, „The Battle of the Scheldt”. ↩
  14. C. P. Stacey, „Chapter XVI: The Battle of the Scheldt (concluded)”; Juno Beach Centre, „The Battle of the Scheldt”; The Canadian Encyclopedia, „Canada and the Battle of the Scheldt”; Veterans Affairs Canada, „Battle of the Scheldt fact quest: answer sheet”. ↩
  15. C. P. Stacey, „Chapter XVI: The Battle of the Scheldt (concluded)”; Juno Beach Centre, „The Battle of the Scheldt”; The Canadian Encyclopedia, „Canada and the Battle of the Scheldt”; Valour Canada, „Battle of the Scheldt Estuary”. ↩
  16. C. P. Stacey, „Chapter XVI: The Battle of the Scheldt (concluded)”; Juno Beach Centre, „The Battle of the Scheldt”; The Canadian Encyclopedia, „Canada and the Battle of the Scheldt”. ↩
  17. C. P. Stacey, „Chapter XVI: The Battle of the Scheldt (concluded)”; The Canadian Encyclopedia, „Canada and the Battle of the Scheldt”; Veterans Affairs Canada, „Battle of the Scheldt fact quest: answer sheet”. ↩
  18. dzieje.pl, „73. rocznica wyzwolenia Bredy przez Dywizję gen. Stanisława Maczka”; PAP, „Kasprzyk: Wyzwolenie Bredy w 1944 r. - triumfem polskiego oręża”; C. P. Stacey, „Chapter XVI: The Battle of the Scheldt (concluded)”. ↩
  19. C. P. Stacey, „Chapter XVI: The Battle of the Scheldt (concluded)”; Juno Beach Centre, „The Battle of the Scheldt”; The Canadian Encyclopedia, „Canada and the Battle of the Scheldt”. ↩
  20. C. P. Stacey, „Chapter XVI: The Battle of the Scheldt (concluded)”; The Canadian Encyclopedia, „Canada and the Battle of the Scheldt”; Valour Canada, „Battle of the Scheldt Estuary”. ↩
  21. Valour Canada, „Battle of the Scheldt Estuary”; The Canadian Encyclopedia, „Canada and the Battle of the Scheldt”; C. P. Stacey, „Chapter XVI: The Battle of the Scheldt (concluded)”. ↩

Źródła

Najczęstsze pytania

Kiedy toczyła się bitwa o ujście Skaldy?

Od 2 października do 8 listopada 1944 roku. Pierwszy konwój dotarł do Antwerpii 28 listopada, po trałowaniu toru wodnego.

Dlaczego Skalda była tak ważna?

Antwerpia, jeden z największych portów północno-zachodniej Europy, była w rękach aliantów, ale statki mogły do niej dopłynąć tylko przez estuarium Skaldy, którego brzegi trzymali Niemcy. Jego otwarcie rozwiązało kryzys zaopatrzenia aliantów.

Kto dowodził Kanadyjczykami nad Skaldą?

Generał porucznik Guy Simonds, pełniący obowiązki dowódcy 1. Armii Kanadyjskiej, gdy generał Harry Crerar leczył się w Anglii.

Co wydarzyło się w czarny piątek?

13 października 1944 roku pod Woensdrecht kanadyjski Black Watch stracił w jednym natarciu 145 ludzi, a wszyscy dowódcy jego kompanii zostali zabici lub ranni.

Jak zdobyto Walcheren?

Lotnictwo RAF zbombardowało wały morskie i zalało wyspę. 1 listopada wojska brytyjskie przeprawiły się do Flushing, a komandosi Royal Marines wylądowali pod Westkapelle, podczas gdy Kanadyjczycy, a potem Brytyjczycy nacierali po grobli. Middelburg padł 6 listopada.

Jakie były straty w bitwie o ujście Skaldy?

1. Armia Kanadyjska straciła 12 873 zabitych, rannych i zaginionych, w tym 6367 Kanadyjczyków, i wzięła 41 043 jeńców.

Jaką rolę odegrali Polacy?

Polska 1. Dywizja Pancerna walczyła na prawym skrzydle armii kanadyjskiej. 29 października 1944 roku wyzwoliła Bredę, a do 9 listopada dotarła do estuarium Mozy pod Moerdijk.

Chwała oręża Twojej ojczyzny

Punkty zwrotne dziejów

Maraton, Gaugamela, Kanny, Konstantynopol, Waterloo, Stalingrad: dni, w których świat zmienił kurs.

Na podstawie kraju, którego nie zapisujemy · dlaczego? ·

Oczyść groble i otwórz rzekę

Echoes of Battle ożywia wielkie bitwy historii, scena po scenie, na prawdziwej mapie. Zaciągnij się poniżej, a gdy aplikacja wystartuje, wyślemy Ci meldunek na skrzynkę.

Albo zaopatrz kampanię na Ko-fi ›